ComicsFilmsReviews

Black Panther (2018) του Ryan Coogler

Η Marvel δεν έχει πάψει να ευχαριστεί το κοινό και μετά από μία δεκαετία, έχει βρει τη συνταγή για να κάνει καλές ταινίες με εγγυημένα αποτελέσματα. Αυτό όμως που κάνει περισσότερο σε σχέση με άλλα franchise είναι να ακούει το κοινό της και να ανεβάζει ολοένα και περισσότερο τον πήχη πειραματιζόμενη με τις συμβάσεις που η ίδια έθεσε μέσω των ταινιών της και διορθώνοντας λάθη που έκανε σε παλαιότερες. Έτσι, το Black Panther, η 18η ταινία στο κινηματογραφικό σύμπαν της Marvel αποτελεί ένα κυριολεκτικό κινηματογραφικό επίτευγμα.

Μετά τα γεγονότα του Civil War, ο T’ Challa παλεύει να διεκδικήσει τη θέση του ως βασιλιάς της Wakanda η οποία απειλείται από έναν άγνωστο μέχρι τώρα εχθρό, που θέλει να χρησιμοποιήσει το σπάνιο βιμπράνιο ώστε να κυριαρχήσει στον κόσμο.

Ο σκηνοθέτης του Creed, Ryan Coogler δίνει για άλλη μια φορά τον καλύτερο του εαυτό για να δημιουργήσει μία ταινία γεμάτη δράση, σασπένς, καλοδομημένους χαρακτήρες και λίγο χιούμορ. Φαίνεται πως ένα από τα λάθη της Marvel έγινε μάθημα και το χιούμορ στο Black Panther είναι μετρημένο και στοχευμένο χωρίς να τρώει πολύτιμο κινηματογραφικό χρόνο. Έτσι ο δημιουργός επικεντρώνεται κυρίως στην πλούσια πλοκή του χωρίς να αποσπάται. Το αποτέλεσμα είναι μία ταινία με καθαρή δομή και πλοκή της οποίας τα plot points έχουν συναισθηματικό αντίκτυπο σε χαρακτήρες που ήδη έχουν μία οργανική δομή. Παρόλα αυτά, η πλοκή παραμένει απλή χωρίς να γίνεται περίπλοκη και ακολουθεί ένα ξεκάθαρο μονοπάτι που ξετυλίγεται με κύριο γνώμονα την αιτιότητα.

Και ενώ ο Chadwick Boseman στον ομώνυμο ρόλο δίνει τον καλύτερο εαυτό, επισκιάζεται από τον Daniel Kaluuya (Get Out), ο οποίος δεν είναι για δεύτερο ρόλο με το μεγάλο του BLACK PANTHER ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑΣ 2ταλέντο. Και αυτό υποδεικνύει πως αν και άτυχη επιλογή για το casting του ηθοποιού, το συνολικό επιτελείο των ηθοποιών είναι προσεκτικά επιλεγμένο. Και ο Coogler κάνει καλή δουλειά στο να τους καθοδηγεί και να ξεκαθαρίζει ποιοι είναι οι χαρακτήρες που υποδύονται χωρίς ταυτόχρονα να χάνεται η ξεχωριστή ταυτότητα του/της κάθε ηθοποιού.

Στην συνολική σκηνοθεσία του, ο Coogler δείχνει ότι γνωρίζει πως να σκηνοθετεί και blockbuster δράσης, συνθέτοντας προσεγμένες σκηνές. Σε συνδυασμό με το μοντάζ, το οποίο έχει απόλυτη συνοχή και τα εφέ τα οποία όπως πάντα δεν απογοητεύουν, το Black Panther δίνει πέρα από μία ώριμη αφήγηση, ένα οπτικό υπερθέαμα. Και ήταν καιρός κάποιος δημιουργός στο σύμπαν της Marvel να επιχειρήσει να κάνει μονοπλάνο μεγάλης διάρκειας, κάτι που τελευταία είναι θεμιτό για κάθε οπτικοακουστική παραγωγή και που τόλμησε ο Coogler. Και όχι μόνο σε μία απλή σκηνή η οποία μπορεί να ήταν βέβαια καταλύτης για την πλοκή, αλλά σε μία σκηνή δράσης. Και μπαίνοντας κατευθείαν στα βαθιά, κατάφερε να βγει στην επιφάνεια φέρνοντας μία εξαιρετική σκηνή δράσης μέσα σε ένα καζίνο. Και φυσικά δεν μπορεί κανείς να παραβλέψει το εξέχον soundtrack το οποίο συνοδεύει άριστα την ταινία σε όλη τη διάρκεια της, με εξαίρεση ίσως μερικές σκηνές τις οποίες αποκλιμακώνουν καθώς δεν ταιριάζουν απόλυτα.

Το Black Panther όμως, δεν είναι αυτό που φαίνεται στην επιφάνεια του. Είναι πολλά περισσότερα όσον αφορά το subtext του. Η ταινία θίγει θέματα που αφορούν τόσο την Αφροαμερικανική κοινότητα και την αποικιοκρατία, πέρα από τα μηνύματα φιλίας και ενότητας που περνούν όλες οι ταινίες της Marvel και κατ’ επέκταση της Disney. Και καταφέρνει να το κάνει χωρίς να το ξεκαθαρίσει, μέσα από τις δράσεις, τις αντιδράσεις και τους διαλόγους των χαρακτήρων.

Συνοψίζοντας, το Black Panther είναι μία από τις ταινίες που πρέπει να δει κανείς, τόσο για την καλοσχηματισμένη του δομή σε κάθε επίπεδο της παραγωγής, όσο και για την (επιτέλους μετά από χρόνια) ακριβή αναπαράσταση μίας ακόμη σχετικά αόρατης κοινότητας από το Hollywood. Μία ταινία για κάθε γενιά που διορθώνει λάθη του παρελθόντος και στήνει τα θεμέλια για ένα λαμπρότερο μέλλον στην βιομηχανία του εμπορικού κινηματογράφου.

 

Ψηφίστε την ταινία

5 Ψηφοφορία κριτικού
5 Ψήφοι χρηστών (4 ψήφοι)
Συνολική ψήφος

 

Δημήτρης Φλωρής

Δημήτρης Φλωρής

Ο Δημήτρης Φλωρής κατάγεται από τη Θεσσαλονίκη. Έχει σπουδάσει στο Τμήμα Κινηματογράφου της Σχολής Καλών Τεχνών στο Α.Π.Θ. με ειδικότητα στο μοντάζ και την κινηματογραφική/τηλεοπτική κριτική και θεωρία. Κύριο αντικείμενο της μελέτης του είναι η επεισοδιακή αφήγηση και οι ειδολογικές συμβάσεις του superhero genre. Έχει συμμετάσχει ως σκηνοθέτης ή/και μοντέρ σε τέσσερις ταινίες προπτυχιακού επιπέδου. Οι τρεις είναι μυθοπλασίας και η μία ντοκιμαντέρ.

No Comment

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

three billboards outside ebbing, missouri
Previous post

Three Billboards Outside Ebbing, Missouri (2017) του Martin McDonagh

black panther post credits scenes
Next post

Έχει σκηνές μετά τους τίτλους τέλους το Black Panther;