FandomsReviewsTV

Game of Thrones – 7ος κύκλος (2017)

Αισίως φτάσαμε στην ήμερα όπου δεν έχει πια Game of Thrones και είναι καιρός να συζητήσουμε πολλά και διάφορα για μια από τις αγαπημένες μας σειρές. Φαίνεται να υπάρχει ένα τεράστιο μένος εναντίων των παραγωγών που είναι γνωστό ότι υπάρχει εδώ και χρόνια από τους «purists» fans απλά με το νέο κύκλο οι φωνές αρχίζουν και γίνονται πολλές. Αυτό είναι ένα πολύ σοβαρό θέμα καθώς η δημοτικότητα της σειράς έχει φτάσει στα ύψη. Όμως πριν από αυτό καλό είναι να αξιολογήσουμε τον ίδιο τον έβδομο κύκλο. 

Αρχικά ας μιλήσουμε για τα πολλά και διάφορα γεγονότα του κύκλου. Μερικά από τα highlights είναι οι πολλές μάχης, ο χειμώνας, οι White Walkers και φυσικά οι πολλές αποκαλύψεις.

Αρχικά ας μιλήσουμε για τον χειμώνα που επιτέλους έχει έρθει και ο στρατός των νεκρών είναι σχεδόν έξω από τo Τοίχος. Βλέπουμε το Night King και τα εκατομμύρια Wights του σε όλο του το μεγαλείο του, είναι πανούργος και πολύ πιο έξυπνος από οποιοδήποτε Westerosi. Γι αυτό το λόγο κερδίζει και ένα δράκο που θα τον βοηθήσει να περάσει στην άλλη πλευρά. Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα σημεία του κύκλου καθώς για πρώτη φορά κάποιος κατάφερε να δείξει στη Daenerys ότι δεν έχει όλη τη δύναμη στο Westeros και ο χειμώνας έρχεται για όλους. Μεγάλη αντίθεση με ένα προηγούμενο επεισόδιο όπου οι δράκοι της έκαψαν ζωντανούς τους Tarly όπως και το μεγαλύτερο κομμάτι του στρατού των Lannister. Καθώς εάν οι δράκοι είναι ότι χρειάζεται για να νικήσεις σε αυτόν τον πόλεμο, ο Night King έχει ένα ακόμη πλεονέκτημα. Ολόκληρη η αποστολή έξω από το τοίχος ήταν εξαιρετική καθώς αν και μικρή σε χρόνο είχε τεράστια αγωνία και έδωσε πολλά στην πλοκή.

Σε άλλα νέα είδαμε μερικούς αξιομνημόνευτους θανάτους όπως της Lady Olenna (ένας από τους καλύτερους θανάτους τη σειράς), των Sandsnakes μετά από την επίθεση του Euron Greyjoy, της Ellaria και της κόρης της καθώς η Cersei πήρε επιτέλους την εκδίκησή της και τέλος το θάνατο του Littlefinger που πιάστηκε στην ίδια του την παγίδα. Στρατοί κάηκαν, άνθρωποι πέθαναν, πάγωσαν και φυσικά μπορεί να θεωρηθεί από τους πιο βίαιους κύκλους της σειράς.

Πέρα από όλα αυτά είδαμε χαρακτήρες να συναντιούνται στη σειρά μετά από πολλούς κύκλους και νέες συμμαχίες. Από τη μια έχουμε τον Jon Snow και την Daenerys που έρχονται κοντά (κάτι αναμενόμενο) και από την άλλη η Cersei συμμαχεί με τα χρήματα όπως έκανε και ο πατέρας της. Στο Βορρά έχουμε τους Stark στην καλύτερη εποχή τους μετά τον πρώτο κύκλο και ο οίκος τους φαίνεται αντάξιος των περιστάσεων.

