FilmsHorrorReviews

Ouija (2014) του Stiles White

Οι ταινίες τρόμου αν και πέρασαν από πολλές φάσεις από τα κλασσικά τέρατα της Universal μέχρι τα σπίτια των φαντασμάτων και τους σχιζοφρενείς δολοφόνους καταφέρνουν μέχρι και σήμερα να κρατούν το ενδιαφέρον του κοινού με διάφορους τρόπους καθώς συνεχίζουν και παράγονται νέες συνέχεια. Μια όχι πια τόσο νέα τάση αλλά αρκετά σημαντική είναι η τάση των ταινιών τρόμου με βασικό ανταγωνιστή κάποιο πνεύμα ή κάποιο δαίμονα. Αυτή είναι μια πολύ αγαπημένη κατηγορία horror ταινιών για πολλούς καθώς τους εξιτάρει το μεταφυσικό ειδικά όταν γίνεται με έναν τρόπο τόσο ανατριχιαστικό και ιδιαίτερο που να σε κάνει να θες να κοιμηθείς με το φως ανοιχτό από το φόβο. Η ταινία Ouija δυστυχώς αν και έπαιξε με το μεταφυσικό αρκετά δεν κατάφερε να αφήσει τίποτε πίσω από ότι μια αίσθηση μάλλον νύστας.ouija1

Σύνοψη: Η Debbie πεθαίνει κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες και οι φίλοι της προσπαθούν να βρουν το λόγο του θανάτου της. Η Laine καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο Πίνακας Πνευμάτων που είχε στο σπίτι της η Debbie όπου είχαν παίξει και μαζί στο παρελθόν είχε κάποια σχέση με τον θάνατό της, οπότε μαζεύει την παρέα της ώστε να προσπαθήσουν να λύσουν αυτό το μυστήριο. Όμως γρήγορα καταλαβαίνουν ότι μερικά πράγματα δεν είναι παιχνίδι και ότι υπάρχει ένα πολύ μεγαλύτερο σχέδιο από ότι ένα παιχνίδι Ouija. 

Είναι αρκετά δύσκολο να μιλήσεις για να υπέρ και τα κατά μιας τόσο κρίσιμα τετριμένης ταινίας. Το πρώτο λάθος που έκαναν για μένα ήταν ότι δεν έφεραν τίποτε καινούριο στο τραπέζι, η ταινία απλά πετάχτηκε σε ένα σωρό με κλισέ, μη πετυχημένα jumpscares και χαρακτήρες με τους οποίους δεν μπόρεσε κανείς να δεθεί. Η ιστορία είναι το κλασσικό teenage horror, όπου μια παρέα προσπαθεί να λύσει ένα μυστηριώδη θάνατο και καλούν κάποια πολύ άσχημα πνεύματα που τους ακολουθούν και τους σκοτώνουν. Μια τέτοια ιστορία γραμμένη με έναν διαφορετικό τρόπο ίσως να κατάφερνε να κάνει κάτι διαφορετικό απλά δεν καταλαβαίνω για ποιο λόγο να επενδύσει κάποιος το χρόνο του για κάτι που έχει δει ήδη τόσες φορές. Η παραγωγή αν και φαίνεται ελάχιστα low budget δεν ενοχλεί και είναι αρκετά καλή, όπως και οι ηθοποιοί της. Έχει ένα πολύ ωραίο σημείο κοντά στο τέλος, ένα plot twist που κανείς σίγουρα δεν περιμένει και σίγουρα κάνει το Ouija ελάχιστα πιο ενδιαφέρον. Βέβαια αυτό δεν κρατάει πολύ γιατί η ταινία σύντομα τελειώνει και είναι από τις ταινίες που δεν κατάλαβες πότε τελείωσε επειδή δε πήρε ο ύπνος. Είναι μια πραγματικά βαρετή ταινία και αυτό σίγουρα δεν είναι καλό. Μια μέτρια δράση, μερικά αποτυχημένα jumpscare και καμία ταύτιση με τους χαρακτήρες την κάνουν μια ταινία που μάλλον δεν θες να δεις την επόμενη φορά που θα μαζευτείς με την παρέα σου.

Βέβαια αν ενδιαφέρεσαι ακόμη για την ταινία μπορείς να δεις και την κριτική μας για το Sequel, Ouija: Origin of Evil εδώ.

 

 

 

Anette Cheniell

Anette Cheniell

Φοιτήτρια του τμήματος κινηματογράφου, ασχολείται με την σκηνοθεσία, το σενάριο και την παραγωγή. Έχει κάνει 3 ταινίες μικρού μήκους και οι 3 μυθοπλασίες. Κυρίως ασχολείται με τη μουσική και τη συγγραφή. Βρίσκεται στο τέταρτο έτος των σπουδών της στο σύγχρονο τραγούδι. (A.K.A. Netto Abnormal).

No Comment

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Previous post

The Sower - Le Semeur - (2016) του Yosuke Takeuchi | #tiff57

Next post

A Quiet Passion (2016) του Terence Davies | #tiff57