FilmsReviews

Miss Peregrine’s Home for Peculiar Children (2016) του Tim Burton

Νομίζω πως δεν υπάρχει πιο κατάλληλη λέξη από το peculiar, για να περιγράψει κανείς τις ταινίες του Tim Burton. Όλες με ένα πολύ ιδιαίτερο feeling, παράξενους και ασυνήθιστους χαρακτήρες και με μια φυσική έφεση προς το σκοτεινό και το αλλόκοτο. Έτσι λοιπόν όταν έγινε γνωστό πως θα σκηνοθετήσει το Miss Peregrine’s Home For Peculiar Children, όλοι νιώσαμε πως ήταν η κατάλληλη ταινία για αυτόν. Όμως η συγκεκριμένη ταινία, αποτελούσε και ένα στοίχημα για εκείνον. Θα καταφέρει να κερδίσει και πάλι τις εντυπώσεις ή πλέον όλοι μπορούμε να πούμε με σιγουριά, πως οι καλές εποχές του Tim Burton ανήκουν στο παρελθόν;

Η ταινία περιστρέφεται γύρω από έναν έφηβο που ζει στο περιθώριο, τον Jake Portman, ο οποίος μη έχοντας καθόλου φίλους, περνάει ατέλειωτες ώρες από μικρό παιδί, ακούγοντας ιστορίες από τον παππού του. Οι ιστορίες αυτές, είναι γεμάτες από τέρατα, παιδιά με μαγικές δυνάμεις και άλλα παραμυθένια πράγματα, που γοητεύουν το παιδικό μυαλό του. Όταν όμως εκείνος χάσει τον παππού του κάτω από περίεργες συνθήκες, θα βαλθεί να ανακαλύψει την αλήθεια και για τον θάνατο του, αλλά για το παράξενο σπίτι της Miss Peregrine, που συνέχεια ανέφερε ο παππούς του. Αυτά που θα ανακαλύψει, θα του αλλάξουν την ζωή για πάντα.

Η ταινία είναι κλασσικός Tim Burton, από το πρώτο έως και το τελευταίο καρέ. Η φωτογραφία, η σκηνοθεσία, τα πλάνα και οι χαρακτήρες, έχουν ακριβώς την σχεδόν μακάβρια αισθητική, που υιοθετεί πάντα ο σκηνοθέτης. Το βιβλίο στο οποίο βασίστηκε η ταινία, έχει μια πολύ ιδιαίτερη και απρόσμενα σκοτεινή ιστορία, που όπως φαίνεται ταίριαξε γάντι στα γούστα του σκηνοθέτη. Ο Tim Burton έχει επιστρέψει και είναι σε φόρμα, καθώς υπάρχουν πολλές στιγμές που σκέφτεσαι, για αυτό μου αρέσουν οι ταινίες του. Αποδίδει τέλεια την σκοτεινή πλευρά των ηρώων και δίνει μια ατμόσφαιρα παραμυθένια μεν, αλλά μακάβρια δε. Τα πλάνα είναι γεμάτα στην ομίχλη, στο σκοτάδι, στις περίεργες σκιές και σε ότι άλλο θα βοηθήσει την εξιστόρηση μερικών τεράτων που τρώνε μάτια peregrins-gallery10-1παιδιών. Ναι καλά διάβασες. Υπάρχει σκηνή, όπου τα τέρατα της ιστορίας, κάνουν δείπνο, τρώγοντας βολβούς παιδιών. Προσωπικά, είχα πάει περιμένοντας να δω κάτι σχετικά σκοτεινό, αλλά έχοντας στο πίσω μέρος του μυαλού μου, πως είναι μια ταινία για όλη την οικογένεια. Από ότι φαίνεται όμως, το απόκοσμο και τρομακτικό χέρι του Tim Burton, έκανε την ταινία πιο σκοτεινή από όσο περίμεναν οι περισσότεροι.  Δεν σε ενοχλεί όμως. Ξέρεις ότι μαύρο και το μακάβριο, είναι αναπόσπαστα στοιχεία του εν λόγο δημιουργού. Μη σου πω πως σκηνές σαν και αυτή ήταν που με έκαναν να σκεφτώ, πως ακόμα το έχει και πως η ταινία είναι από τα αρτιότερα σύγχρονα δείγματα που μας έχει δώσει. Οι ερμηνείες είναι πολύ καλές, δίνοντας ώθηση στο όλο πόνημα. Με δυο εκπλήξεις όμως. Ο νεαρός Asa Butterfield ήταν πολύ καλύτερος από όσο περίμενα και η αγαπημένη κατά τα άλλα Eva Green, μερικές στιγμές υπερέπαιζε. Όμως της το συγχωρείς καθώς είναι επιβλητική και σε μαγνητίζει, σε όλη την υπόλοιπη ταινία.

Εν κατακλείδι, η ταινία είναι μια πολύ καλή επιστροφή για τον Tim Burton, οποίος παρά τις μερικές σεναριακές και υποκριτικές κακοτοπιές, μας παρουσιάζει μια πολύ αξιόλογη ταινία φαντασίας, που βρίσκεται ανάμεσα στις καλύτερες του.

★★★✩✩

 

 

Previous post

Οι 8 καλύτερες σειρές χαρακτήρων στην τηλεόραση

Next post

Atlanta [S01E06]: Δείξε μου τον φίλο σου

No Comment

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Παναγιώτης Σενούντας

Παναγιώτης Σενούντας

Ο Παναγιώτης γεννήθηκε στην Αθήνα , σπούδασε σκηνοθεσία και δημοσιογραφία και από μικρό παιδί ήταν αυτό που σήμερα αποκαλούμε geek. Παντού γύρω του φιγούρες από υπέρ ήρωες, κινηματογραφικούς χαρακτήρες και το δωμάτιο πάντα γεμάτο από αφίσες ταινιών. Ένα μικρό, ανήσυχο παιδί, ζει μέχρι σήμερα μέσα του και ψάχνει τρόπους έκφρασης μέσα από το σινεμά αλλά και γενικά την pop κουλτούρα.