Γενικά έγιναν πολλά και σημαντικά μέσα στον έβδομο κύκλο άλλα θετικά, άλλα αρνητικά. Και ίσως είμαστε πολύ κοντά ακόμη για να καταλάβουμε εάν αυτός ο κύκλος πέτυχε το σκοπό του. Στα θετικά ας βάλουμε το character development πολλών χαρακτήρων που επιτέλους φαίνεται αλλά και τις εξαιρετικές σκηνές μάχης που ήταν από τις πιο όμορφες και καλογυρισμένες όλης της σειράς. Είδαμε δράκους, είδαμε White Walkers, είδαμε δολοπλοκίες και θανάτους και είχαμε τεράστιες αποκαλύψεις, τι άλλο να ζητήσεις.

Από την άλλη η σειρά έχει αρχίσει να έχει μερικά σημαντικά προβλήματα. Για αρχή η πλοκή κινείται σε ταχύτητες φωτός καθώς τα τρία ολόκληρα επεισόδιο που κόπηκαν ήταν κρίσιμα για μια σειρά τόσο πλούσια σε πλοκές. Ένα μεγάλο λάθος πιστεύω για την HBO που έκανε τους θεατές να αμφισβητήσουν αρκετά πράγματα στον έβδομο κύκλο. Από την άλλη φυσικά οι κατηγορίες πέφτουν στους showrunners της σειράς  καθώς πια η σειρά κινείται σε άγνωστα νερά. Δεν μπορώ να αμφισβητήσω το γεγονός ότι έχουν κάνει λάθη αλλά δεν μπορούμε να ξεχνάμε την δυσκολία που έχει το είδος του adaptation. Πέρα από αυτό το έργο τους έχει γίνει ακόμη πιο δύσκολο χωρίς το Martin. Εάν το Winds of Winter είχε βγει στην ώρα που το υπολόγιζαν σίγουρα θα είχαν πολύ καλύτερη υλικό να δουλέψουν. Αυτή τη στιγμή δεν αμφισβητώ τη συγγραφική δεινότητα των D&D ούτε των υπόλοιπων σεναριογράφων στο writing room της σειράς. Όμως ο Martin τους έδωσε κάτι μισοτελειωμένο στο πιο κρίσιμο σημείο λέγοντάς τους μόνο το τέλος, κάτι πάρα πολύ δύσκολο για οποιοδήποτε σεναριογράφο, όσο έμπειρος κι αν είναι. Φυσικά όλα αυτά είναι μερικές μόνο εξηγήσεις για τον χείριστο ρυθμό του κύκλου που κατάντησε πολύ λίγος μπροστά στα όσα περιμέναμε. Τα λάθη αρκετά αλλά δεν μπορούμε πάντα να βλέπουμε μια σειρά ως έναν κύκλο γιατί δεν της αξίζει. Όπως δηλαδή και στον πέμπτο κύκλο κάνουμε υπομονή και περιμένουμε για το καλύτερο που σίγουρα θα είναι ο τελευταίος κύκλος.

Συνοψίζοντας ο έβδομος κύκλος ήταν μέτριος προς καλός καθώς είχε μερικές εξαιρετικές σκηνές και γεγονότα, όπως και φυσικά ερμηνείες. Οπτικά ίσως ήταν ο καλύτερος όλης της σειράς, από θέμα σκηνοθεσίας και κινηματογράφησης κανείς δεν μπορεί να συγκριθεί με τη σειρά γενικότερα. Λάθη έγιναν και είδαμε πολλά πράγματα σε flash forward αλλά όπως και παλιότερα κάνουμε υπομονή και περιμένουμε νέα επεισόδια από την σειρά φαινόμενο.

 

 

 

I Am the Pretty Thing That Lives in the House
Previous post

I Am the Pretty Thing That Lives in the House (2016) του Oz Perkins

Next post

American Horror Story: 10 WTF στιγμές της σειράς

No Comment

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Anette Cheniell

Anette Cheniell

Φοιτήτρια του τμήματος κινηματογράφου, ασχολείται με την σκηνοθεσία, το σενάριο και την παραγωγή. Έχει κάνει 3 ταινίες μικρού μήκους και οι 3 μυθοπλασίες. Κυρίως ασχολείται με τη μουσική και τη συγγραφή. Βρίσκεται στο τέταρτο έτος των σπουδών της στο σύγχρονο τραγούδι. (A.K.A. Netto Abnormal).