ComicsFilmsReviews

Spider-Man: Homecoming (2017) του Jon Watts

Σε μία περίοδο όπου θα πίστευε κανείς ότι τα reboot ταινιών και ειδικά αυτών με υπερήρωες είναι μία κορεσμένη διαδικασία, η νέα ταινία με ήρωα τον Spider-Man γίνεται η εξαίρεση στον κανόνα. Η Marvel συνεργάζεται με τη Sony για να φέρει στις αίθουσες μία παραγωγή που καταφέρνει όχι μόνο να ψυχαγωγήσει αλλά και να αποδείξει ότι η στολή δεν κάνει τον ήρωα.

Λίγο διάστημα μετά τον εμφύλιο πόλεμο των Εκδικητών, ο Peter Parker κρατάει την στολή που του χάρισε ο μέντορας του Tony Stark. Στην προσπάθεια του να ενταχθεί στην ομάδα των Εκδικητών, όταν δεν έχει σχολείο σώζει τη Νέα Υόρκη με το ψευδώνυμο του Spider-Man. Είναι δύσκολο όμως να ισορροπήσει αυτούς τους δύο κόσμους. Ειδικά όταν εμφανίζεται ένας απελπισμένος πατέρας που στην προσπάθεια του να βρει λεφτά για να ταϊσει την οικογένεια του θα κάνει τα πάντα για να τα αποκτήσει. Ακόμη και να σκοτώσει έναν μαθητή λυκείου που μπλέκεται στα πόδια του.

Ας ξεκινήσω ξεκαθαρίζοντας κάτι: δεν πρόκειται για το τυπικό origin story. Ή μάλλον για να το θέσω καλύτερα, δεν πρόκειται καν για τέτοιον τύπο αφήγησης. Η ιστορία μας βρίσκει με έναν υπερήρωα ο οποίος έχει ήδη αποκτήσει τις δυνάμεις του και έχει ήδη γίνει viral στο YouTube. Η Νέα Υόρκη τον γνωρίζει και το FBI δεν τον έχει ιδιαίτερα σε εκτίμηση. Πάντως έχει γίνει σίγουρα ένα άτομο το οποίο μπορεί να φωνάξει ο κόσμος σε ώρα ανάγκης. Οπότε αν έχεις κουραστεί να βλέπεις ένα ακόμη origin story του Spider-Man αυτή η ταινία είναι για σένα. Η αφήγηση έχει να κάνει με την αναζήτηση της ταυτότητας αυτού του ήρωα, κάτι που είναι ίσως το σημαντικότερο κομμάτι στο ταξίδι του. Και το βασικότερο από όλα είναι ότι επιτέλους για πρώτη φορά βλέπουμε το αγόρι της διπλανής πόρτας στην πιο ρεαλιστική του αναπαράσταση σε μία ταινία που μιλάει για 

έναν ήρωα αποκλειστικά της μεσαίας τάξης. Το Spider-Man: Homecoming επικεντρώνεται μόνο σε όσες υποπλοκές είναι χρήσιμες για το ταξίδι του ήρωα και δένουν άψογα στο τέλος δίνοντας την καλύτερη δυνατή κάθαρση. Και όλη αυτή η τόσο περίπλοκη αφήγηση συνδέεται πολύ ευρηματικά με το ευρύτερο κινηματογραφικό σύμπαν της Marvel.

Όλες οι πανέξυπνες κωμικές ατάκες στο σενάριο αλλά και οι γεμάτες ένταση δραματικές στιγμές δεν θα είχαν το ίδιο νόημα αν δεν υπήρχε το κατάλληλο επιτελείο για να το υποστηρίξει. Έτσι, στην θέση του πρωταγωνιστή έχουμε ίσως τον καλύτερο Spider-Man που είδαμε στη μεγάλη οθόνη ο οποίος δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας μαζί με το υπόλοιπο cast που τον στηρίζει. Ο Tom Holland είναι γεμάτος πάθος και ενέργεια, επαναπροσδιορίζοντας και φέρνοντας στα μέτρα του έναν κλασσικό ήρωα. Με τη συνδρομή των Michael Keaton και Robert Downey Jr. το αποτέλεσμα φέρνει στην οθόνη υψηλού επιπέδου συγκρούσεις. Όταν αυτά συνδυάζονται με εντυπωσιακά σκηνοθετημένες σκηνές και μία διεύθυνση φωτογραφίας που επιτέλους μας δίνει ένα πιο δυνατό κοντράστο και πιο έντονα χρώματα λες και είναι βγαλμένα από τις σελίδες των κόμικ των Lee και Ditko, βγαίνει ένα αποτέλεσμα ποιοτικό και προσεγμένο σε κάθε του τομέα.

Το Spider-Man: Homecoming είναι μία από τις καλύτερες ταινίες υπερηρώων εκεί έξω. Εκμεταλλεύεται στο έπακρο την ίδια της τη δυναμική και αποδεικνύει ότι η Disney και η Marvel Studios δεν αρκούνται στο να διατηρήσουν έναν σταθερό πήχη, αλλά επιδιώκουν να τον πάνε ψηλότερα με ένα ταλαντούχο cast και μία πολύ καλά δεμένη ιστορία που απευθύνεται στο μέσο κοινό.

 

 

Previous post

Spider-Man: Οι 5 καλύτερες στιγμές από την τριλογία του Sam Raimi

Next post

5 anime για όσους αγαπούν την λογοτεχνία

No Comment

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Δημήτρης Φλωρής

Δημήτρης Φλωρής

Ο Δημήτρης Φλωρής κατάγεται από τη Θεσσαλονίκη. Έχει σπουδάσει στο Τμήμα Κινηματογράφου της Σχολής Καλών Τεχνών στο Α.Π.Θ. με ειδικότητα στο μοντάζ και την κινηματογραφική/τηλεοπτική κριτική και θεωρία. Κύριο αντικείμενο της μελέτης του είναι η επεισοδιακή αφήγηση και οι ειδολογικές συμβάσεις του superhero genre. Έχει συμμετάσχει ως σκηνοθέτης ή/και μοντέρ σε τέσσερις ταινίες προπτυχιακού επιπέδου. Οι τρεις είναι μυθοπλασίας και η μία ντοκιμαντέρ.