ListsSpecials

Οι πιο βαρετές (αλλά όχι απαραίτητα κακές) ταινίες: Μέρος Α

Σου έχει τύχει να βλέπεις αγωνιωδώς μία ταινία που περίμενες καιρό και να την κλείσεις ή να φύγεις από την αίθουσα γεμάτος/η οργή; Το έχω πάθει ουκ ολίγες φορές, όχι γιατί η ταινία ήταν χάλια (ναι έχω και από αυτές εδώ μέσα) αλλά γιατί απλά δεν κυλούσε. Περιμένεις επί πόση ώρα να δεις κάτι και απλά δεν σε έχει κερδίσει. Και αν μια ταινία δεν σε έχει κρατήσει στα πρώτα 20 λεπτά της, έχω μάθει εμπειρικά πως ακόμη κι αν συμβεί κάτι λίγο αργότερα, δεν έχει νόημα να την συνεχίσεις. Τι να κάνω το plot twist δύο ώρες μετά από μία ταινία που με έκανε να δω όλα τα story στο snapchat;

Παρακάτω, λοιπόν, έχω ετοιμάσει μία λίστα με (κάποιες από) τις ταινίες που ενώ ήταν εξαιρετικές σε άλλους τομείς, η συνολική τους αφήγηση με έκανε να βαρεθώ – και κάποιες να κοιμηθώ.

 

#10 Pi (Darren Aronofsky, 1998)

Πολύ πριν τον δούμε σε ταινίες του Hollywood, o Aronofsky έφτιαξε το Pi το οποίο αγαπήθηκε από τους κριτικές και για αυτό χάρισε και πολλά βραβεία. Παρά όμως την εξαιρετική σκηνοθεσία αλλά και διεύθυνση φωτογραφίας, ο ρυθμός της ταινίας είναι πολύ αργός και η πλοκή όχι και τόσο ιδιαίτερη. Το τέλος όμως παραμένει σοκαριστικό.

 

#9 Winter’s Bone (Debra Granik, 2010)

Μία από τις εκπλήξεις των Oscar του 2011 ήταν και η ταινία που χάρισε και την πρώτη υποψηφιότητα στην Jennifer Lawrence καθώς από αυτήν έγινε ευρέως γνωστή. Όμως παρά το ενδιαφέρον της premise, κυλούσε πάρα πολύ αργά. Και έτσι το μόνο που έλαμψε, ήταν για άλλη μια φορά η Lawrence.

 

#8 Lincoln (Steven Spielberg, 2012)

Την ξεκίνησα δύο φορές και δεν μπόρεσα να ξεπεράσω την μισή ώρα. Ο Daniel Day-Lewis είναι συγκλονιστικός και η διεύθυνση φωτογραφίας αψεγάδιαστη. Όμως το Lincoln είναι μία από τις πιο αδιάφορες βιογραφίες σημαντικών ανθρώπων.

#7 The Tree of Life (Terrence Malick, 2011)

Η εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και εκκεντρική ματιά του Malick δεν αρκούσε για να κάνει αυτήν την ταινία λιγότερο κουραστική. Σε καμία περίπτωση δεν αμφισβητώ την ποιότητα της, όμως, μπορώ να πω ότι με κούρασε αρκετά.

 

#6 Citizen Kane (Orson Welles, 1941)

Θεωρείται η πιο επιτυχημένη κινηματογραφική ταινία από άποψη ποιότητας. Ακόμη και σήμερα αποτελεί το μεγαλύτερο σημείο αναφοράς σε όλες τις σχολές κινηματογράφου στον κόσμο. Όμως παρά τα εξαιρετικά τεχνικά και αφηγηματικά του επιτεύγματα, το Citizen Kane είναι μία αρκετά κουραστική ταινία. Αν όμως τη δεις καθαρά για μελέτη, θα εκπλαγείς από την πρωτοτυπία της.

Previous post

John Wick: Chapter 2 (2017) του Chad Stahelski

Next post

This is the most recent story.

No Comment

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Δημήτρης Φλωρής

Δημήτρης Φλωρής

Ο Δημήτρης Φλωρής, φοιτητής του τμήματος κινηματογράφου, έχει ειδικότητα στο μοντάζ και ασχολείται τρία χρόνια με την κριτική ταινιών για διάφορα site. Έχει κάνει, μέχρι στιγμής, δύο ταινίες μικρού μήκους: ντοκιμαντέρ και μυθοπλασίας. Έχει ασχοληθεί ενεργά με τον εθελοντισμό σε διάφορες οργανώσεις τα τελευταία δύο χρόνια. Αυτήν τη στιγμή ασχολείται με μερικά επερχόμενα projects. Ιδρυτής του Reviewer.