FilmsReviews

The Others (2001) του Alejandro Amenábar

Το The Others του Alejandro Amenábar είναι κομμάτι εκείνου του ρεύματος ταινιών τρόμου που δέχθηκε την μεγαλύτερη επιρροή από το The Sixth Sense (1999).

Η περίφιμη ταινία του M. Night Shyamalan άφησε ένα ισχυρό σημάδι πίσω της στον χώρο των έργων τρόμου, κυρίως μέσα από το ανατρεπτικό της τέλος. Για λίγα χρόνια μετά, η συντρηπτική πλειοψηφία ταινιών είδους (ανεξάρτητες και μη) διάλεξαν μία παρόμοια πορεία, επιχειρώντας να πλησιάσουν τη δύναμη που διέκρινε το The Sixth Sense. To The Others του 2001 προσπαθεί ακριβώς αυτό, και το τέλος του κρύβει πράγματι μία δυνατή ανατροπή. Ευτυχώς, χάρη στην αισθητική της ταινίας και τις ερμηνείες των πρωταγωνιστών, παρότι εν μέρει προβλέψιμο, δεν μας απογοητεύει.

Ηρωίδα του The Others είναι μία μάνα (Nicole Kidman) δύο μικρών παιδιών (Alakina Mann και James Bentley), η οποία μένει μαζί τους στην απομονωμένη τους έπαυλη, αμέσως μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Τα παιδιά είναι φωτο-ευαίσθητα, σε σημείο που η έστω και ελάχιστα παρατεταμένη έκθεσή τους στο φυσικό φως της ημέρας είναι ικανή να οδηγήσει στον θάνατό τους. Για αυτό, το σπίτι πάντοτε παραμένει σκοτεινό. Η ιστορία ξεκινά όταν η οικογένεια αρχίζει να υποπτέυεται πως το σπίτι τους έχει στοιχειωθεί από κάποιες «άλλες» μυστήριες υπάρξεις.

Η ταινία έχει έναν βασικό στόχο, να μας ανατριχιάσει, και αδιαμφισβήτητα τον πετυχαίνει.

Ο σκηνοθέτης, σεναριογράφος και μουσικός συνθέτης Amenábar δίνει ιδιαίτερη σημασία στην αισθητική εικόνα της ιστορίας του, τόσο οπτικά όσο και ηχητικά. Πολλά είναι τα πλάνα που ξεχωρίζουν για την ομορφιά τους, ένα αποτέλεσμα που οφείλεται σαφώς όχι μόνο στη σκηνοθεσία, αλλά και στη φωτογραφία και τη σκηνογραφική/ενδυματολογική προσέγγιση της ιστορίας. Ταυτόχρονα, η άλλωτε απουσία, άλλωτε έντονη παρουσία μουσικής και ήχων ενισχύουν το αντίκτυπο των σκηνών προς το κοινό, δίχως να μας κουράζουν μέσα από μία μελοδραματική υπερβολή· μία πορεία στην οποία με ευκολία θα μπορούσε ο συνθέτης να γλιστρήσει, αλλά ευφυώς την αποφεύγει.

Την ιστορία ενδυναμώνουν μέσα από τις ερμηνείες τους οι κεντρικοί ηθοποιοί και κυρίως η Kidman, η οποία καταφέρνει να δώσει πνοή με εκπληκτική χάρη στα χαρακτηριστικά του ρόλου της και να μας φέρει κοντά της. Το ταλέντο της αυτό οδηγεί σε μία έτι ισχυρότερη κορύφωση, η οποία μένει για λίγο καιρό μαζί μας, ακόμα και μετά το τέλος της ταινίας. Δυστυχώς όμως, αν και η πλοκή της ιστορίας είναι δουλεμένη στην εντέλεια, η ιστορία αυτή καθαυτή φαντάζει κάπως αδύναμη. Στο μέσο της ταινίας είναι πιθανό ο/η θεατής να χάσει παρωδικά το ενδιαφέρον του, εξαιτίας του κρύου και αργού της ρυθμού. Αυτό συμβαίνει όχι λόγω του τρόπου αφήγησης, αλλά εξαιτίας της μικρής ιστορίας, η οποία παρουσιάζει μεν βάθος, αλλά είναι μικρή, όσον αφορά το περιεχόμενο. Αν η ταινία ήταν μερικά λεπτά συντομότερη, θα ήταν μάλλον αψεγάδιαστη, και θα είχαμε λιγότερο χρόνο να μαντέψουμε το τέλος.

Αν και καταλήγει σε μία αξέχαστη ανατροπή, το The Others αποτυχαίνει να μας προσκαλέσει ξανά και ξανά στη θέασή του.

Τη δεύτερη φορά, το στοιχείο της έκπληξης έχει πια χαθεί, και συνειδητοποιούμε πως η ιστορία δεν έχει πολλά ακόμα να προσφέρει. Παρ’ όλα αυτά, η αφηγηματική και αισθητική της διαχείριση είναι από μόνες τους αρκετές για να μας ψυχαγωγήσουν και να μας παγώσουν το αίμα, τωόντι όχι μόνο μία φορά. Ανάμεσα σε άλλες ταινίες τρόμου της εποχής της, βασισμένες στην τελική τους ανατροπή, το The Others ξεχωρίζει ως μία από τις καλύτερες.

 

 

Γιώργος Δήμογλου

Γιώργος Δήμογλου

Ο Γιώργος είναι φοιτητής του τμήματος Κινηματογράφου του Α.Π.Θ. με ξεχωριστή αγάπη για το σενάριο και τη συγγραφή. Στο παρελθόν συμμετείχε ως ηθοποιός σε μερικές ερασιτεχνικές θεατρικές παραστάσεις, όμως στην πορεία τον κέρδισε η μαγεία του σινεμά. Λατρεύει τον κόσμο των ταινιών, με μοναδική θέση στην καρδιά του να κατέχει ο κινηματογράφος της Ιαπωνίας. Όντας οργανωτικός, σαφώς πάντοτε βρίσκει λίγο χρόνο για να γράψει κανένα ποίημα και να ακούσει μουσική. Όνειρό του να μάθει Ιαπωνικά και να δημιουργεί ταινίες στο Τόκιο.

No Comment

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Previous post

Οι επιλεγμένες ταινίες του National Film Registry (2017)

Next post

Η σύντομη ιστορία της Fox: Η εταιρία που χάρισε αξέχαστους κινηματογραφικούς αστέρες