FilmsReviews

Mommy (2014) του Χavier Dolan

Ο Dolan είναι ένας καλός σκηνοθέτης αλλά για να μην φλυαρώ, σε αυτήν την ταινία – αν και έχει χαρακτηριστεί από τους κριτικούς η καλύτερη του- περίμενα κάτι παραπάνω. Η μουσική επένδυση που έχει επιλέξει είναι πετυχημένη (πρώτη φορά διαλέγει ήχους που είναι ήδη γνωστοί) και βρίσκεται σκηνοθετικά σε φόρμα αλλά μετά από κάποιο σημείο, ιδίως η πλοκή, κουράζει. Σκηνές από το υποτιθεμένο μέλλον, διαρκής ενδοσκόπηση στο προφίλ του πρωταγωνιστή που αντί να φωτίζει , ενοχλεί.

06d78d2ff_083017241014 Η φωτογραφία είναι μετέωρη, είναι όμως ιδιαιτέρως ατμοσφαιρικό, οι ερμηνείες προσεγμένες, με την μούσα του Anne Dorval σε έναν από τους πιο χαρακτηριστικούς «ντολανικούς» ρόλους της που προσπαθεί να προσαρμοστεί στην νέα συνθήκη που έχει να κάνει με τον όχι απλά αντι-κοινωνικό γιο της. Δεν είναι μια ιστορία ενός ασώτου υιού, είναι πολλά παραπάνω που ξεκλειδώνονται στην πορεία της ταινίας. Γίνεται μάλλον λόγος για το άνοιγμα του Dolan σε ένα πιο mainstream κοινό, λείπει ο lgbt χαρακτήρας των προηγούμενων ταινιών του, η προσπάθεια να απευθυνθεί με την θεματική αυτή σε περισσότερους ανθρώπους με την ελπίδα να μεταδώσει έτσι ευκολότερα το μήνυμα και την οπτική του πάνω στον κινηματογράφο, να γίνει γνωστός και ως ένας κινηματογραφιστής που τολμά πράγματα και σπάει δεσμά, δεν βολεύεται σε ασφαλείς περιοχές. Και μάλλον το πετυχαίνει με κάποιες παρ’όλα αυτά ελαττωματικές επιλογές.

 

 

 

 

★★★★✩

 

Previous post

5 αποτυχημένα sequel ταινιών τρόμου

Next post

Aloys (2016) του Tobias Nölle | #tiff57

No Comment

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Ανδρέας Κιτσικίδης

Ανδρέας Κιτσικίδης

Ο Ανδρέας Κιτσικίδης είναι φοιτητής του Τμήματος Θεάτρου της Σχολής Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Στο παρελθόν έχει βραβευτεί σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς.