FilmsReviews

The Wound (2017) του John Trengove | #tiff58

Ο πολυβραβευμένος σκηνοθέτης John Trengove κάνει το ντεμπούτο του στη μεγάλη οθόνη με την ταινία: «The Wound» («Inxeba»). Ο δημιουργός τοποθετεί το θέμα της ομοφυλοφιλίας και ομοφοβίας σε ένα πρωτόγονο περιβάλλον. Η ερώτηση που θέτει ένας χαρακτήρας: «What is the purpose of a dick?» φαίνεται πως απασχολεί όλη την ταινία.

Ο Xolani επιστρέφει στα βουνά, πάνω από το Ακρωτήρι της Καλής Ελπίδας, για την ukwaluka. H ukwaluka είναι η τελετή περιτομής που ακολουθούν οι έφηβοι της φυλής Xhosa της Νοτίου Αφρικής. Εκεί αναλαμβάνει να φροντίσει έναν νεαρό, τον Kwanda, κατά την ενηλικίωσή του. Ο ερχομός, ωστόσο, του Kwanda, θα διαταράξει την ηρεμία όλων των υπολοίπων.

Έχουμε παρακολουθήσει αρκετές ταινίες για την ομοφυλοφιλία όλα αυτά τα χρόνια. Ωστόσο, αυτό που κάνει το «The Wound» να ξεχωρίζει από τις υπόλοιπες ταινίες είναι το περιβάλλον, μέσα στο οποίο εκτυλίσσεται η ιστορία του. Έχει ενδιαφέρον το ότι παρακολουθείς ημίγυμνους νεαρούς γύρω από την φωτιά, με ξύλινα κοντάρια στα χέρια τους, μια εικόνα που θυμίζει μια πρωτόγονη εποχή σε αρκετούς (αν το συνδέσουμε με την αρχέγονη τελετή που έχει προηγηθεί), να μιλάν για iphone. Αν θεωρείς πως είναι δύσκολο για έναν άνδρα να παραδεχτεί δημόσια πως είναι ομοφυλόφιλος σε μια πολιτισμένη περιοχή, σκέψου πώς θα ήταν να έπρεπε να μιλήσει για αυτό σε ένα μέρος που συγχέει τον ανδρισμό με την μυική μάζα και την βαρβαρότητα.

Το σενάριο είναι καλό, αν και πλατειάζει σε ορισμένα σημεία. Οι χαρακτήρες είναι ξεκάθαροι αλλά οι σχέσεις μεταξύ τους όχι. Η σχέση των δύο βασικών εραστών έχει ενδιαφέρον αλλά μένει πιο πολύ στο φόντο της αφήγησης. Την αναγνωρίζουμε εύκολα, καθώς έχουμε ξαναδεί αυτού του είδους την σχέση πολλές φορές, είτε με ομοφυλόφιλους, είτε με ετεροφυλόφιλους. Η σχέση του νεαρού μυουμένου και του φροντιστή του (Xolani), όμως, δεν είναι ξεκάθαρη. Εξελίσσεται πολύ γρήγορα χωρίς να καταλαβαίνουμε το γιατί. Τι είναι αυτό που τους έδεσε τόσο γρήγορα; Η στάση του νεαρού αλλάζει ξαφνικά και εμείς απλά το δεχόμαστε. Στην ουσία ο νεαρός αποτελεί τη φωνή της λογικής ενός νεότερου, πιο «ανοιχτόμυαλου» κόσμου. Το γεγονός πως είναι εύπορος και πιθανόν να έχει δεχτεί μεγαλύτερη μόρφωση από τους υπόλοιπους, τον κάνει να διαθέτει έναν διαφορετικό τρόπο σκέψης. Γιατί όμως ένα άτομο που δέχεται και υποστηρίζει τη σεξουαλικότητα και τις πεποιθήσεις του, λαμβάνει χώρα σε μια τελετή, στην οποία δεν πιστεύει; Η αλλαγή στην δυναμική της σχέσης μυουμένου-φροντιστή έγινε πολύ γρήγορα. Από ένα αδύναμο παιδί, που υπακούει τον φροντιστή του, ξαφνικά παίρνει τη δύναμη στα χέρια του και αρχίζει να αναστατώνει τα πάντα. Επίσης, θα περιμέναμε πως ο Xolani θα ήταν πιο προσεκτικός με τις πράξεις του. 

Κινηματογραφικά η ταινία ήταν μέτρια. Στην αρχή η επιλογή των κάδρων δημιουργεί μια σύγχυση. Δεν καταλάβαινα ποιος είναι ποιος από τα υπερβολικά κλειστά πλάνα, τα πλάνα πίσω από τον σβέρκο κ.α. Η εκτεταμένη και έντονη κίνηση της κάμερας (κάμερα στο χέρι) καθ’ όλη την διάρκεια της ταινίας, ήταν κουραστική και αναιρούσε, με αυτόν τον τρόπο, την ισχύ της χρήσης αυτής της τεχνικής. Η υποκριτική στο «The Wound» είναι εξαιρετική. Η πιο δύσκολη και ενδιαφέρουσα ερμηνεία έρχεται από έναν άνθρωπο που δεν είναι καν ηθοποιός. Αναφέρομαι στον τραγουδιστή Nakhane Touré (Xolani) που για πρώτη φορά δοκίμασε τις υποκριτικές του ικανότητες, δίνοντας πληθώρα συναισθημάτων στον χαρακτήρα του.

Σε γενικές γραμμές, το «The Wound» είναι μια αρκετά καλή ταινία, με αρκετές ισχυρές δραματικά σκηνές. Προσωπικά ένιωσα πως δεν έδωσε αρκετό χρόνο σε κάποια σημεία που έπρεπε και έδωσε παραπάνω χρόνο σε σημεία που δεν ήταν απαραίτητα. Επιπλέον, ήταν προβλέψιμο. Το τέλος, επίσης, δε με ικανοποίησε. Γενικά αν η ιστορία των τριών χαρακτήρων είχε φόντο μια πόλη, τότε η ταινία θα ήταν ακόμα πιο κλισέ και δε θα είχε ενδιαφέρον. Αξίζει να δει κανείς αυτή την ταινία; Αν ψάχνεις μια ταινία με LGBTQ χαρακτήρες… ναι! Αξίζει να δεις το «The Wound», γιατί έχει κάτι να πει, με την αφήγησή του και το λέει και με έναν ενδιαφέροντα τρόπο. Αν αποφασίσεις να την δεις… καλή προβολή!

 

 

 

Previous post

Όταν οι ήρωες του 'Stranger Things' μεταμορφώθηκαν σε X-Men

Next post

Let the corpses tan -Laissez bronzer les cadavres- (2017) των Hélène Cattet και Bruno Forzani | #tiff58

No Comment

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Persa Griba

Persa Griba

Φοιτήτρια του τμήματος κινηματογράφου, με ιδιαίτερη ενασχόληση στον τομέα του σεναρίου και της σκηνοθεσίας ταινιών μικρού μήκους (μυθοπλασίας και ντοκιμαντέρ). Αυτό το διάστημα, δουλεύει πάνω σε κάποια καινούρια projects, που θα παρουσιαστούν μέσα στο 2016.