FilmsReviews

Lady Macbeth (2016) του William Oldroyd | #tiff57

Ο θεατρικός σκηνοθέτης William Oldroyd κάνει το σκηνοθετικό του ντεμπούτο στην μεγάλη οθόνη με την ταινία «Lady Macbeth». Η ταινία βασίζεται στη νουβέλα του Ρώσου συγγραφέα Nikolai Leskov «Lady Macbeth of the Mtsensk».4a6a8622-florence-pugh-in-laqdy-macbeth-copy

Η Katherine ασφυκτιά μέσα στο γάμο της με έναν απόμακρο πλούσιο άνδρα που έχει τα διπλά της χρόνια και μια ψυχρή οικογένεια. Όταν μπαίνει σε μια παθιασμένη σχέση με έναν νεαρό εργάτη που δουλεύει στο κτήμα του συζύγου της, ξυπνά μέσα της μια αδάμαστη δύναμη, τόσο ισχυρή, που δεν θα καταλαγιάσει αν δεν πετύχει αυτό που θέλει.

Η μεταφορά του λογοτεχνικού αυτού έργου στις κινηματογραφικές αίθουσες από την σεναριογράφο Alice Birch έγινε με μεγάλη προσοχή και σεβασμό προς το κείμενο. Οι διάλογοι είναι (αναπάντεχα) κινηματογραφικοί και περιεκτικοί. Τα πορτρέτα των χαρακτήρων είναι ξεκάθαρα και μας επιτρέπουν να γνωρίσουμε τους πολυδιάστατους, ενδιαφέροντες χαρακτήρες και την μεταβολή τους. Οι δημιουργοί, σαν καλοί μαέστροι, ελέγχουν τα συναισθήματά μας, με κάθε κάδρο, κάθε κίνηση των χαρακτήρων και κάθε μετάβαση από το ένα πλάνο στο άλλο.

Ο William Oldroyd εκμεταλλεύεται κάθε λέξη του σεναρίου και κάθε σιωπηλή στιγμή, για να μας ξαφνιάσει με την εφευρετικότητα και το ταλέντο του. Αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν η περιορισμένη χρήση της μουσικής. Εκεί που άλλοι σκηνοθέτες επαναπαύονται και αφήνουν την μουσική να μεταδώσει κάποιο συναίσθημα, ή να διατηρήσει το ενδιαφέρον… ο William Oldroyd επιλέγει να αφήσει την εικόνα να μιλήσει από μόνη της και την συνοδεύει με τον απλό, φυσικό ήχο της σκηνής. Παρότι το κείμενο αυτό καθ’ αυτό δεν έχει πολλά κωμικά στοιχεία, ο σκηνοθέτης καταφέρνει με τον αξιοζήλευτο ρυθμό της σκηνοθεσίας του να μας χαρίσει αρκετές στιγμές γέλιου. Κρατάει την προσοχή μας και δε μας αφήνει να πάρουμε τα μάτια μας από την οθόνη. Μια μικρή κίνηση της ηρωίδας, μια εύστοχη επιλογή του κάδρου αρκούν ώστε να παράξουν γέλιο μέσα από μια σοβαρή σκηνή. Σε αυτό, βέβαια, συνέβαλαν και οι εξαιρετικά ταλαντούχοι ηθοποιοί: Florence Pugh και Cosmo Jarvis. Ειδικά η Florence Pugh κλέβει την παράσταση με την ελαστικότητα στην ερμηνεία της που υπηρετεί υπέροχα κάθε μεταβολή του χαρακτήρα, τον οποίο υποδύεται. 

Το «Lady Macbeth» ξεχωρίζει πιο πολύ για την κινηματογράφησή του, παρά για το σενάριό του. Το ατμοσφαιρικό, μινιμαλιστικό στυλ που υιοθετεί σε κάθε κινηματογραφικό τομέα και οι εικόνες που δημιουργεί, θυμίζοντας μας περίφημα έργα ζωγραφικής, οφείλονται εν μέρει και στην θαυμάσια διεύθυνση φωτογραφίας. Η διευθύντρια φωτογραφίας Ari Wegner, μαζί με τον William Oldroyd και την υπόλοιπη ταλαντούχα κινηματογραφική τους ομάδας, έφτιαξαν μια όμορφη ταινία εποχής -με περιορισμένο χρηματικό προϋπολογισμό- που κατά την γνώμη είναι πολύ καλύτερη από αρκετές αντίστοιχες μεγάλες παραγωγές του Hollywood.

Αν θέλεις να δεις μια καλή ταινία τότε σημείωσε τον τίτλο: «Lady Macbeth». Είμαι σίγουρη πως δε θα σε απογοητεύσει η επιλογή αυτή. Προσωπικά θα το ξανάβλεπα με μεγάλη μου χαρά, γιατί δεν ένιωσα καθόλου να με κουράζει. Δυστυχώς, δεν έχει δημοσιευτεί κάποιο trailer ακόμα, επομένως θα πρέπει να εμπιστευτείς τα λόγια μου. Καλή προβολή! 

 

★★★★

 

Previous post

5 εναλλακτικές ταινίες της Disney: Μέρος Α

Next post

Όντως φιλιούνται; (2016) του Γιάννη Κορρέ | #tiff57

No Comment

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Persa Griba

Persa Griba

Φοιτήτρια του τμήματος κινηματογράφου, με ιδιαίτερη ενασχόληση στον τομέα του σεναρίου και της σκηνοθεσίας ταινιών μικρού μήκους (μυθοπλασίας και ντοκιμαντέρ). Αυτό το διάστημα, δουλεύει πάνω σε κάποια καινούρια projects, που θα παρουσιαστούν μέσα στο 2016.