Filmmaker's CornerInspirations

Marlon Brando: Ο γόης του Hollywood

Θεωρείται ως ένας από τους σημαντικότερους ηθοποιούς του 20ου αιώνα. Ο Marlon Brando, Jr. γεννήθηκε στις 3/4/1924 και απεβίωσε την 1/7/2004. Με τη ρεαλιστική του ερμηνεία και απλότητα στα φιλμ που έχει πρωταγωνιστήσει, είναι από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της μεθόδου του Stanislavki, η οποία τηρείται σήμερα κατά κόρον.

Είναι ποιο γνωστός για τις Οσκαρικές του ερμηνείες στο On the Waterfront και ειδικότερα στο The Godfother, ως Vito Corleone, όπως επίσης και σε άλλα φιλμ, μεταξύ αυτών A Streetcar Named Desire και Apocalypse Now. Γνωστός αρχικά έγινε από την ερμηνεία του στην κινηματογραφική διασκευή του θεατρικού έργου A Streetcar Named Desire. Μετά από περίπου μία δεκαετία συνεχών αποτυχιών και μία ακόμη πιο αποτυχημένη προσπάθεια να σκηνοθετήσει το One-Eyed Jacks, του προσφέρεται ο ρόλος στο The Godfather, το οποίο του χαρίζει το Oscar και μία τεράστια φήμη.

Ο Brando κατατάχτηκε τέταρτος από το AFI στη λίστα με τους πιο σπουδαίους κινηματογραφικούς αστέρες, μεταξύ αντρών αστέρων που έκαναν το κινηματογραφικό τους ντεμπούτο πριν το 1950. Είναι από τους τρεις επαγγελματίες ηθοποιούς μαζί με την Marilyn Monroe και τον Charlie Chaplin, στη λίστα του Time του 1999 με τους 100 πιο σημαντικούς ανθρώπους του 20ου αιώνα. Πέθανε την 1η Ιουλίου 2004 σε ηλικία 80 χρονών.

«Πάντα σκεφτόμουν πως ένα πλεονέκτημα από την ηθοποιία, είναι ότι δίνει στους ηθοποιούς την ευκαιρία να εκφράσουν συναισθήματα τα οποία συνήθως κρύβουν στην πραγματική ζωή. Έντονα συναισθήματα, θαμμένα μέσα σου, μπορούν να ξεπροβάλλουν από του πίσω μέρος του κεφαλιού σου, και υποθέτω στα πλαίσια του ψυχοδράματος, αυτό μπορεί να βοηθήσει αρκετά. Υποσυνείδητα, υποθέτω πως η συναισθηματική μου ανασφάλεια ως παιδί – η σύγχυση του να μην μπορώ να είμαι αυτός που ήμουν, να θέλω αγάπη και να μην την έχω, να συνειδητοποιώ ότι δεν έχω αξία – ίσως να με βοήθησαν ως ηθοποιό, έστω και λίγο. Σίγουρα, μου έδωσε μία ένταση που δεν έχουν οι περισσότεροι άνθρωποι,» σημειώνει ο Brando στην αυτοβιογραφία του, Songs My Mother Taught Me.

 

Ενδεικτική φιλμογραφία:

Α Streetcar Named Desire – Elia Kazan, 1951

Julius Ceasar – Joseph L. Mankiewicz, 1953

On The Waterfrort – Elia Kazan, 1954

One-Eyed Jacks – Marlon Brando, 1961

The Godfather – Francis Ford Coppola

Last Tango in Paris – Ultimo tango a Parigi – – Bernardo Bertolucci, 1972

Apocalypse Now – Francis Ford Coppola, 1979

 

Δημήτρης Φλωρής

Δημήτρης Φλωρής

Ο Δημήτρης Φλωρής κατάγεται από τη Θεσσαλονίκη. Έχει σπουδάσει στο Τμήμα Κινηματογράφου της Σχολής Καλών Τεχνών στο Α.Π.Θ. με ειδικότητα στο μοντάζ και την κινηματογραφική/τηλεοπτική κριτική και θεωρία. Κύριο αντικείμενο της μελέτης του είναι η επεισοδιακή αφήγηση και οι ειδολογικές συμβάσεις του superhero genre. Έχει συμμετάσχει ως σκηνοθέτης ή/και μοντέρ σε τέσσερις ταινίες προπτυχιακού επιπέδου. Οι τρεις είναι μυθοπλασίας και η μία ντοκιμαντέρ.

No Comment

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Previous post

Ο ελιτισμός στον κινηματογράφο πέθανε πριν προλάβει να γεννηθεί

Next post

Αγαπημένες δραματικές πολιτικές σειρές