FilmsReviews

Ιερόσυλοι (2017) της Μάρσας Μακρή | #tiff58

Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης τα τελευταία χρόνια έχει συστήσει ένα μίνι Φεστιβάλ μέσα στη διοργάνωση που περιλαμβάνει μόνο Ελληνικές ταινίες ή συμπαραγωγές από Έλληνες και Κύπριους σκηνοθέτες. Μια πολύ καλή πρωτοβουλία καθώς κανείς μπορεί να δει όλες τις νέες παραγωγές της χώρας αλλά και να βραβευτούν ξεχωριστά. Είδαμε αρκετές Ελληνικές ταινίες φέτος αλλά μια που ίσως ξεχώρισε ήταν το Ιερόσυλοι της Μάρσας Μακρή, με ένα πολύ ενδιαφέρον κείμενο και μερικές εξαιρετικές ερμηνείες.

Η ταινία Ιερόσυλοι μιλάει για μια οικογένεια που ζει σε ένα μεγάλο ακατάστατο σπίτι, o άντρας βρίσκεται στο κρεβάτι και δεν μπορεί να μιλήσει και η γυναίκα είναι τρομοκρατημένη καθώς ψάχνει να βρει μια κλεμμένη εικόνα. Αυτό το γεγονός γίνεται όλη της η ζωή και δεν θα διστάσει να κάνει τα πάντα ώστε η εικόνα να βρεθεί και να γυρίσει στον τόπο της. Η ζωή της είναι πολύ περίεργη καθώς παντού βλέπει τέρατα και δαίμονες.

Μια πολύ ιδιαίτερη αλληγορική ταινία μας τράβηξε το ενδιαφέρον καθώς έχει απίστευτα πολλά κοινωνικοπολιτικά σχόλια μέσα σε μια σχεδόν σουρεαλιστική ιστορία. Αρχικά βλέπουμε έναν υπερβολικό χαρακτήρα, της πρωταγωνίστρια που βλέπει διάφορους περίεργους ανθρώπους-τέρατα έξω από το διαμέρισμά της. Σιγά σιγά όσο προχωράει η πλοκή αναρωτιόμαστε μήπως βλέπουμε το δράμα μιας παράφρονα καθώς δύσκολα ξεχωρίζουμε το πραγματικό από το φανταστικό, κάτι που είναι και πάλι σχετικό. Η ταινία περιέχει συμβολισμούς για τη θρησκεία, την παιδιά και γενικά τις εμμονές των ανθρώπων για το που εναποθέτουν την ελπίδα τους. Αν και είχε κάποια επιτηδευμένα σημεία (όπως ένα θάνατο) είναι μια ταινία με ψυχή, αρκετά διασκεδαστική και έχει κάτι να σου πει μέσα στην παράνοιά της. 
Μια πολύ ενδιαφέρουσα σκηνοθεσία και μια εξαιρετική φωτογραφία συνθέτουν ένα πολύ καλό αποτέλεσμα που δεν φαίνεται να έχει ιδιαίτερα προβλήματα στο ρυθμό αλλά φαίνεται κάτι να λείπει από την ιστορία για να την κάνει συγκλονιστική. Ίσως μια κορύφωση στο τέλος θα ήταν πιο θεμιτή αλλά κατά τα άλλα είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα δουλειά που αξίζει το χρόνο του θεατή. Σίγουρα μια από τις καλύτερες του Φεστιβάλ και ειδικά στην κατηγορία των Ελληνικών παραγωγών.

 

 

 

Previous post

Mademoiselle Paradis (2017) της Barbara Albert | #tiff58

Next post

This is the most recent story.

No Comment

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Anette Cheniell

Anette Cheniell

Φοιτήτρια του τμήματος κινηματογράφου, ασχολείται με την σκηνοθεσία, το σενάριο και την παραγωγή. Έχει κάνει 3 ταινίες μικρού μήκους και οι 3 μυθοπλασίες. Κυρίως ασχολείται με τη μουσική και τη συγγραφή. Βρίσκεται στο τέταρτο έτος των σπουδών της στο σύγχρονο τραγούδι. (A.K.A. Netto Abnormal).