FilmsReviews

The Emoji Movie (2017) του Tony Leondis

Όταν ανακοινώθηκε για πρώτη φορά πως ετοιμάζεται ένα κινούμενο σχέδιο εμπνευσμένο από emojis, μου φάνηκε σαν ένα κακόγουστο αστείο. Η ταινία πρόλαβε να γίνει meme πριν καν περάσει στη φάση της παραγωγής. Αρχικά, πίεσα τον εαυτό μου να δεχτεί την πιθανότητα πως μπορεί να είναι και καλή. Πίστεψα πως θα μπορούσε να είναι μία ευχάριστη, απροσδόκητη έκπληξη, όπως ακριβώς και το «The Lego Movie» του 2014. Μετά, είδα το trailer. Γρήγορα συνειδητοποίησα πως στην καλύτερη δυνατή περίπτωση η ταινία θα είναι λίγο χειρότερη από το «The Angry Birds Movie» του 2016. Ακόμα είχα κάποιες ελάχιστες ελπίδες. Ο Sir Patrick Stewart είναι μέρος του cast. Πόσο χάλια μπορεί να είναι; Μετά… είδα και την ταινία την ίδια.

Πρωταγωνιστικό emoji της ταινίας είναι ο Gene (Τ. J. Miller), ένα meh emoji. Σκοπός της μίζερης ζωής του, να είναι ένα meh μέχρι το τέλος του κόσμου (ή έστω μέχρι να χαλάσει το κινητό του Alex, μέσα στο οποίο ζει μαζί με όλα τα υπόλοιπα emojis). Για κακή του όμως τύχη, ο δύσμοιρος Gene έχει περισσότερα από ένα μόνο συναισθήματα. Όταν έρχεται η ώρα ο Alex να στείλει ένα meh emoji στην κοπέλα με την οποία είναι ερωτευμένος, φτάνει στο μήνυμά της με λάθος έκφραση. Δεν υπάρχει πλέον άλλη λύση: ο Gene πρέπει να διαγραφεί από το «text center» μια και καλή. Στην προσπάθειά του να γλυτώσει από την φριχτή αυτή μοίρα και να γίνει επιτέλους ένα meh, ταξιδεύει σε άλλες εφαρμογές του κινητού του Alex, μαζί με το high five emoji (James Corden) και την Jailbreak (Anna Faris) στο πλευρό του.

Αν υπάρχει ένας λόγος για τον οποίο δε θεωρώ την ταινία αυτή (ο θεός να την κάνει) εντελώς ασήμαντη και βδελυρή, αυτός είναι το animation. Θα ήταν λάθος να αγνοήσουμε το γεγονός πως οι σχεδιαστές της, όπως και όσοι/ες ασχολήθηκαν με το τεχνικό της μέρος, φαίνεται πως έδωσαν πράγματι τον καλύτερό τους εαυτό. Είναι κρίμα το ταλέντο τους να χαραμίζεται πάνω σε μία τόσο κακογραμμένη ιστορία. Η ταινία νομίζει ότι τα emojis είναι «η σημαντικότερη ανακάλυψη στην ιστορία των μέσων επικοινωνίας» (μία από τις ατάκες στην αρχή της). Η βασική της σύγκρουση προέρχεται από την ανάγκη του Alex να στείλει το κατάλληλο emoji, προκειμένου να επικοινωνήσει με μία συμμαθήτριά του. Γιατί δε της μιλά; Γιατί δε στέλνει ένα κείμενο; Γιατί δε στέλνει απλώς ένα άλλο emoji, αν είναι πια τόσο απαραίτητο; Είναι αδύνατο ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος Tony Leondis να πήρε στα σοβαρά την ιστορία. Δεν βγαίνει νόημα. Το ίδιο ισχύει και για τη πλοκή, το ίδιο και για τους χαρακτήρες. Μοιάζουν τόσο αφύσικοι, η συμπεριφορά τους τόσο παράλογη, που όχι μόνο δεν ενδιαφέρεσαι για την τύχη τους, αλλά μπορεί και να επιθυμήσεις την ολοκληρωτική τους «διαγραφή».

Το «The Emoji Movie» είναι μία διαφήμιση διάρκειας 90’ σχεδόν λεπτών, με μόνο στόχο τη προώθηση ιστοσελίδων, εφαρμογών και διαδικτυακών υπηρεσιών (μία 

από τις σκηνές της περιέχει το PPAP βίντεο που έγινε viral στο YouTube το 2016. Ναι, αυτό είναι το επίπεδο). Η αιτία ύπαρξης της ταινίας αυτής είναι τόσο εμφανής, που καταλήγει προσβλητική. Όταν σημείο αφετηρίας μίας παραγωγής ταινίας αποτελεί η εκμετάλλευση εφήμερων, δημοφιλών τάσεων με σκοπό περισσότερα κέρδη, δίχως να υπάρχει ίχνος καλλιτεχνικού οράματος ή έστω μίας ιδέας, ερχόμαστε μπροστά σε εμπορικά σκουπίδια, ακριβώς όπως το «Τhe Emoji Movie».

Η ταινία θυμίζει «Inside Out (2015)» και «Wreck-It-Ralph (2012)» σε επικίνδυνο βαθμό, η αντιστρόφως ανάλογή του όμως ποιότητα είναι τόσο χαμηλή που δεν αξίζει ούτε την ελάχιστη προσοχή. Δείτε καλύτερα μία από αυτές τις ταινίες, μία που να είναι περισσότερο έξυπνη, περισσότερο διασκεδαστική και που σέβεται το κοινό της, μικρούς και μεγάλους εξίσου. Το «The Emoji Movie» έχει το δικαίωμα να υποστηρίζει πως είναι κωμωδία, ωστόσο δεν βρήκα τίποτα αστείο στο γεγονός πως σπατάλησα μιάμιση ώρα από τη ζωή μου δίχως λόγο. Είναι ίσως η χειρότερη ταινία της χρονιάς και ένα από τα χειρότερα animations που έγιναν ποτέ. Αν κάτι με εκνευρίζει περισσότερο από αυτή την ταινία είναι το Hollywood, μία βιομηχανία η οποία ενδιαφέρεται μόνο για το χρήμα· αν δείτε να ανακοινώνεται το «Fidget Spinner: The Movie» κάποια στιγμή στο κοντινό μέλλον, μην εκπλαγείτε: όλα είναι πια πιθανά σ’ αυτόν τον κόσμο.

 

 

true detective mahershala ali
Previous post

Το 'True Detective' επιστρέφει με τον τρίτο κύκλο

ταινιεςταινιεσ σεπτεμβριου σεπτεμβριος
Next post

7 ταινίες που ανυπομονούμε να δούμε τον Σεπτέμβριο

No Comment

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Γιώργος Δήμογλου

Γιώργος Δήμογλου

Ο Γιώργος είναι φοιτητής του τμήματος Κινηματογράφου του Α.Π.Θ. με ξεχωριστή αγάπη για το σενάριο και τη συγγραφή. Στο παρελθόν συμμετείχε ως ηθοποιός σε μερικές ερασιτεχνικές θεατρικές παραστάσεις, όμως στην πορεία τον κέρδισε η μαγεία του σινεμά. Λατρεύει τον κόσμο των ταινιών, με μοναδική θέση στην καρδιά του να κατέχει ο κινηματογράφος της Ιαπωνίας. Όντας οργανωτικός, σαφώς πάντοτε βρίσκει λίγο χρόνο για να γράψει κανένα ποίημα και να ακούσει μουσική. Όνειρό του να μάθει Ιαπωνικά και να δημιουργεί ταινίες στο Τόκιο.