FilmsReviews

It’s only the end of the world -Juste la fin du monde- (2016) του Xavier Dolan

Ο Dolan για εσένα που ίσως δεν τον ξέρεις (και πρέπει οπωσδήποτε να τον μάθεις) είναι ένας σκηνοθέτης-παιδί θαύμα με μια εξαιρετική αισθητική, ταλέντο και μια δικιά του οπτική για την πραγματικότητα. Αγαπημένος των φεστιβάλ (ειδικά των Κανών) και με τεράστιο πάθος για τον κινηματογράφο, είναι ένας από τους καλύτερους νέους σκηνοθέτες και το έργο του μπορεί να σου μάθει πολλά. Η αλήθεια είναι ότι τον αγαπάμε και περιμένουμε κάθε νέα ταινία του με ανυπομονησία επειδή ξέρουμε ότι θα είναι καλή, από τα καλογραμμένα του σενάρια μέχρι την μοναδική σκηνοθεσία του. Το It’s only the end of the world είναι φυσικά όσο καλό και οι προηγούμενες ταινίες του καθώς αποτελείται και από ένα all-stars cast. Είναι βασισμένο σε θεατρικό έργο του Jean-Luc Lagarce και έκανε πρεμιέρα στις Κάννες το 2016, όμως μόλις πήρε διανομή στην Ελλάδα.

Η ταινία μιλάει για τον Louis που είναι ένα διάσημος θεατρικός συγγραφέας που για τους δικούς του λόγους έχει να δει την οικογένειά του 12 χρόνια. Αποφασίζει να γυρίσει πίσω όταν μαθαίνει ότι πρόκειται να πεθάνει και θέλει να τους ανακοινώσει. Βέβαια τίποτε δεν είναι το ίδιο μετά από τόσα χρόνια, οι άνθρωποί του έχουν αλλάξει τελείως και αυτός δεν ήταν εκεί καθώς μεγάλωναν, οπότε ούτε αυτοί μπορούν να τον καταλάβουν αλλά ούτε και εκείνος.

Η ταινία It’s only the end of the world ξεχώρισε κατευθείαν και αγαπήθηκε από το κοινό των φεστιβάλ. Το θέμα της είναι δύσκολο και απαιτητικό και μόνο ένας αρκετά έμπειρος σκηνοθέτης θα μπορούσε να το πάρει και να το αποδώσει τόσο καλά. Αρχικά η ταινία αρχίζει ένα διάλογο για την οικογένεια, την παράδοση, τη νοσταλγία, ακόμη και τη σεξουαλικότητα. Μέσα από όλους κι όλους 5 χαρακτήρες και μια μέρα από το μεσημέρι μέχρι το απόγευμα η ταινία μιλάει για όλα αυτά τα θέματα αλλά και για τις τελευταίες μέρες ενός ανθρώπου. Οι χαρακτήρες είναι έντονοι, σχεδόν καρικατούρες, από τον μονόχνοτο συγγραφέα, στην τρελή-μοντέρνα μητέρα, τον σπαστικό αδερφό στην χύπισσα αδερφή και την χαμηλών τόνων κουνιάδα. Όμως έχοντας μια πολλή καλή βάση αλλά και ένα πολύ καλό σενάριο οι χαρακτήρες έγιναν πραγματικοί άνθρωποι με συναισθήματα και φόβους. Πέρα από αυτό από την αρχή η ταινία σε βάζει στον κόσμο του Louis και παρακολουθείς με ανυπομονησία την ανακοίνωση του θανάτου του αλλά και όποια πληροφορία δίνεται για τη ζωή του. Η ταινία ξέρει να σου κινεί το ενδιαφέρον τόσο σωστά που σε κρατάει μέχρι το τέλος.
Από την άλλη πολύ σημαντικό κομμάτι της είναι η σκηνοθεσία της επειδή παίζει τόσο βασικό ρόλο, όσο και το σενάριο στη συγκεκριμένη περίπτωση. Ο Dolan όπως πάντα κάνει ταινίες σαν να ήταν video clip, με πολύ μουσική που παίζει βασικό ρόλο στην αφήγηση της ιστορίας και των συναισθημάτων των χαρακτήρων. Η μουσική συνδυάζετε με πολύ κοντινά πλάνα, λίγα μεσαία και πολλά ανεστίαστα επίτηδες πλάνα. Η σκηνοθεσία του έχει τόσο πολύ χαρακτήρα που σχεδόν θα ήθελες να σκηνοθετήσει τη ζωή σου με τον τρόπο που μόνο εκείνος ξέρει. Φυσικά και η διεύθυνση φωτογραφίας είναι εκπληκτική καθώς τα πορτοκαλί χρώματα της ταινία θυμίζουν τόσο το ηλιοβασίλεμα όσο και το τέλος της ζωής του Louis. Η ταινία από τεχνικής απόψεως είναι ένα μάθημα για κάθε επίδοξο δημιουργό ταινιών αλλά και για κάποιον σινεφίλ.
Πέρα από αυτό το σενάριο δεν θα μπορούσε να ερμηνευτεί καλύτερα από ότι με το all-stars cast της ταινίας. Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους της ταινίας βρίσκονται οι Gaspard Ulliel, Léa Seydoux, Marion Cotillard, Vincent Cassel και η Nathalie Baye. Σπάνια βλέπουμε τόσο καταξιωμένους και ικανούς ηθοποιούς μαζεμένους σε μια ταινία και ειδικά στην μητρική τους γλώσσα. Βλέποντας την ταινία δεν μπορείς να διαλέξεις ποιος παίζει καλύτερα καθώς βγάζουν τόσο πόνο και συναίσθημα με κάθε τους ατάκα που κρέμεσαι από τα χείλη τους μέχρι το τέλος.
Συνοψίζοντας το It’s just the end of the world είναι ένα δυνατό δράμα μιας οικογένειας που μιλάει για το θάνατο, τον ρόλο της οικογένειας αλλά και τις σχέσεις των ανθρώπων. Με εξαιρετική σκηνοθεσία, σενάριο αλλά και κριτικές είναι σίγουρα μια ταινία που πρέπει να δεις ακόμη κι αν δεν είναι το είδος ταινιών που προτιμάς καθώς είναι σίγουρα στις πέντε καλύτερες ταινίες του 2017. Bonus το εξαιρετικό soundtrack που σίγουρα πρέπει να ακούσεις, διαλεγμένο αποκλειστικά από τον Xavier Dolan.

 

 

 

 

Previous post

Power Rangers (2017) του Dean Israelite

Next post

Νέο trailer για το Spider-Man: Homecoming

No Comment

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Anette Cheniell

Anette Cheniell

Φοιτήτρια του τμήματος κινηματογράφου, ασχολείται με την σκηνοθεσία, το σενάριο και την παραγωγή. Έχει κάνει 3 ταινίες μικρού μήκους και οι 3 μυθοπλασίες. Κυρίως ασχολείται με τη μουσική και τη συγγραφή. Βρίσκεται στο τέταρτο έτος των σπουδών της στο σύγχρονο τραγούδι. (A.K.A. Netto Abnormal).