FilmsReviews

Logan (2017) του James ManGold

Ο σκηνοθέτης James ManGold και ο Hugh Jackman είχαν αρχίσει τα μεγάλα λόγια. Πως θα είναι η τελευταία ταινία του Wolverine, πως θέλουν να προσγειώσουν την υπόθεση και να το κάνουν πιο προσωπικό και πως (αλίμονο) θα το έκαναν R – rated. Όμως βγαίνοντας από την αίθουσα, είχα αφήσει πίσω μου κάθε ενδοιασμό και προκατάληψη, καθώς το Logan είναι η καλύτερη superhero movie των τελευταίων ετών.

Το έτος είναι 2029 και ο κόσμος έχει απαλλαγεί πλέον από τους μεταλλαγμένους. Σχεδόν τουλάχιστον, καθώς στους ελάχιστους εναπομείναντες είναι ένας γερασμένος και κουρασμένος Logan, που ζει μαζί με τον ετοιμοθάνατο Charles Xavier. Η ζωή τους είναι μίζερη και μονότονη, μέχρι την στιγμή που θα βρεθεί στο δρόμο τους μια νεαρή μεταλλαγμένη, που έχει πολλά κοινά με τον Wolverine.

Η ταινία με έπιασε εντελώς off guard. Ναι οκ, ήξερα πως θα ήταν πιο προσγειωμένη, το είχαμε καταλάβει στο έπακρο από τα trailer με τον Johnny Cash, αλλά δεν με είχε προετοιμάσει ούτε στο ελάχιστο για αυτό που βίωσα. Η ταινία κάνει πολύ καλή δουλειά στο να κάνει establish το mood της ταινίας, από το πρώτο κιόλας λεπτό. Εξαιρετική εναρκτήρια σκηνή, που σου δείχνει τον γερασμένο Logan και την κατάσταση της ζωής του.

Η ταινία ουσιαστικά είναι ένα δράμα τρόμου. Ναι ξέρω πως τέτοιο είδος ταινιών δεν υπάρχει, αλλά δεν μπορώ να το περιγράψω καλύτερα. Το σενάριο κάνει εξαιρετική στο δουλειά στο να κρατήσει τον προσγειωμένο και σκοτεινό τόνο σε όλη την διάρκεια της ταινίας, χωρίς να το χάνει με κάποιο φλύαρο και αβανταδόρικο φινάλε. Θα σε χτυπήσει αλύπητα στην ψυχή, με αρκετές σκηνές συγκινησιακής φόρτισης. Οικογενειακά θέματα και υπαρξιακά και κοινωνικά ζητήματα, μεταφράζονται σε σκηνές που θα μιλήσουν κατευθείαν στην καρδιά σου και θα σε συγκινήσουν. Από την άλλη πλευρά, υπάρχει ο τρόμος. Το συναισθηματικό roller coaster, όταν φεύγει από το δράμα, πηγαίνει στον τρόμο. Πολλές σκηνές που η ταινία δημιουργεί με την σκηνοθεσία και την μουσική της, ένα αίσθημα ανατριχίλας. Σου προβάλει γεγονότα φριχτά και αιματοβαμμένα, που μόνο σε μια ταινία τρόμου θα έβλεπες. Σε κάνει να κάθεσαι στην άκρη του καθίσματος σου, με αγωνία και φρίκη. Γενικά η σκηνοθεσία είναι στα καλύτερα της. Πολύ προσεγμένα πλάνα, για superhero movie, εκπληκτικό στήσιμο σκηνών και πολύ ιδιαίτερη η παρουσίαση των χαρακτήρων. Οι ερμηνείες είναι όλες to the point, βγάζοντας από τους χαρακτήρες το εκατό τα εκατό. Φυσικά highlight η μικρή, που υποδύεται την X – 23, καθώς είναι χαλαρά μια από τις καλύτερες παιδικές ερμηνείες ever. Επίσης ο villain της υπόθεσης, ο Donald Pierce, που τον υποδύεται ο Boyd Holbrook, είναι πολύ επιβλητικός και κερδίζει την κάθε σκηνή που συμμετέχει.

Κερασάκι στην τούρτα βέβαια σε όλα αυτά, είναι η μουσική. Το soundtrack κουμπώνει εξαιρετικά στα πλάνα και απογειώνει είτε την συγκίνηση, είτε τον τρόμο.

Τα λόγια είναι περιττά. Το Logan είναι μια μοναδική κινηματογραφική εμπειρία και σίγουρα η Wolverine ταινία που τόσο περιμέναμε. Πρέπει να την δεις για να καταλάβεις γιατί είναι μια από τις καλύτερες superhero movies, ever made.

 

 

 

 

Previous post

The Space Between Us (2017) του Peter Chelsom

Next post

The Red Turtle - La tortue rouge - (2016) του Michael Dudok de Wit

No Comment

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Παναγιώτης Σενούντας

Παναγιώτης Σενούντας

Ο Παναγιώτης γεννήθηκε στην Αθήνα , σπούδασε σκηνοθεσία και δημοσιογραφία και από μικρό παιδί ήταν αυτό που σήμερα αποκαλούμε geek. Παντού γύρω του φιγούρες από υπέρ ήρωες, κινηματογραφικούς χαρακτήρες και το δωμάτιο πάντα γεμάτο από αφίσες ταινιών. Ένα μικρό, ανήσυχο παιδί, ζει μέχρι σήμερα μέσα του και ψάχνει τρόπους έκφρασης μέσα από το σινεμά αλλά και γενικά την pop κουλτούρα.