FilmsReviews

The Lost City of Z (2016) του James Gray

Πόσο πονάει να κυνηγάς ένα άπιαστο όνειρο; Αυτό είναι το θέμα της νέας ταινίας του Αμερικανού σκηνοθέτη James Gray (The Immigrant), The Lost City of Z και βασίζεται σε μία πραγματική ιστορία η οποία ακόμη και σήμερα δεν έχει επίλογο.

Η ταινία αφηγείται τη ζωή του εξερευνητή Percy Fawcett (Charlie Hunnam), ο οποίος στην προσπάθεια του να χαρτογραφήσει τον Αμαζόνιο, ανακαλύπτει τα ίχνη ενός αγνώστου πολιτισμού. Είναι αποφασισμένος να αφήσει ακόμη και την οικογένεια του για να βρει τον πολιτισμό και να αποκαταστήσει την φήμη του πατέρα του. Αυτό όμως έχει συνέπειες τόσο για το σπιτικό του όσο και για τον ίδιο.

Το The Lost City of Z, δεν είναι η κλασσική ταινία εξερεύνησης. Πρόκειται για ένα ψυχογράφημα του χαρακτήρα που υποδύεται ο Hunnam. Ολόκληρο το κείμενο βασίζεται στους διαλόγους και σχεδόν καθόλου στη δράση. Αυτό που ενδιαφέρει τον δημιουργό είναι μέσω των συγκρούσεων του ήρωα τόσο με τον περίγυρο του, όσο και με τον ίδιο του τον εαυτό, να χτίσει το ψυχολογικό του προφίλ. Αυτό όμως που προκαλεί εντύπωση, είναι πως καταφέρνει οργανικά μέσω του αποτελέσματος κάθε γεγονότος να προκαλέσει μία σειρά αλυσιδωτών καταστάσεων που επιζητούν μία λύση. Και ενώ αφήνει ανοιχτό το τέλος, όπως και η πραγματική ιστορία στην οποία βασίζεται, καταφέρνει και κλείνει κάθε ανοιχτό μέτωπο, δίνοντας την απαιτούμενη κάθαρση για τον ήρωα αλλά και για το ίδιο το κοινό. Έτσι, μέσω των καταστάσεων ο ήρωας ωριμάζει και μαζί του όλοι οι χαρακτήρες με τους οποίους αλληλεπιδρά.

Η γραμμικότητα της αφήγησης είναι αναμφισβήτητη. Κάθε πράξη έχει μία λογική αλληλουχία η μία με την άλλη. Όμως the lost city of z 2είναι αξιοσημείωτο πως ενώ μέσα στην αφήγηση του Gray περνούν 20 χρόνια, το κοινό δεν πέφτει θύμα άσκοπων υποπλοκών και βλέπει γεγονότα που εξιστορούν το κύριο θέμα, χωρίς να χάνεται μέσα σε όλο αυτό το πέρασμα των χρόνων. Μέσω αυτής της ιδιαιτερότητας, ο Gray καταφέρνει και κρατάει πολλές ισορροπίες, κάτι αρκετά δύσκολο για μία τέτοιου είδους αφήγηση. Και κυρίως βρίσκει την κατάλληλη φόρμουλα, γεμίζοντας την ιστορία με καταστάσεις οι οποίες ούτε είναι υπερανεπτυγμένες, ούτε όμως αχρείαστες για την κύρια αφήγηση και δεν κουράζει το κοινό για αυτά τα 140 λεπτά τα οποία διαρκεί η ταινία. Έτσι, έχει αρκετό χρόνο για να εξερευνήσει κι άλλα θέματα όπως η αντίθεση σεξισμού και φεμινισμού, η πατριαρχία και η ανδροκρατία, η θρησκεία και ο σκοταδισμός.

Φυσικά θα ήταν πολύ δύσκολο να παρακολουθήσουμε έναν αδιάφορο ηθοποιό να υποδύεται έναν άνθρωπο μαζί με τον οποίο μεγαλώνουμε και εμείς. Ευτυχώς, όμως, ο Hunnam δέχεται να πάρει στην πλάτη του έναν πολύ δύσκολο ρόλο αλλά και τον καλύτερο της καριέρας του, θυμίζοντας έναν άλλο Tom Hardy στο Taboo. Και ενώ ο χαρακτήρας του Hunnam είναι στο προσκήνιο, κανένας από τους υπόλοιπους ηθοποιούς δε μένει στην αφάνεια, καθώς όλοι είναι επιλεγμένοι προσεκτικά και τον ακολουθούν στο ταξίδι του χωρίς να είναι ξύλινοι στρατιώτες. Τρανό παράδειγμα ο Robert Pattinson (Twilight) ο οποίος είναι εμφανώς πιο ώριμος και ενώ δεν έχει βρει τη θέση του στο σινεμά γενικότερα, καταφέρνει και αποδίδει πολύ καλά στον ρόλο που του δόθηκε.

Όλο αυτό το ταξίδι γίνεται ακόμη πιο ενδιαφέρον με τη συμμετοχή του ταλαντούχου Darius Khondji (Seven, Amour) στη διεύθυνση φωτογραφίας. Κατά συνέπεια, το αποτέλεσμα απογειώνεται και οπτικά καθώς όπως έχει αποδείξει και άλλες φορές έχει μία ιδιαίτερη ματιά και καταφέρνει πάντα να την εντάξει κατάλληλα στο θέμα που πραγματεύεται η ταινία αλλά και στο στυλ της αφήγησης.

Εν κατακλείδι, το The Lost City of Z είναι μία ταινία που μιλάει στην καρδιά κάθε ανθρώπου για τα άπιαστα όνειρα και αποτελεί ένα επίτευγμα σε κάθε τομέα της παραγωγής του, ισορροπώντας κατάλληλα το εμπορικό σινεμά με την καλλιτεχνική ελευθερία.

 

 

Previous post

Deadpool 2: Δείτε τον Josh Brolin ως Cable

Next post

This is the most recent story.

No Comment

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Δημήτρης Φλωρής

Δημήτρης Φλωρής

Ο Δημήτρης Φλωρής, φοιτητής του τμήματος κινηματογράφου, έχει ειδικότητα στο μοντάζ και ασχολείται τρία χρόνια με την κριτική ταινιών για διάφορα site. Έχει κάνει, μέχρι στιγμής, δύο ταινίες μικρού μήκους: ντοκιμαντέρ και μυθοπλασίας. Έχει ασχοληθεί ενεργά με τον εθελοντισμό σε διάφορες οργανώσεις τα τελευταία δύο χρόνια. Αυτήν τη στιγμή ασχολείται με μερικά επερχόμενα projects. Ιδρυτής του Reviewer.