22 Ιούν 2017

Hardcore Henry (2015) του Ilya Naishuller

Βίαιο, ακραίο και ανελέητο, το «Hardcore Henry» είναι μία από τις πιο πρωτότυπες ταινίες δράσης/επιστημονικής φαντασίας του 2015. Αν και το σενάριό της σε καμία περίπτωση δε μπορεί να χαρακτηριστεί ως πρωτότυπο (ή έστω ενδιαφέρον), η σκηνοθεσία και το οπτικό της μέρος μοιάζουν να συμπληρώνουν επαρκώς αυτό το κενό. Ήρωάς

Γιώργος Δήμογλου 0
22 Ιούν 2017

Sakamoto Desu ga? (2016)

Κάθε season βγαίνουν αρκετά καινούρια anime, διασκευές από αγαπημένα manga και προσπαθούν να δημιουργήσουν μια μεγάλη αυτοκρατορία από fans, να πουλήσουν μπλουζάκια, κονκάρδες, DVD κλπ. Αυτός είναι ένας αγώνας δρόμου για πολλούς δημιουργούς προς την επιτυχία καθώς ο ιστορίες τους είναι επικές και ενδιαφέροντες. Μέσα σε αυτή τη φρενίτιδα ιστοριών

Anette Cheniell 0
14 Ιούν 2017

Pride (2014) του Matthew Warchus

Σπάνια βγαίνουν ταινίες τόσο αστείες αλλά συγχρόνως και τόσο συγκινητικές. Υπάρχει μία συγκεκριμένη σκηνή στην οποία ένας από τους χαρακτήρες χορεύει, παρασύροντας όλο τον κόσμο γύρω του. Μαζί μ’ αυτούς παρασύρει και μένα, κι ενώ θέλω να χορέψω και να χαρώ μαζί τους, υπάρχουν κάποια απειλητικά βλέμματα που μ’ εμποδίζουν.

Γιώργος Δήμογλου 0
10 Ιούν 2017

John Wick: Chapter 2 (2017) του Chad Stahelski

Το «John Wick: Chapter 2» πρέπει να το δεις για να πιστέψεις ότι υπάρχει. Σίγουρα, ήξερα τι να περιμένω μετά το πρώτο κιόλας λεπτό, όμως αυτό που είδα στη συνέχεια, πραγματικά δεν το περίμενα. Η ταινία είναι μία από εκείνες τις λίγες που παραδίδει αυτά που υπόσχεται και με το

Γιώργος Δήμογλου 0
07 Ιούν 2017

Green Room (2016) του Jeremy Saulnier

Αν αναζητάς ένα σκληρό, ανατριχιαστικό κι αιματηρό θρίλερ, δε χρειάζεται να ψάξεις πέρα από το «Green Room». Η ταινία έκανε πρώτη φορά την εμφάνισή της τον Μάιο του 2015, αλλά κυκλοφόρησε στις Η.Π.Α. τον επόμενο χρόνο. Δυστυχώς δεν πέτυχε στο box-office λόγω της περιορισμένης της διανομής, όμως αυτό δεν την

Γιώργος Δήμογλου 0
07 Ιούν 2017

Prison Break- 5ος κύκλος (2017)

Ο κόσμος του θεάματος, και δη οι επικρατέστεροι σύγχρονοι εκφραστές του, η τηλεόραση και ο κινηματογράφος, έχουν το συνήθειο, όταν στερεύουν από δημιουργικότητα και πρωτοτυπία, να «ανασύρουν  από το ντουλάπι» ξεχασμένες επιτυχίες του παρελθόντος, επαναφέροντας τες στο προσκήνιο. Κάτι τέτοιο μπορεί να περιλαμβάνει διασκευές (remake) κλασικών ταινιών και σειρών ή

Γιώργος Κωστίδης 0
29 Μαΐ 2017

Win! The Birth of NYCFC (2017) του Justin Webster

Το ποδόσφαιρο ποτέ δεν είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στις Η.Π.Α. όπως σε χώρες της Ευρώπης, άλλα αθλήματα (όπως το baseball) πάντοτε προσέλκυαν πολύ περισσότερους θεατές. Το «Win!» είναι ένα ντοκιμαντέρ που εξιστορεί τις προσπάθειες ενός συνόλου παθιασμένων ανθρώπων να δημιουργήσουν τη σημαντικότερη ποδοσφαιρική ομάδα στην ιστορία της Νέας Υόρκης· Μπορεί να

Γιώργος Δήμογλου 0
27 Μαΐ 2017

Prometheus (2012) του Ridley Scott

Καθώς προετοίμαζα τον εαυτό μου για να δει το «Alien: Covenant» (2017), ανακάλεσα πως αποτελεί sequel σε μία ταινία η οποία, τη χρονιά που κυκλοφόρησε, προκάλεσε συζητήσεις όσο λίγες άλλες. Το «Prometheus» (σε σκηνοθεσία/παραγωγή Ridley Scott και σενάριο Jon Spaihts με Damon Lindelof)  σημείωσε τη δεύτερη συμμετοχή του Scott στο

Γιώργος Δήμογλου 0
20 Μαΐ 2017

Kung Fury (2015) του David Sandberg

Τα B-movies (ταινίες Β’ διαλογής) της δεκαετίας του ‘80 είναι πραγματικά μία παράξενη περίπτωση. Από τη μία, για τους ανθρώπους εκείνους που αναζητούν αρτιότητα, βάθος και καλλιτεχνική ταυτότητα στον κινηματογράφο τα B-movies αποτελούν «σκουπίδια». Από την άλλη, υπάρχει κι αυτή η μερίδα θεατών που αγαπά να βλέπει φαιδρές ταινίες, οι

Γιώργος Δήμογλου 0
16 Μαΐ 2017

The Kingdom of Dreams and Madness – Yume to kyōki no ōkoku – (2013) της Mami Sunada

Στις 13 Νοεμβρίου του προηγούμενου έτους κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία ένα ντοκιμαντέρ, στο οποίο αποκάλυψε ο φημισμένος σκηνοθέτης κινουμένων σχεδίων Hayao Miyazaki πως εργάζεται πάνω στην καινούργια του ταινία, με τίτλο «Boro the Caterpillar». Το νέο αυτό ήρθε να ανατρέψει την προ τεσσάρων ετών απόφασή του, το 2013, να παραιτηθεί, προς

Γιώργος Δήμογλου 0