FilmsReviews

Star Wars: The Last Jedi (2017) του Rian Johnson

Κοντεύουν τα Χριστούγεννα και η Disney για ακόμη μια φορά μας έκανε το δώρο της νέας ταινίας Star Wars. Ένα franchise που δεν χρειάζεται πολλά λόγια γιατί λίγο πολύ όλοι το ξέρουμε. Το 2015 το franchise πήρε μια καινούρια πνοή δίνοντας μας εξαιρετικές ταινίες. Μετά το The Force Awakens και το Rogue One ήρθε ένα ακόμη σερί καλού σινεμά με το Last Jedi για να μας θυμίσει λίγο από τη μαγεία της πρώτης τριλογίας. star wars: the last jedi

Αρχικά η ταινία συνεχίζει ακριβώς από εκεί που το άφησε το The Force Awakens όπου η Rey μόλις έχει βρει τον Luke Skywalker. To First Order από την άλλη έχει κατακτήσει σχεδόν ολόκληρο το σύμπαν καθώς η  Αντίσταση προσπαθεί να μαζέψει τα κομμάτια της. Η ιστορία συνεχίζεται με την Leia να προσπαθεί να κρατήσει την ελπίδα ζωντανή καθώς ο χρόνος δεν είναι με το μέρος της Αντίστασης.

Δεν θα αποκαλύψω άλλα από την πλοκή καθώς η ταινία είναι γεμάτη εκπλήξεις, αποκαλύψεις και plot twists. Το Last Jedi -όπως αρκετοί είπαν πριν από μένα- είναι ίσως η καλύτερη ταινία μετά το Empire Strikes Back. Έχει ένα φοβερό σενάριο, μια πλοκή που σε κρατάει συνέχεια στην τσίτα, μερικές φοβερές αστρομαχίες και φυσικά την μεγάλη επιστροφή του Luke Skywalker. Ένα πολύ ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι αν και βλέπουμε μερικούς θρύλους του κινηματογραφικού σύμπαντος του Star Wars, Leia, Luke, Chewbacca κλπ, δίνουν χώρο στους νέους χαρακτήρες να λειτουργήσουν μέσα στην ταινία. Από την άλλη έχουν τη σοφία και την εμπειρία του χρόνου για να διδάξουν τους νέους χαρακτήρες γι αυτό το μεγαλοπρεπή κόσμο. Είναι δύσκολο να μιλήσεις για το Last Jedi χωρίς να αποκαλύψεις πληροφορίες όμως ένα είναι το σίγουρο, οι χαρακτήρες συνεχίζουν να εξελίσσονται καθώς το ταξίδι τους δεν έχει φτάσει στο τέλος τους και πια διακυβεύονται πολλά περισσότερα από την προηγούμενη ταινία.

Εάν δούμε τη νέα τριλογία ως μια τρίπρακτη μεγάλη ταινία, το Last Jedi είναι η δεύτερη πράξη και η πιο καταιγιστική.  Έχει αρκετές αποκαλύψεις αλλά μας γεννά πολλά ακόμη ερωτήματα για το τέλος των χαρακτήρων. Ο Rian Johnson έγραψε ένα σενάριο γεμάτο πόνο, συναίσθημα ακόμη και διχασμό για το κοινό, όμως κατάφερε να το κάνει και εξαιρετικά αστείο, μια φόρμα που είχε αρχίσει ήδη ο J.J. Abrams.
Φυσικά δεν θα μπορούσαμε να παραλείψουμε τα οπτικά στοιχεία καθώς τόσο τα έφε όσο και η σκηνοθεσία με εξέπληξαν ευχάριστα. Η σκηνοθεσία είχε μια φρέσκια και ιδιαίτερη ματιά στην ιστορία, κρατώντας μερικά χαρακτηριστικά πλάνα του franchise. Όμως δεν έμοιαζε με καμία άλλη καθώς ο Rian Johnson φάνηκε ότι μπορεί να σκηνοθετήσει άρτια τόσο μια σωματική συμπλοκή όσο και φορτισμένους συναισθηματικά μονολόγους.

Το Star Wars: The Last Jedi είναι μια άρτια ταινία που εξετάζει πολλά θέματα για τους Jedi, τους Sith, τη Δύναμη και μας θυμίζει ποια πραγματικά είναι η Αντίσταση με τον καλύτερο τρόπο. Καθώς η Αντίσταση δεν είναι οι άνθρωποι που την απαρτίζουν αλλά η ελπίδα και όσο υπάρχει ελπίδα θα υπάρχει και μέλλον για το σύμπαν. Η ταινία είναι αρκετά συγκινητική, ειδικά εάν αναλογιστεί κανείς ότι είναι η τελευταία ταινία της Carrie Fisher. H αγαπημένη μας πριγκίπισσα δίνει για μια ακόμη φορά τον καλύτερό της εαυτό μέσα με μια νοσταλγική διάθεση.

Συνοψίζοντας, το Star Wars: The Last Jedi είναι η ταινία που αξίζει στο franchise και πιστεύω θα πείσει ακόμη και τους πιο αρνητικούς προς το νέο εγχείρημα της Disney. Φυσικά προτείνω να πάτε να τη δείτε και να την απολαύσετε, είναι σίγουρα ένα μάθημα καλού κινηματογράφου ακόμη κι για όσους δεν αγαπούν το είδος του sci-fi.

