FilmsReviews

Sing (2016) των Christophe Lourdelet και Garth Jennings

Περίμενες να διαβάσεις ποτέ το όνομα του Matthew McConaughey στους τίτλους τέλους ενός μιούζικαλ κινουμένων σχεδίων; Ε λοιπόν η ζωή κρύβει εκπλήξεις! Βέβαια, κρατάει τον εαυτό του μακριά από το μικρόφωνο αλλά και μόνο που κατέχει πρωταγωνιστικό ρόλο… αρκεί. Στο πλευρό του συναντάμε και άλλα γνωστά ονόματα όπως: Reese Witherspoon, Seth MacFarlane, Scarlett Johansson, John C. Reilly κ.α.

Ο Buster Moon στην προσπάθεια του να σώσει το θέατρο του από την χρεωκοπία, ετοιμάζει ένα διαγωνισμό τραγουδιού. Δυστυχώς, όμως, από ένα λάθος ο διαγωνισμός καταλήγει να είναι πολύ μεγαλύτερος από ό,τι περίμενε. Η ζωή του Buster και των διαγωνιζόμενων πρόκειται να αλλάξει για πάντα.

Τι θα γινόταν αν ένωνε κανείς τους χαρακτήρες της «Zootopia» και την κεντρική ιδέα του «Pitch Perfect»; Θα έβγαινε το «Sing». Το «Sing» είναι μια χαρούμενη ταινία για τα όνειρα, όπως και οι άλλες δύο ταινίες που ανέφερα. Αναρωτιέσαι τι είναι αυτό που κάνει την συγκεκριμένη ταινία να ξεχωρίζει; Θα σου λύσω την απορία. Η απάντηση είναι απλή: «Τίποτα!» Δεν υπάρχει τίποτα καινούριο. Πρώτα απ’ όλα η πλοκή βασίζεται σε κάτι μη ρεαλιστικό. Ένα μάτι βγαίνει από την βοηθό του Buster και προσθέτει μηδενικά στο ποσό αποζημίωσης του νικητή. Δε σκέφτηκε να κοιτάξει το ποσό πριν το εκτυπώσει; Δεν απορώ γιατί είχε χρεοκοπήσει το θέατρο. Αλλά… ναι… είναι παιδική ταινία οπότε το προσπερνάμε. Ωστόσο, αν όλη η αφήγηση στηρίζεται πάνω σε ένα κενό, τότε δεν περιμένουμε να μας εκπλήξει με την αριστουργηματική της γραφή.

Όσο υπάρχουν γλυκούλικα πλασματάκια στα κινούμενα σχέδια είμαστε καλά. Τα γραφικά είναι καλά και οι ήρωες είναι στερεοτυπικοί και ρηχοί αλλά συμπαθητικοί(;). Αρκούν μόνο οι συμπαθητικοί χαρακτήρες για να πεις πως μια ταινία είναι καλή; Γενικά όχι αλλά στα παιδικά ίσως και να αρκούν. Η ταινία δεν προσπαθεί να κάνει τους ήρωες συμπαθείς. Τους συμπαθούμε γιατί έχουν τις φωνές γνωστών ηθοποιών και την μορφή γλυκών πλασμάτων. Στο τέλος όμως η ταινία δε μας αξίζει καθόλου, μιας που οι χαρακτήρες είναι πολλοί και δεν προλαβαίνουμε να τους γνωρίσουμε. Επίσης, οι ιστορίες τους είναι κλισέ. Ίσως και να κρύβουν κάποια βαθύτερη/πιο ενδιαφέρουσα ιστορία μέσα τους αλλά με τόσο λίγο χρόνο που καταλαμβάνουν… δεν αναπτύσσονται και εμφανίζονται ως ασήμαντες/βαρετές σκηνές.

Κινηματογραφικά δε μας προσφέρει κάτι φοβερό μιας και η σκηνοθεσία είναι αρκετά μέτρια (σε σχέση με τα animation που κυκλοφορούν) και η καλλιτεχνική επιμέλεια είναι αρκετά μπερδεμένη. «Εντάξει, εντάξει.. το καταλάβαμε… το σενάριο δεν είναι καλό… Τι γίνεται με τα τραγούδια;» Χαίρομαι που ρωτάς. Έλα ντε.. τι γίνεται με τα τραγούδια; Μπορείς να καταλάβεις πόσο σημαντικό ήταν για τους συντελεστές να κάνουν ένα όμορφο μιούζικαλ με τραγούδια και φωνές που θα μείνουν… από το γεγονός πως προσέλαβαν την Reese Witherspoon που δε φημίζεται για τις φωνητικές της ικανότητες, το cast έχει μόνο μία πραγματική τραγουδίστρια που τραγουδάει πολύ λίγο στην ταινία (γιατί προηγούνται η Χολυγουντιανοί ηθοποιοί), δεν υπήρχαν πρωτότυπα τραγούδια και φυσικά από την επιλογή του να υπάρχει στην ταινία (παιδική ταινία) το «OMG Look At Her Butt» της Nicki Minaj. Σίγουρα θα θυμόμαστε τη μουσική!

Δεν είναι μια ταινία που θα απολάμβαναν οι ενήλικες. Τα κενά στην πλοκή και γενικά η αρκετά πρόχειρη ενασχόληση των συντελεστών με την ταινία, κάνει το «Sing» να είναι μια κάπως βαρετή και πολύ μέτρια ταινία που αξίζει την προσοχή μόνο των παιδιών και των καλοπροαίρετων ενηλίκων. Ωστόσο, αν επιχειρήσεις να την δεις… να έχεις μια καλή προβολή!

 

 

Previous post

Gangsta (2015)

Next post

Ο Tom Holland θα υποδυθεί τον Nathan Drake στην ταινία Uncharted

No Comment

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Persa Griba

Persa Griba

Φοιτήτρια του τμήματος κινηματογράφου, με ιδιαίτερη ενασχόληση στον τομέα του σεναρίου και της σκηνοθεσίας ταινιών μικρού μήκους (μυθοπλασίας και ντοκιμαντέρ). Αυτό το διάστημα, δουλεύει πάνω σε κάποια καινούρια projects, που θα παρουσιαστούν μέσα στο 2016.