FilmsReviews

The Space Between Us (2017) του Peter Chelsom

Οι ταινίες του σκηνοθέτη/σεναριογράφου/ηθοποιού Peter Chelsom ασχολούνται συνήθως με τις ερωτικές και φιλικές σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων. Οι πιο γνωστές του ταινίες είναι πιθανόν το «Shall We Dance» και το «Hector and the Search for Happiness». Το 2017 κάθεται και πάλι στη θέση του σκηνοθέτη για τη ρομαντική ταινία περιπέτειας: «The Space Between Us».

Ο Gardner είναι ο πρώτος άνθρωπος που γεννήθηκε στον Άρη. Έχοντας γνωρίσει μόνο δεκατέσσερα άτομα στη μοναχική ζωή του, η περιέργειά του για την Γη και τους ανθρώπους της είναι μεγάλη. Όταν στα δεκαέξι του ταξιδεύει επιτέλους στη Γη συναντά τη νεαρή Tulsa, με την οποία επικοινωνούσε μέσω διαδικτύου. Οι δυο τους ξεκινάν ένα μικρό ταξίδι, προκειμένου να βρουν τον πατέρα του Gardner.

Η ιδέα του σεναρίου είναι ενδιαφέρουσα αλλά οι δημιουργοί δεν την εκμεταλλεύονται αρκετά. Αυτή η ταινία θα μπορούσε να είναι κάτι παραπάνω από ένα απλό εφηβικό ρομάντζο με φόντο το διάστημα. Πραγματικά θέλω να δω μέχρι που θα φτάσει η διαχρονική ιστορία του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας. Σε αυτή την εκδοχή, βέβαια, τους χωρίζει η βαρύτητα, η δύναμη του σύμπαντος, το διάστημα ανάμεσα στους δύο πλανήτες τους… η μοίρα… ονόμασέ το όπως θέλεις.

Η πλοκή ήταν προβλέψιμη και γενικά η ταινία βυθιζόταν μέσα στα κλισέ που «όλοι» έχουμε «αγαπήσει». Οι ήρωες κερδίζουν εύκολα την συμπάθειά μας πριν καν τους γνωρίσουμε. Και οι δυο ψάχνουν την οικογένεια που ποτέ δεν είχαν και ο ένας βοηθάει τον άλλον να επιτεύξει αυτόν του τον στόχο. Η σχέση που χτίζεται μεταξύ τους δεν είναι κακή. Φυσικά ο διάλογος έχει τις κλισέ ατάκες που περιμένεις να ακούσεις σε ένα εφηβικό ρομάντζο αλλά τουλάχιστον οι ήρωες δεν ερωτεύονται μέσα σε μία μέρα. Γνωρίζουμε πως μιλάν αρκετό καιρό και θέλουν πολύ να ειδωθούν. Είχε μεγαλύτερο ενδιαφέρον βέβαια το κομμάτι κατά το οποίο ο Gardner ανακαλύπτει μικρά ασήμαντα φαινομενικά πράγματα που έχουμε στη Γη και αντιδρά σαν ένα μωρό που μόλις έκανε το πρώτο του βήμα.

Η χημεία μεταξύ των πρωταγωνιστών δεν είναι και τόσο ισχυρή. Και οι δυο κάνουν πολύ καλή δουλειά με τους ρόλους τους αλλά ίσως η Britt Robertson να μην ήταν η καλύτερη επιλογή για αυτήν την ταινία. Η ηθοποιός φαίνεται μεγαλύτερη απ’ όσο την θέλουν οι δημιουργοί να δείχνει και ειδικά όταν στέκεται δίπλα στον κατά εφτά χρόνια μικρότερο (στην πραγματικότητα) Asa Butterfield. Φαντάζομαι πως μετά την συμμετοχή της στο «Tomorrowland« δεν ήταν δύσκολο να εξασφαλίσει κάποιον ρόλο σε άλλη νεανική Sci-Fi παραγωγή. 

Η κινηματογράφηση της ταινίας είναι… Χολιγουντιανή (ό,τι κι αν σημαίνει αυτό). Η σκηνοθεσία είναι συμπαθητική, η φωτογραφία είναι καλή αλλά αυτό που λείπει από την ταινία είναι ο «χαρακτήρας». Υπάρχει ένα μπέρδεμα στο σενάριο, με την μίξη διάφορων ειδών… και αυτό δεν αφήνει ανεπηρέαστη και την κινηματογράφηση. Δε χτίστηκε το σημαντικότερο συστατικό μιας ταινίας… η ατμόσφαιρα της. Μπορεί να φταίει το γεγονός πως ο σκηνοθέτης είναι καινούριος στο στυλ των Sci-Fi παραγωγών, ή στο ότι η ταινία απευθύνεται σε ένα κοινό που θα προσέξει πιο πολύ το ρομάντζο και όχι τα γεμάτα νόημα κάδρα. 

Συνεπώς, το «The Space Between Us» είναι μια μέτρια ταινία που θα μπορούσε να αποτελέσει μια πρώτη γραφή για ένα πολύ καλύτερο σενάριο. Το πρόβλημα σε πολλές ταινίες είναι πως δεν έχουν κάτι να πουν. Εδώ το πρόβλημα είναι πως η ιστορία έχει πολλά πράγματα να πει αλλά η μπερδεμένη (γεμάτη κενά) πλοκή της δεν της το επιτρέπει. Παρόλα αυτά, αν σου αρέσουν οι ρομαντικές ταινίες… ρίξε μια ματιά στο «The Space Between Us». Μπορεί να μη προσφέρει κάτι καινούριο αλλά ίσως σε ψυχαγωγήσει για λίγο. Καλή προβολή! 

 

 

 

 

Previous post

89α Oscar: Οι νικητές

Next post

Logan (2017) του James ManGold

No Comment

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Persa Griba

Persa Griba

Φοιτήτρια του τμήματος κινηματογράφου, με ιδιαίτερη ενασχόληση στον τομέα του σεναρίου και της σκηνοθεσίας ταινιών μικρού μήκους (μυθοπλασίας και ντοκιμαντέρ). Αυτό το διάστημα, δουλεύει πάνω σε κάποια καινούρια projects, που θα παρουσιαστούν μέσα στο 2016.