ListsSpecials

Οι 10 χειρότεροι σκηνοθέτες του κινηματογράφου

Θα συμφωνήσω ότι μια ταινία με μέτρια σκηνοθεσία μπορεί να σωθεί με μια καλή αφήγηση. Όμως όταν η αφήγηση αλλά και το συνολικό οπτικό αποτέλεσμα φτύνουν το θεατή κατάμουτρα σαν να είπαν απλά οι παραγωγοί «θέλουμε τα λεφτά σου» τότε η ταινία δεν έχει κανένα νόημα. Όπως και να έχει όμως, ετοίμασα μια λίστα με 10 σκηνοθέτες οι οποίοι ανεξάρτητα αν σκηνοθέτησαν ταινίες που μπορεί να απόλαυσα και να έβλεπα ξανά, ήταν επιεικώς μέτριοι. Σαν κριτήρια λαμβάνω όλα όσα αρμόζουν στην ιδιότητα του σκηνοθέτη όπως η μιζανσέν, η υποκριτική των ηθοποιών, το οπτικό αποτέλεσμα, η επιλογή των πλάνων, η συνοχή της αφήγησης και το γενικότερο σύνολο της ταινίας με εξαίρεση τα σημαντικά plot points τα οποία είναι δουλειά του σεναριογράφου να αναπτύξει.

 

#10 Brett Ratner (X-Men: The Last Stand, Hercules)

Μπορεί να ήταν καλός στην θέση του παραγωγού για το The Revenant, όμως μετά το φιάσκο υπό το όνομα X-Men: The Last Stand, ο Brett Ratner έδειξε ότι ξέρει καλύτερα να κλείνει δυο-τρεις χρηματοδότες παρά να σκηνοθετεί ταινίες. Στην (υποτίθεται) τελευταία ταινία των X-Men, ο Ratner δεν απέδωσε καλά καμία σκηνή, ούτε καν στην κορύφωση με τον θάνατο της Phoenix. Για το Hercules δεν μπορώ να μιλήσω καν, ακόμη πονούν τα μάτια μου.

 

#9 Raja Gosnell (Scooby-Doo, Home Alone 3)

Να πω ότι δεν γέλασα με τις δυο ταινίες του Scooby-Doo, θα πω ψέματα. Όμως ο Gosnell μας δείχνει ότι το σκηνοθετικό του ταλέντο φτάνει μέχρι τετοιου είδους ταινίες (κάφρικες,παιδικές) καθώς ακόμη και αυτές με δυσκολία μπορεί να διαχειριστεί. Αν όσα δημιούργησε πάλι ήταν τηλεταινίες, ίσως να τον θεωρούσαμε καλό. Όμως για ταινίες με ευρεία διανομή, just no.

 

#8 Ed Wood (Plan 9 from Outer Space)

Μπορεί πολλά χρόνια μετά τον θάνατο του να είχε την τιμή να τον υποδυθεί ο Johnny Depp, όσο έζησε όμως έμεινε στην αφάνεια. Και όχι γιατί ήταν μεγάλος καλλιτέχνης όπως συνηθίζουμε να λέμε. Αρκεί να δεις μόνο το Plan 9 from Outer Space που θεωρήθηκε και η καλύτερη του ταινία. Που να δεις πώς είναι οι υπόλοιπες.

 

#7 Keenen Wayans (Scary Movie, White Chicks)

Θα μπορούσαμε να παραλληλίσουμε τον Wayans με Έλληνα πολιτικό. Μόνος του φτιάχνει ταινίες για να φανούν αυτός και τα αδέρφια του Shawn και Marlon και να φάνε μεταξύ τους ότι βγάλουν. Αυτό που κατάφερε να φτιάξει όμως είναι στερεοτυπικές αηδίες με μηδενικό χιούμορ και ανύπαρκτη σκηνοθεσία που και που τις παίζει το Mega Κυριακές μεσημέρια, πολύ τους είναι.

 

#6 Paul W. S. Anderson (Resident Evil)

Εδώ έχουμε μία παρόμοια περίπτωση με του Wayans. Ο Anderson έχτισε ένα (για κάποιο λόγο) δημοφιλές franchise χτισμένο πάνω στη γυναίκα του, Milla Jovovits. Η αλήθεια είναι ότι η γυναίκα του το έχει λίγο. Ο ίδιος όμως δε γνωρίζει πώς να πει ιστορίες.

 

#5 Bill Condon (The Twilight Saga: Breaking Dawn, Gods and Monsters)

Ομολογώ ότι λατρεύω κάποια σενάρια του. Το Chicago για παράδειγμα είναι μία από τις αγαπημένες μου ταινίες. Ως σκηνοθέτης όμως δεν έχει όραμα. Και να ξέρω δεν υπάρχει παρθενογένεση, όμως κάθε του ταινία αντιγράφει πλάνα άλλων ταινιών και δεν έχει καμία ευρηματικότητα. Αποκορύφωμα είναι το Beauty and the Beast.

Previous post

Φεστιβάλ Καννών 2017: Ποιες Ταινίες Βραβεύτηκαν

Next post

Win! The Birth of NYCFC (2017) του Justin Webster

No Comment

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Δημήτρης Φλωρής

Δημήτρης Φλωρής

Ο Δημήτρης Φλωρής, φοιτητής του τμήματος κινηματογράφου, έχει ειδικότητα στο μοντάζ και ασχολείται τρία χρόνια με την κριτική ταινιών για διάφορα site. Έχει κάνει, μέχρι στιγμής, δύο ταινίες μικρού μήκους: ντοκιμαντέρ και μυθοπλασίας. Έχει ασχοληθεί ενεργά με τον εθελοντισμό σε διάφορες οργανώσεις τα τελευταία δύο χρόνια. Αυτήν τη στιγμή ασχολείται με μερικά επερχόμενα projects. Ιδρυτής του Reviewer.