FilmsReviews

Tanna (2015) των Martin Butler και Bentley Dean

Το Tanna είναι μία Ni-Vanuatu ταινία, προερχόμενη από την Αυστραλία. Συγκεκριμένα, γυρίστηκε στη νήσο Tanna, η οποία είναι κομμάτι της Δημοκρατίας του Βανουάτου (αποτελεί μέρος της περιοχής της Μελανησίας). Πρωταγωνιστές της είναι σύγχρονοι, ντόπιοι κάτοικοι του νησιού Μελανησιακής καταγωγής, εκ των οποίων οι περισσότεροι/ες όχι απλώς δεν είχαν συμμετέχει ποτέ σε κινηματογραφική παραγωγή, αλλά δεν είχαν δει μέχρι και πρότινος ταινία σε όλη τους τη ζωή. Παρ’ όλα αυτά, κάνουν μία εκπληκτική δουλειά σε συνεργασία με τους σκηνοθέτες, παραγωγούς και σεναριογράφους Martin Butler και Bentley Dean, οι οποίοι επέλεξαν να γνωρίσουν τις αυθόχθονες φυλές και να φέρουν στη μεγάλη οθόνη όχι ένα ντοκιμαντέρ, αλλά μία ιστορία μυθοπλασίας, βασισμένη σε αληθινά γεγονότα.

Ήρωές μας είναι η Wawa (Marie Wawa) και ο Dain (Mungau Dain), δύο μέλη της φυλής Yakel, οι οποίοι είναι βαθιά ερωτευμένοι, ο ένας με τον άλλο. Ωστόσο, η Wawa επιλέχθηκε για να δωθεί στη φυλή Imedin ως νύφη, ώστε να σταματήσει ο πόλεμος μεταξύ των δύο και να επικρατήσει η ειρήνη. Ο γάμος από προξενιό είναι ένα από τα χαρακτηριστικά του πολιτισμού τους. Η Wawa επιλέγει να το σκάσει μαζί με τον εξόριστο Dain και να ζήσουν μαζί μακριά από τη φυλή τους, η οποία τους ψάχνει απεγνωσμένα, για να μπορέσει να σταματήσει την αιματοχυσία.

Η ιστορία της ταινίας θυμίζει σε μεγάλο βαθμό την ιστορία του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας, και σε σύγκριση με τις άπειρες ρομαντικές ιστορίες που έχουν ειπωθεί, τόσο λογοτεχνικά όσο και σινεματικά, δεν παρουσιάζει τίποτα το ξεχωριστό. Μολαταύτα, οι ρίζες της στο παρελθόν των Ni-Vanuatu φυλών και ο τρόπος με τον οποίο την αφηγούνται τα μέλη τους καθιστούν τη θέαση της ταινίας απολύτως απαραίτητη. Η μοναδικότητά της έγκειται στην άγνοια του δυτικού πολιτισμού για τη ζωή και τα έθιμα των Ni-Vanuatu. Είναι η μόνη ταινία μυθοπλασίας στην οποία πρωταγωνιστούν ιθαγενείς κάτοικοι της Tanna και η μόνη με γλώσσα αφήγησης τη Nauvhal, μία διάλεκτος που επικρατεί στο νοτιότερο μέρος του νησιού. Αυτά και μόνο τα χαρακτηριστικά της είναι αρκετά για να αποδείξουν την ανεκτίμητή της αξία.

Όμως, το Tanna δεν είναι απλώς μία ενδιαφέρουσα, σπάνια ταινία, αλλά και ένα σαγηνευτικό έργο ικανό να καθηλώσει κάθε κοινό. Τόσο η πανέμορφη και υπνωτική σχεδόν διεύθυνση φωτογραφίας, όσο και οι απροσδόκητα δεινές και καταπληκτικές ερμηνείες των Ni-Vanuatu γεννούν μία κινηματογραφική εμπειρία με δύναμη όσο λίγες. Οι σκηνοθέτες στο παρελθόν έχουν δουλέψει ξανά μαζί, πάνω σε δύο ντοκιμαντέρ, αυτήν ωστόσο τη φορά, αποφάσισαν να κάνουν κάτι αρκετά πιο δύσκολο: να μας αποκαλύψουν τη γοητεία αυτών των ανθρώπων μέσα από ένα παραμύθι, και το αποτέλεσμα είναι αξιοθαύμαστο. Η αφιέρωσή τους μας αφήνει άφωνους. Ο ένας από τους δύο έμεινε με την οικογένειά του κοντά στους κατοίκους του νησιού για 7 μήνες, παρακολουθώντας με σεβασμό και πηγαίο ενδιαφέρον τη καθημερινότητά τους και μαθαίνοντας την ιστορία τους. Ταυτόχρονα, άφησε τις φυλές τις ίδιες να τον γνωρίσουν σε βάθος και να τον εμπιστευτούν (σε αυτό βοήθησε σημαντικά και ο πολιτισμικός διευθυντής και μεταφραστής ιθαγενής). Όταν ήταν πια όλοι έτοιμοι και το σενάριο είχε ολοκληρωθεί (στο οποίο συμμετείχαν και οι φυλές), ξεκίνησαν τα γυρίσματα, και η σχέση που αναπτύχθηκε μεταξύ των σκηνοθετών και των κατοίκων γίνεται αμέσως εμφανής.

Η ταινία αυτή δε θα μπορούσε να είχε γυριστεί διαφορετικά, αλλά αυτό ακριβώς είναι το στοιχείο που την αναδεικνύει σε μία από τις κορυφαίες του 2015. Αν έχετε πρόσβαση σε κάποια προβολή της, μην τη χάσετε.

 

Previous post

Blade Runner 2049 (2017) του Denis Villeneuve

Next post

Οι 5 Καλύτερες Ταινίες του Σεπτεμβρίου

No Comment

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Γιώργος Δήμογλου

Γιώργος Δήμογλου

Ο Γιώργος είναι φοιτητής του τμήματος Κινηματογράφου του Α.Π.Θ. με ξεχωριστή αγάπη για το σενάριο και τη συγγραφή. Στο παρελθόν συμμετείχε ως ηθοποιός σε μερικές ερασιτεχνικές θεατρικές παραστάσεις, όμως στην πορεία τον κέρδισε η μαγεία του σινεμά. Λατρεύει τον κόσμο των ταινιών, με μοναδική θέση στην καρδιά του να κατέχει ο κινηματογράφος της Ιαπωνίας. Όντας οργανωτικός, σαφώς πάντοτε βρίσκει λίγο χρόνο για να γράψει κανένα ποίημα και να ακούσει μουσική. Όνειρό του να μάθει Ιαπωνικά και να δημιουργεί ταινίες στο Τόκιο.