FilmsHorrorReviews

The Babysitter (2017) του McG

Ο παραγωγός των Supernatural, Chuck, Nikita και Human Target αλλά και μερικών ασήμαντων εφηβικών ταινιών, επιστρέφει με μία μικρή παραγωγή στο Netflix η οποία όμως αποτελεί μία από τις σημαντικότερες δουλειές του.

Ο Cole (Judah Lewis) μένει μόνος με τη νταντά του, την περίπου εικοσάχρονη Bee (Samara Weaving). Εκείνη φαίνεται γλυκύτατη και πανέμορφη και ο Cole έχει εμμονή μαζί της. Η Bee τον φροντίζει και τον τακτοποιεί μαζί του μετά από ένα τρελό βράδυ. Λίγο αργότερα ο Cole ακούει θορύβους και ομιλίες και σηκώνεται να δει τι συμβαίνει. Τότε ανακαλύπτει ότι η νταντά του ανήκει σε μία αίρεση μαζί με άλλα άτομα που θυσιάζουν αίμα αθώων, όπως έκανε πριν από λίγο σε ένα αγόρι στο σπίτι του σαλονιού του.

To The Babysitter χρειάζεται υπομονή στα πρώτα 20 λεπτά του γιατί ξεκινάει αδύναμα. Φαίνεται να μην προσφέρει τίποτα στην πλοκή και να πηγαίνει πολύ αργά. Χρειάζεται όμως να τα παρακολουθήσει κανείς για να ζήσει την ψευδαίσθηση ότι η Bee είναι ένα αξιολάτρευτο κορίτσι και να σοκαριστεί με τον φόνο του τυχαίου αγοριού στο σαλόνι του ήρωα μας. Η ταινία αποδεικνύεται περισσότερο ψυχαγωγική από όσο φαίνεται. Παρά αρκετά αδύναμα σημεία στην αφήγηση, ο δημιουργός χρησιμοποιεί αρκετά στοιχεία THE BABYSITTER ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑΣ ΤΑΙΝΙΑ ΤΡΟΜΟΥ THE REVIEWERυπέρ της ώστε να τα εξισορροπήσει.

Η ταινία πολλές φορές κινδυνεύει να πέσει στην παγίδα του να γίνει μία ακόμη χαζή εφηβική ταινία. Όμως το εξαιρετικό της cast με τις δυνατές ερμηνείες και τα ενδιαφέροντα τερτίπια στην αφήγηση ανεβάζουν το επίπεδο της. Ο McG κάνει μία καλή σκηνοθετική δουλειά και καταφέρνει να διατηρήσει ένα σασπένς. Και ενώ θα περίμενε κανείς ότι αυτή η ταινία θα υπερτερούσε κωμικά, γίνεται ένα κανονικό θρίλερ με μερικές ξεκαρδιστικές αλλά μετρημένες κωμικές στιγμές.

Βέβαια, δεν υπάρχει κάτι περισσότερο από αυτό που βλέπει κανείς. Όχι ότι αυτό όμως είναι κακό. Το The Babysitter απλά είναι μία ταινία που όσα δείχνει είναι αυτά που φαίνονται και τίποτα περισσότερο. Κανένα μήνυμα και κανένα θέμα. Μόνο μία ενδιαφέρουσα ιστορία που κρατάει το κοινό στην θέση του για όλη την διάρκεια. Και το γεγονός ότι εκτυλίσσεται σε πραγματικό χρόνο στο περισσότερο μέρος, δίνει μία άλλη υπόσταση σε μία κατά τα άλλα αδιάφορη ιστορία.

Το The Babysitter εν ολίγοις, είναι μία ταινία που πηδάει τα εμπόδια που εμφανίζονται στον δρόμο της αφήγησης του και παραμένει απολαυστική μέχρι το τέλος με ένα εξίσου απολαυστικό cast και μία δυνατή κορύφωση. Μία ταινία που δεν νοιάζεται μόνο για την πλοκή αλλά και την ανάπτυξη του ήρωα της.

 

 

The Ox 1
Previous post

The Ox (2017) του Γιώργου Νικόπουλου | #tiff58

Next post

This is the most recent story.

No Comment

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Δημήτρης Φλωρής

Δημήτρης Φλωρής

Ο Δημήτρης Φλωρής κατάγεται από τη Θεσσαλονίκη. Έχει σπουδάσει στο Τμήμα Κινηματογράφου της Σχολής Καλών Τεχνών στο Α.Π.Θ. με ειδικότητα στο μοντάζ και την κινηματογραφική/τηλεοπτική κριτική και θεωρία. Κύριο αντικείμενο της μελέτης του είναι η επεισοδιακή αφήγηση και οι ειδολογικές συμβάσεις του superhero genre. Έχει συμμετάσχει ως σκηνοθέτης ή/και μοντέρ σε τέσσερις ταινίες προπτυχιακού επιπέδου. Οι τρεις είναι μυθοπλασίας και η μία ντοκιμαντέρ.