Filmmaker's CornerInspirations

George A. Romero: Ο πατέρας των zombie

Ο George Andrew Romero γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Bronx της Νέας Υόρκης, το 1940. Ο ίδιος αυτοπροσδιορίστηκε σαν film freak και η αγάπη του για το σινεμά ήταν εμφανής από μικρή ηλικία, καθώς όπως αναφέρει ο ίδιος, πολλές ήταν οι φορές που έπαιρνε το μετρό για να πάει στο Μανχάταν, με σκοπό να νοικιάσει κάποιο φιλμ για να δει στο σπίτι του. Μάλιστα η αγαπημένη του ταινία, που αποτέλεσε και πηγή έμπνευσης για την καριέρα του, ήταν το The Tales of Hoffmann.

Μετά τις σπουδές του στο Carnegie Mellon University, ο Romero ξεκίνησε δειλά την καριέρα του, σκηνοθετώντας διαφημιστικά και μικρές ταινίες, βγάζοντας έτσι τα προς το ζην. Αυτό βέβαια μέχρι το 1967, όπου μαζί με άλλους εννέα φίλους του ίδρυσαν την Image Ten Productions και μαζεύοντας μερικές χιλιάδες δολάρια, κατάφεραν να κυκλοφορήσουν το Night of the Living Dead. Η ταινία έφερε την σκηνοθετική σφραγίδα του George Romero και ήταν αυτή που έμελλε να φέρει τα ζόμπι στο κινηματογράφο. Η ταινία έγινε cult classic, αποκτώντας φανατικό κοινό και πολύ σύντομα ο Romero τιτλοφορήθηκε ως ο πατέρας των Zombie films.

Οι ταινίες που ακολούθησαν, όπως το The Crazies δεν είχαν την ίδια θερμή υποδοχή από το κοινό, έτσι το 1978 ο Romero επέστρεψε στο είδος που δημιούργησε και τον ανέδειξε, με το Dawn of the Dead. Η ταινία άφησε την δική της σφραγίδα στην ιστορία του σινεμά, αφού μέχρι και σήμερα θεωρείτε μια από τις καλύτερες cult ταινίες και οδήγησε τον σκηνοθέτη στο να ολοκληρώσει την τριλογία του το 1985, με το Day of the Dead.

Μέχρι το τέλος της καριέρας του, ο Romero δεν κατάφερε να αφήσει πίσω τους ζωντανούς νεκρούς. Παρότι σκηνοθέτησε αρκετές ταινίες και συμμετείχε και σε άλλα projects, πάντα κάτι τον έκανε να επιστρέφει στα αγαπημένα του zombie. Είναι εντυπωσιακό το γεγονός πως μετά την σκηνοθετική του συμμετοχή σε ένα διαφημιστικό για το δεύτερο videogame του Resident Evil, η Capcom ήθελε εκείνος να σκηνοθετήσει και την πρώτη live action ταινία της σειράς. Και παρότι ο Romero έγραψε ένα σενάριο για αυτή, εν τέλη απορρίφθηκε και η θέση δόθηκε στον Paul W. S Anderson.

Ο Romero ήταν ένας πολυπράγμων καλλιτέχνης, καθώς την αφηγηματική του δεινότητα δεν την περιόρισε μόνο στο σινεμά. Κυκλοφόρησε δυο σειρές από comic, που έφερναν την υπογραφή του. Το The Death of Death για λογαριασμό της DC και την mini σειρά Empire of the Dead για λογαριασμό της Marvel.

Η πρωτοπόρια φύση του και η εξαιρετική αφηγηματική του ικανότητα, ήταν μερικά από τα χαρίσματα που τον καθιέρωσαν στον κινηματογραφικό χώρο και τον έκαναν να αποκτήσει φανατικούς θαυμαστές, ακόμη και μέσα στον χώρο, όπως ο Quentin Tarantino. Ήταν ένας δημιουργός με όραμα, καθώς δεν χρησιμοποιούσε την βία άσκοπα, αλλά όπως είχε πει και ο ίδιος, ήταν ένας τρόπος μεταφοράς και αλληγορίας. Θεωρούσε ότι η βία είναι σαν ένα χαστούκι στον θεατή για να προσέξει κάτι άλλο, πιο σημαντικό. Σε ένα πιο βαθύ και κοινωνικό σχόλιο, είχε αναφέρει πως βλέπει τα zombie σαν κάτι επαναστατικό. Μια αλληγορία για την νέα γενιά που «τρώει» την παλιά. Η σάτιρα και το κοινωνικό σχόλιο, ήταν παράγοντες που όλοι αναγνώριζαν και θαύμαζαν στα έργα του.

Σε ένα ειρωνικό παιχνίδι της μοίρας, ο George Romero πέθανε τρεις μέρες αφότου είχε ανακοινώσει την νέα του ταινία, με τίτλο Road of the Dead. Ο σκηνοθέτης απεβίωσε στον ύπνος του, στις 16 Ιουλίου του 2017. Αιτία του θανάτου του, ήταν η σύντομη αλλά σκληρή μάχη, που έδωσε με τον καρκίνο.

 

Ενδεικτική φιλμογραφία:

Night of the Living Dead – George A. Romero, 1968

The Crazies – George A. Romero, 1973

Dawn of the Dead – George A. Romero, 1978

Land of the Dead – George A. Romero 2005

 

Previous post

Game of Thrones [S07E01]: Dragonstone

Next post

Βλέπουμε το πρώτο αιματοβαμμένο trailer για το Leatherface

No Comment

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Παναγιώτης Σενούντας

Παναγιώτης Σενούντας

Ο Παναγιώτης γεννήθηκε στην Αθήνα , σπούδασε σκηνοθεσία και δημοσιογραφία και από μικρό παιδί ήταν αυτό που σήμερα αποκαλούμε geek. Παντού γύρω του φιγούρες από υπέρ ήρωες, κινηματογραφικούς χαρακτήρες και το δωμάτιο πάντα γεμάτο από αφίσες ταινιών. Ένα μικρό, ανήσυχο παιδί, ζει μέχρι σήμερα μέσα του και ψάχνει τρόπους έκφρασης μέσα από το σινεμά αλλά και γενικά την pop κουλτούρα.