FilmsGreeksReviews

Xenia (2014) του Πάνου Χ. Κούτρα

Πέντε χρόνια μετά την Στρέλλα, το 2014 ο Πάνος Κούτρας επιλέγει να βγάλει την νέα του ταινία με τίτλο, Xenia. Ο τίτλος αμφίσημος και στην πορεία της ταινίας πολλά αποκαλύπτονται σχετικά μ’αυτόν.
Αποτελεί ένα εγχείρημα ίσως εφηβικό, σίγουρα πιο ανάλαφρο από την Στρέλλα. Η υπόθεση έχει να κάνει με δύο αδέρφια που κατάγονται από την Αλβανία και προσπαθούν μετά κόπων και βασάνων να βρουν τον πατέρα τους που γνωρίζουν ότι είναι Έλληνας, να πάρουν την πολυπόθητη ιθαγένεια για να γλυτώσει ο μεγαλύτερος αδερφός Όντυ, Οδυσσέας (Νίκος Γκέλια) την απέλαση. Ο μικρότερος Ντάνι(Κώστας Νικούλι) φεύγει για να βρει τον αδερφό λόγω του χαμού της μητέρας τους και είναι μια queer φιγούρα , ίσως gender-fluid με συναισθηματικές εξάρσεις καθ’όλη την διάρκεια της ταινίας. danny-pistolet4
Ίσως το στόρυ να φαίνεται απλό αλλά είναι πρωτότυπο για τα δεδομένα της νεοελληνικής κοινωνίας. Ο Κούτρας, όπως έχει ξαναειπωθεί κάνει σινεμά για να ταράξει, δεν θέλει να χαιδέψει αυτιά, δεν τον συγκλονίζει κάτι στάσιμο και βολικό. Προσωπικά, θεωρώ ότι η Xenia είναι η πιο mainstream ταινία του, ακόμη και σκηνοθετικά. Γρήγορα πλάνα, συμπαθητική φωτογραφία και ως επί το πλείστον φυσικές ερμηνείες. Είναι γνωστό εξάλλου ότι έψαχνε δύο ηθοποιούς που θα ήταν στην πραγματικότητα αλβανικής καταγωγής και η διαδικασία του casting διήρκησε μήνες μέχρι να επιλεγούν οι δύο τελικοί πρωταγωνιστές.

Σημαντικές είναι οι αναφορές στην Patti Bravo και γενικότερα σε μια κουλτούρα των 80s, που χαρακτηρίστηκε από πολλούς trash. Ο Κούτρας είναι μάγος-μεταπλάστης. Με την οικειοποίηση τέτοιων στοιχείων δημιουργεί ένα μικρότερο κύμα μέσα στην παλίρροια της ιστορίας. Μέσα από τους ήχους και τις εικόνες, τις αναφορές αναπλάθει την βασική ατμόσφαιρα. Ανοίγει μικρές παρενθέσεις που φαίνονται περιττές σε κάποιους αλλά εν τέλει οδηγούν σε μια άλλη διάσταση. pf1136d_3Μια κατάσταση ονειρικά queer, με όποιον ορισμό κι αν θέλει να στολίσει κανείς την λέξη.
Στο τέλος, λίγη σημασία έχει αν πήραν ή όχι την ιθαγένεια. Έρωτες, άλλοι πιο επιδερμικοί και άλλοι ίσως πιο βαθείς, συμμετοχές σε ριάλιτι, μηχανορραφίες, εμφανίσεις σημαντικών προσώπων που έχουν βασικό ρόλο στην ταινία συνθέτουν αυτό το αλλοπρόσαλλο μωσαικό του Κούτρα και δημιουργούν μια ταινία φρέσκια, που λέει με απλό και εφηβικό τρόπο πράγματα που η ελληνική κοινωνία φοβάται να ακούσει, όσο κι αν η ιστορία /κοινωνικές συγκυρίες πιέζει(ουν) δυναμικά να ειπωθούν.

★★★★✩

 

Previous post

Rainbow: Nisha Rokubō no Shichinin (2010)

Next post

Ο Willy Wonka επιστρέφει στην μεγάλη οθόνη

No Comment

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Ανδρέας Κιτσικίδης

Ανδρέας Κιτσικίδης

Ο Ανδρέας Κιτσικίδης είναι φοιτητής του Τμήματος Θεάτρου της Σχολής Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Στο παρελθόν έχει βραβευτεί σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς.