Specials

Σινεμά εικονικής πραγματικότητας (VR): ‘Carne Y Arena’

Εικονική πραγματικότητα (Virtual Reality ή VR) είναι μία τεχνολογία με ιστορία τουλάχιστον 60 χρόνων, η οποία ειδικά τα τελευταία χρόνια έχει καταφέρει να τραβήξει τη προσοχή, τόσο προγραμματιστών και ειδικών στον χώρο, όσο και του καταναλωτικού κοινού.

Έχουμε πλέον τη δυνατότητα να απολαύσουμε πλήθος από video games μέσα από αυτή την τεχνολογία και να βυθιστούμε στη πραγματικότητά τους σε πρωτόγνωρα επίπεδα. Ένα VR headset (όπως το Oculus Rift) είναι ένας από τους τρόπους να ζήσει κανείς την εμπειρία της εικονικής πραγματικότητας.

Το VR βέβαια δε χρησιμοποιείται μόνο από ηλεκτρονικά παιχνίδια. Η NASA χρησιμοποιεί την τεχνολογία για να εκπαιδεύσει αστροναύτες εδώ και 20 χρόνια. Επίσης, η τεχνολόγια προσφέρει τη δυνατότητα δημιουργίας ψηφιακών έργων τέχνης, στον χώρο των οποίων ο/η θεατής πλέον μπορεί να εισέλθει. Όσον αφορά τις οπτικοακουστικές τέχνες, μέρος της είναι και ο κινηματογράφος, ο οποίος μόλις πρόσφατα άρχισε να συνδέεται με το μέσο του VR.

Τον Νοέμβριο του 2017 ο βραβευμένος με όσκαρ σκηνοθέτης και σεναριογράφος Alejandro G. Iñárritu τιμήθηκε με ένα ακόμα βραβείο από την ακαδημία, αυτή τη φορά όμως ήταν για ένα «ειδικό κατόρθωμα (special achievement)». Φέτος, κυκλοφόρησε η νέα του ταίνια, το Carne y Arena, ένα έργο μικρού μήκους (7’) το οποίο όμως δε δημιουργήθηκε για να παιχτεί σε κινηματογραφικές αίθουσες, αλλά για να ειδωθεί μέσω του VR. Η ταινία τοποθετεί τον/την θεατή ανάμεσα σε μετανάστες οι οποίοι/ες προσπαθούν να διασχίσουν τα σύνορα μεταξύ του Μεξικού και των Η.Π.Α.

Η πρεμιέρα της στις Κάννες συνοδεύτηκε από διθυραμβικά σχόλια, τόσο για το επίτευγμα αυτό καθαυτό (ως VR ταινία), αλλά και για τον πρωταγωνιστικό της χαρακτήρα και το δυνατό πολιτικό της μήνυμα.

Συγκεκριμένα, θαυμάστηκε για την ικανότητά του να δημιουργήσει μία καινούργια εμπειρία, πιο καθαρή, πιο δυνατή και με περισσότερο συναίσθημα, σε σχέση με μία συνηθισμένη ταινία, κατασκευασμένη για να προβληθεί δισδιάστατα.

Επιπλέον, το 2016 ήταν υποψήφια για όσκαρ η πρώτη VR ταινία, το Pearl (κινούμενο σχέδιο μικρού μήκους). Γίνεται λοιπόν φανερό πως η τέχνη του κινηματογράφου συνεχίζει να εξελίσσεται, και να συναντά την έκφρασή της και σε άλλα μέρα, πέραν της «μεγάλης οθόνης». Το Carne y Arena και το Pearl είναι ίσως μόνο η αρχή ενός νέου είδους ταινιών, μίας νέας μορφής καλλιτεχνικής έκφρασης.

Μπορείτε να δείτε το Pearl εδώ (το Carne y Arena δεν βρίσκεται ακόμη online):

 

martyrs
Previous post

Οι 5 πιο σκληρές γαλλικές ταινίες τρόμου

Next post

Kedi (2016) της Ceyda Torun

No Comment

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Γιώργος Δήμογλου

Γιώργος Δήμογλου

Ο Γιώργος είναι φοιτητής του τμήματος Κινηματογράφου του Α.Π.Θ. με ξεχωριστή αγάπη για το σενάριο και τη συγγραφή. Στο παρελθόν συμμετείχε ως ηθοποιός σε μερικές ερασιτεχνικές θεατρικές παραστάσεις, όμως στην πορεία τον κέρδισε η μαγεία του σινεμά. Λατρεύει τον κόσμο των ταινιών, με μοναδική θέση στην καρδιά του να κατέχει ο κινηματογράφος της Ιαπωνίας. Όντας οργανωτικός, σαφώς πάντοτε βρίσκει λίγο χρόνο για να γράψει κανένα ποίημα και να ακούσει μουσική. Όνειρό του να μάθει Ιαπωνικά και να δημιουργεί ταινίες στο Τόκιο.