FilmsReviews

Charleston (2017) του Andrei Cretulescu | #tiff58

Ο Andrei Cretulescu (σκηνοθέτης της μικρού μήκους «Ramona») φέρνει στη μεγάλη οθόνη μια θεατρογενή δραματουργικά ταινία. Χρειάζεται μόνο δύο εξαιρετικούς ηθοποιούς και μια έξυπνη και απλή ιδέα για να μας προσφέρει στιγμές γέλιου, συγκίνησης και πιθανόν προβληματισμού.

Καθώς ο Alexandru προσπαθεί να ξεπεράσει τον χαμό της γυναίκας του Ιωάννας, δέχεται μια απροσδόκητη επίσκεψη. Την ημέρα των γενεθλίων του βρίσκει στην πόρτα του τον αλλόκοτο, ευαίσθητο Sebastian. Ο Sebastian του λέει πως υπήρξε εραστής της Ιωάννας, κατά τους τελευταίους πέντε μήνες της ζωής της και του ζητάει να τον βοηθήσει να διαχειριστεί τον πόνο της απώλειας.

Το «Charleston» είναι μια χαρακτηροκεντρική ταινία με πολύ ψυχή και ισχυρό διάλογο. Παρότι κινείται συνεχώς πάνω σε μια πολύ λεπτή γραμμή ανάμεσα στο δράμα και την κωμωδία, ο Andrei Cretulescu δε χάνει την ισορροπία του. Η ταινία προκαλεί αρκετό γέλιο καθ’ όλη την διάρκειά της αλλά τα κωμικά στοιχεία δεν επισκιάζουν τις δραματικές στιγμές. Οι χαρακτήρες έχουν δομηθεί με ιδιαίτερη προσοχή και δε δυσκολεύονται να κερδίσουν την συμπάθεια και το ενδιαφέρον του κοινού. Η σύγκρουσή τους είναι αναπόφευκτη και ξεκαρδιστική. Παρακολουθούμε δύο πολύ διαφορετικούς ανθρώπους να αντιμετωπίζουν την ίδια κατάσταση. Το σενάριο αναφέρεται στην απώλεια και την αγάπη. Θέτει την εξής ερώτηση: » Μπορεί μια γυναίκα, ή ένας άνδρας, να αγαπήσει δύο ανθρώπους ταυτόχρονα;

Ο Andrei Cretulescu και ο διευθυντής φωτογραφίας Barbu Balasoiu (έχει λάβει το βραβείο καλύτερης διεύθυνσης φωτογραφίας για την ταινία «Sieranevada») αποφάσισαν να χρησιμοποιήσουν στην ταινία τους κυρίως γενικά και μεγάλης διάρκειας πλάνα. Η απόφασή τους αυτή είναι δικαιολογημένη εφόσον είχαν να δουλέψουν με ένα θεατρογενές κείμενο και με στοιχεία κωμωδίας (κατά τα οποία πρέπει να βλέπουμε τις κινήσεις των χαρακτήρων). Ωστόσο, ίσως να κούρασε σε κάποιες σκηνές η εκτεταμένη χρήση των γενικών πλάνων. Η απόφαση των δύο συντελεστών, όμως, βοήθησε πάρα πολύ την υποκριτική και η υποκριτική την ταινία. Η σκηνοθεσία δε θα μπορούσε να λειτουργήσει αν οι ηθοποιοί δεν ήταν ταλαντούχοι. 

Το έργο που ανέλαβε ο Serban Pavlu και ο Radu Iacoban ήταν πολύ δύσκολο. Κουβάλησαν όλη την ταινία πάνω στις πλάτες τους. Από την στιγμή που ο σκηνοθέτης επέλεξε να μη τους βοηθήσει με διάφορα κινηματογραφικά κόλπα, οι ηθοποιοί έπρεπε να κρατήσουν το ενδιαφέρον του κοινού με μόνα εργαλεία το σενάριο και τις ερμηνείες τους. Η χημεία μεταξύ τους ήταν ισχυρή. Μπορώ να πω πως απόλαυσα κάθε σκηνή με αυτούς τους δύο και ίσως και να μου έλειψαν μετά την αποχώρησή μου από την αίθουσα του κινηματογράφου. 

Με λίγα λόγια, το «Charleston» είναι μια τρυφερή, δραματική ταινία με αρκετό χιούμορ και ψυχή που αξίζει να την δεις. Και αν αναρωτιέσαι γιατί ο τίτλος αναφέρεται σε ένα είδος χορού… ο σκηνοθέτης απαντά: «Είναι απλό. Ο βασικός κανόνας στο «Charleston» είναι πως πρέπει να αλλάξεις παρτενέρ.»

 

 

fifty shades freed grey
Previous post

Fifty Shades Freed: το πρώτο επίσημο trailer

hayao miyazaki studio ghibli
Next post

Δημοσιεύτηκε ο τίτλος για τη νέα ταινία του Hayao Miyazaki

No Comment

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Persa Griba

Persa Griba

Φοιτήτρια του τμήματος κινηματογράφου, με ιδιαίτερη ενασχόληση στον τομέα του σεναρίου και της σκηνοθεσίας ταινιών μικρού μήκους (μυθοπλασίας και ντοκιμαντέρ). Αυτό το διάστημα, δουλεύει πάνω σε κάποια καινούρια projects, που θα παρουσιαστούν μέσα στο 2016.