FilmsReviews

Super Dark Times (2017) του Kevin Phillips

Οι ταινίες για την ενηλικίωση αφορούν εφήβους που περνούν μία δύσκολη φάση στη ζωή τους. Είναι συνήθως εύπεπτα δράματα με αρκετά στοιχεία κωμωδίας – ή και το αντίστροφο. Το Super Dark Times, όμως, δεν είναι η τυπική εφηβική ταινία. Έχει όμως να πει περισσότερα από δέκα εφηβικές ταινίες μαζί. Την ταινία σκηνοθετεί ο Kevin Phillips κάνοντας το σκηνοθετικό του ντεμπούτο. Πρωταγωνιστούν οι Owen CampbellCharlie Tahan και Elizabeth Cappuccino.

Ο Zach και ο Josh είναι αχώριστοι φίλοι μέχρι τη στιγμή που θα εμπλακούν σε ένα περιστατικό το οποίο θα αλλάξει τις ζωές τους για πάντα. Αυτό το γεγονός που στοιχίζει τη ζωή ενός ανθρώπου θα οδηγήσει τους δύο φίλους σε ένα καθοδικό ταξίδι γεμάτο βία και παράνοια.

Ο Phillips ξεκίνησε την καριέρα του ως διευθυντής φωτογραφίας. Και ίσως ακόμη δεν του έχει φύγει αυτή η αισθητική η οποία είναι οπτικά διακριτή στην ταινία του. Καταφέρνει όμως και ισορροπεί το οπτικό με το αφηγηματικό θέαμα δίνοντας ένα άρτιο συνολικό τελικό αποτέλεσμα.

Το Super Dark Times είναι μία ταινία που αναφέρεται στη βία και την ενηλικίωση, κάτι σαν ένας θεματικός συνδυασμός Stranger Things και A Clockwork Orange. Και μπορεί οι σεναριογράφοι Collins και Pietrowski να μην ξεκαθαρίζουν πολλές φορές τα κίνητρα των χαρακτήρων, όμως το κείμενο είναι ξεκάθαρο ως προς αυτό που θέλει να πει χωρίς να βρίσκει εύκολες και άμεσες λύσεις. Το κοινό καλείται να αισθανθεί την ψυχολογία των χαρακτήρων καθ’ όλη τη διάρκεια της ταινίας. Και οι ηθοποιοί που τους ερμηνεύουν κάνουν πολύ καλή δουλειά απεικονίζοντας την εφηβική άγνοια και περίπλοκη ψυχολογία. Ο Phillips κάνει καλή δουλειά στο να τους καθοδηγήσει και γνωρίζει πώς να δημιουργεί σωστές σκηνές με την κατάλληλη κλιμάκωση.

Ακόμη όμως και αν η ταινία φανεί ως κουραστική, έχει το αισθητικό κομμάτι για να το αναπληρώσει.  Μπορεί τα ’80s να επέστρεψαν στη μόδα κυρίως στην τηλεόραση, όμως super dark timesτο Super Dark Times εκτυλίσσεται μία δεκαετία αργότερα. Τα οριακά ακόμα ’90s είναι η κατάλληλη αντίθεση για να μας αφηγηθούν οι δημιουργοί μία ιστορία βίας και κακού, σαν αυτή να είναι η αρχή όλων των κακών. Έτσι, ολόκληρη η ταινία περιέχει όλα εκείνα τα στοιχεία της εποχής που αγαπήσαμε χωρίς να υπερφορτώνουν το σκηνικό ή να παίζουν ιδιαίτερο ρόλο στην αφήγηση φωνάζοντας επανειλημμένα πως βρισκόμαστε δύο δεκαετίες πίσω.

Το Super Dark Times είναι ένα σκληρό κείμενο το οποίο μέσα σε όλη αυτή την φαινομενική ηρεμία περιλαμβάνει πολλές φουρτούνες και παρουσιάζει δύσκολους χαρακτήρες ανοιχτούς για πολλές ερμηνείες. Δεν είναι η τυπική ταινία για εφήβους και έχει έναν αρκετά αργό ρυθμό. Ξεκαθαρίζει όμως πολλά θέματα για την ενηλικίωση που οι περισσότερες ταινίες του είδους δεν τολμούν ούτε να αναφέρουν. Μία ταινία για το τέλος της αθωότητας μέσα από την ιδιαίτερη ματιά ενός ανερχόμενου σκηνοθέτη που μας ταξιδεύει σε μία αγαπημένη και καλύτερη δεκαετία.

 

 

super dark times

Previous post

Γυμνά σώματα: Μία ταινία ενηλικίωσης για την αποδοχή του εαυτού σου

Next post

This is the most recent story.

No Comment

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Δημήτρης Φλωρής

Δημήτρης Φλωρής

Ο Δημήτρης Φλωρής κατάγεται από τη Θεσσαλονίκη. Έχει σπουδάσει στο Τμήμα Κινηματογράφου της Σχολής Καλών Τεχνών στο Α.Π.Θ. με ειδικότητα στο μοντάζ και την κινηματογραφική/τηλεοπτική κριτική και θεωρία. Κύριο αντικείμενο της μελέτης του είναι η επεισοδιακή αφήγηση και οι ειδολογικές συμβάσεις του superhero genre. Έχει συμμετάσχει ως σκηνοθέτης ή/και μοντέρ σε τέσσερις ταινίες προπτυχιακού επιπέδου. Οι τρεις είναι μυθοπλασίας και η μία ντοκιμαντέρ.