FilmsReviews

Cargo (2017) του Gilles Coulier | #tiff58

Ο ένας αδερφός χρωστάει λεφτά σε τοκογλύφους. Ο άλλος είναι κρυφά γκέι και έχει σχέσεις με έναν πρόσφυγα. Ο άλλος είναι ένας κακός γονιός. Όταν όμως ο πατέρας των τριών αυτών ανδρών πέφτει σε κώμα, ξεκινάει μία σειρά γεγονότων που τους καλεί να ωριμάσουν, ακόμη κι αν είναι λίγο αργά για αυτό. Ταυτόχρονα προσπαθούν να σώσουν την αλιευτική τους επιχείρηση η οποία φτάνει στην χρεοκοπία.

Το Cargo είναι μία ταινία με αρκετά απλοϊκή αφήγηση. Ο Gilles Coulier στο σκηνοθετικό του ντεμπούτο σε ταινία μεγάλου μήκους μετά από τρεις ταινίες μικρού, αφηγείται μία ιστορία γεμάτη από στοιχεία κοινωνικού ρεαλισμού. Στόχος του δεν είναι μία κλασσικά δομημένη ιστορία. Και ενώ μπορεί φαινομενικά να ακολουθεί μία κλιμάκωση προς την κορύφωση της ιστορίας, δίνει σχεδόν αποκλειστική σημασία στην ψυχοσύνθεση των χαρακτήρων. Τα τρία αδέρφια δεν αναπτύσσονται ιδιαίτερα. Συμβιβάζονται και 

cargo review κριτική thessaloniki international film festival the reviewer 2

κατανοούν όμως το ποιοι πραγματικά είναι. Η ταινία έχει μία αξιοσημείωτη έλλειψη γυναικών. Μία γυναίκα όμως ή γενικότερα ένας επιπλέον χαρακτήρας θα έκανε πιο ξεκάθαρα τα κίνητρα και τους στόχους των χαρακτήρων. Έτσι όμως η ταινία θα έχανε το ενδιαφέρον της. Η βάση της ιστορίας του Coulier είναι η επικοινωνιακή δυσκολία των τριών ηρώων. Μεταξύ τους έχουν δυσκολίες, όμως δεν κάθονται να λύσουν τα προβλήματα τους. Ευτυχώς οι καταστάσεις τους φέρνουν πιο κοντά μετά την ουσιαστική απώλεια του πατέρα τους. 

Μπορεί να μην συμβαίνουν πάντα όλα εκείνα τα γεγονότα που θα μας έκαναν να νιώσουμε μεγαλύτερη ταύτιση με τους χαρακτήρες. Πολύ πιθανόν να μην ταυτιστούμε καν μαζί τους. Όμως, πρόκειται για τρεις χαρακτήρες της διπλανής πόρτας και αυτό δίνει μία ιδιαίτερη δυναμική σε όσα συμβαίνουν. Αν και ο ρυθμός είναι πιο αργός από όσο θα μπορούσε, οι καταστάσεις που συμβαίνουν αλλά και ο χώρος και ο χρόνος που δίνεται στο κοινό για να αφουγκραστεί όσα συμβαίνουν και να αντιληφθεί την ψυχική κατάσταση των χαρακτήρων κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον κάθε φορά. Και αναφερόμενος στο αργό εννοώ την διάρκεια των πλάνων και όχι εικόνες που δεν συνδέονται η μία με την άλλη. Η ταινία ακολουθεί μία γενική λιτότητα και χρησιμοποιεί μονάχα όσα πλάνα προσφέρουν στη γενικότερη πλοκή και έχουν να πουν κάτι για την ψυχοσύνθεση των τριών ηρώων. Και όλα τα γεγονότα συμβαίνουν σε μερικά εξαιρετικά κάδρα. Σκηνοθέτης και διευθυντής φωτογραφίας έκαναν μία εξαιρετική δουλειά ισορροπώντας την αφήγηση με ένα οπτικό αριστούργημα.

Το Cargo είναι μία ταινία που μιλάει ακόμη και στο πιο mainstream κοινό, δίνοντας καθημερινούς χαρακτήρες και καταστάσεις που οδηγούν σε ένα δύσβατο μονοπάτι προς την λύτρωση.

 

 

hayao miyazaki studio ghibli
Previous post

Δημοσιεύτηκε ο τίτλος για τη νέα ταινία του Hayao Miyazaki

Next post

15 vintage αφίσες των αγαπημένων σου ταινιών

No Comment

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Δημήτρης Φλωρής

Δημήτρης Φλωρής

Ο Δημήτρης Φλωρής κατάγεται από τη Θεσσαλονίκη. Έχει σπουδάσει στο Τμήμα Κινηματογράφου της Σχολής Καλών Τεχνών στο Α.Π.Θ. με ειδικότητα στο μοντάζ και την κινηματογραφική/τηλεοπτική κριτική και θεωρία. Κύριο αντικείμενο της μελέτης του είναι η επεισοδιακή αφήγηση και οι ειδολογικές συμβάσεις του superhero genre. Έχει συμμετάσχει ως σκηνοθέτης ή/και μοντέρ σε τέσσερις ταινίες προπτυχιακού επιπέδου. Οι τρεις είναι μυθοπλασίας και η μία ντοκιμαντέρ.