 

 

star wars: the last jedi ΚΡΙΤΙΚΗ THE REVIEWER star wars: the last jedi ΚΡΙΤΙΚΗ THE REVIEWER star wars: the last jedi ΚΡΙΤΙΚΗ THE REVIEWER star wars: the last jedi ΚΡΙΤΙΚΗ THE REVIEWER

Anette Cheniell

Anette Cheniell

Φοιτήτρια του τμήματος κινηματογράφου, ασχολείται με την σκηνοθεσία, το σενάριο και την παραγωγή. Έχει κάνει 3 ταινίες μικρού μήκους και οι 3 μυθοπλασίες. Κυρίως ασχολείται με τη μουσική και τη συγγραφή. Βρίσκεται στο τέταρτο έτος των σπουδών της στο σύγχρονο τραγούδι. (A.K.A. Netto Abnormal).

4 Σχόλια

  1. Αλέκτωρ
    Δεκέμβριος 15, 2017 at 1:17 μμ — Απάντηση

    Σεβαστή κάθε άποψη αλλά μάλλον άλλη ταινία είδαμε. Το χιούμορ ήταν κυρίως κακό, αλλά ακόμη και αν ήταν καλό υπήρχε σχεδόν σε κάθε σκηνή με αποτέλεσμα να κουράσει απίστευτα. Το σενάριο ήταν μία απέλπιδα προσπάθεια να κάνει κάτι διαφορετικό από το Empire Strikes Back και η σκηνοθεσία απέτυχε να αναδείξει ακόμη και αυτό το σενάριο, με τους ήρωες να κοιτάνε στο κενό για πάρα πολύ ώρα. Χάσαμε μεγάλο μέρος του Α’ μισού της ταινίας να ασχολούμαστε με την εκπαίδευση της Rey η οποία ήταν μία «φούσκα”. Τα twists και ο διάλογος ήταν αδύναμα ενώ οι νέοι χαρακτήρες κυριολεκτικά χαραμίστηκαν. Αποκορύφωμα «ο έρωτας” που προέκυψε στο τέλος της ταινίας, καθόλου καλά σεταρισμένος και άκαιρος (έτσι είναι ο έρωτας όμως..έρχεται από εκεί που δεν τον περιμένεις. ΌΧΙ. Όχι σε μία sci fi ταινία τουλάχιστον και στη μέση μίας σημαντικής σκηνής δράσης. Τέλος η ταινία έδωσε νέα οπτική στα meaningless action. Τόσες σκηνές μάχης και ούτε μία αξιόλογη.

    • The Reviewer Crew
      Δεκέμβριος 18, 2017 at 3:34 πμ — Απάντηση

      Όπως αναφέρθηκε ως απάντηση στο παραπάνω σχόλιο ένας από τους σκοπούς μιας κριτικής είναι να ανοίξει έναν διάλογο και δεν χωράει φανατισμούς. Στην τελική πετάμε τα πτυχία μας εκείνα των κινηματογραφικών σπουδών αφού δεν ταιριάζουν με τις απόψεις μερικών. Ελπίζουμε να βρεις κάτι άλλο μέσα στην ιστοσελίδα μας που να σε ικανοποιήσει περισσότερο για κάποιο άλλο fandom. Εδώ μέσα δε χωράνε έχθρες.

  2. Michael
    Δεκέμβριος 16, 2017 at 2:35 μμ — Απάντηση

    Σιγουρα ειδατε την ταινια? Μηπψς κοιμηθηκατε κατα την διαρκεια της και δεν το πηρατε χαμπαρι? Απο τις πιο αθλιες ταινιες που εχω δει τα τελευται χρονια. Καταστροφη για το franchise

    • The Reviewer Crew
      Δεκέμβριος 18, 2017 at 3:32 πμ — Απάντηση

      Μία κριτική δεν παίρνει μεριές αλλά διαχέει μια υποκειμενική άποψη σε ένα ευρύτερο αντικειμενικό σύνολο αντιλήψεων για τον κινηματογράφο. Αναφέρει την άποψη του/της κριτικού με βάση τόσο αντικειμενικά κριτήρια όσο και της αισθητικής του/της ίδιου/ιδιαςπάντα με γνώμονα την τεκμηρίωση. Άλλωστε ακόμη και στο rotten tomatoes να κοιτάξεις δεν είναι περίεργο που η ταινία έχει ένα μέσο 93% ακόμη και από μη εκτιμητέους κριτικούς. Τέλος μια κριτική έχει ως σκοπό να ανοίξει έναν διάλογο με κυρία αρετή την ευγένεια κάτι το οποίο εσύ δεν τηρείς και για αυτό δεν μπορούμε να σε πάρουμε στα σοβαρά. Ελπίζουμε παρόλα αυτά να βρεις μέσα στο σάιτ άρθρα που θα ταιριάζουν πιο πολύ με το δικό σου γούστο. Αλλιώς μπορείς να επιτεθείς σε άτομα άλλου σάιτ (ονόματα δε λέμε, οικογένειες δεν θίγουμε) που τα μέλη του δεν έχουν τις παρά μικρές σπουδές στον κινηματογράφο. Καλή σου εβδομάδα.

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

the-15:17-to-paris
Previous post

The 15:17 to Paris: trailer για τη νέα ταινία του Clint Eastwood

Next post

Οι επιλεγμένες ταινίες του National Film Registry (2017)