FilmsReviews

Battle of the Sexes (2017) των Jonathan Dayton & Valerie Faris

Το σκηνοθετικό δίδυμο Jonathan Dayton και Valerie Faris, που έφερε στη μεγάλη οθόνη τις ξεχωριστές ταινίες «Little Miss Sunshine» και «Ruby Sparks», επιστρέφει το 2017 με την ταινία «Battle of the Sexes». Το «Battle of the Sexes» βασίζεται στον θρυλικό αγώνα τένις της Billie Jean King και του Bobby Riggs που έλαβε χώρα το 1973.

Η Billie Jean King είναι μια τενίστρια που αγωνίζεται ενάντια στον σεξισμό, τόσο στον χώρο του αθλητισμού, όσο και στην κοινωνία γενικότερα. Τα εμπόδια, όμως, που έχει να αντιμετωπίσει, δε σταματάν στον επαγγελματικό τομέα. Η Billie Jean King ανακαλύπτει μια κρυφή πλευρά του εαυτού της, όταν γνωρίζει την Marilyn Barnett. Τη στιγμή που η πατριαρχική κοινωνία, μέσα στην οποία ζει, αρνείται να αποδεχτεί τις σεξουαλικές της προτιμήσεις και υποβαθμίζει το γυναικείο φύλο, εκείνη αποφασίζει να πάρει μέρος σε έναν αγώνα τένις που πρόκειται να μείνει στην ιστορία.

Το «Battle of the Sexes» αγγίζει πολλά ισχυρά θέματα. Αναφέρεται στον σεξισμό, την σεξουαλικότητα, τον φεμινισμό, την αναζήτηση της ταυτότητας ενός ανθρώπου, την αγάπη, το τι συμβαίνει πίσω από τις κάμερες (το «φαίνεσθαι» στα ΜΜΕ), την ιστορία του τένις… Ο καθένας μπορεί να βρει και ένα διαφορετικό θέμα σε αυτή την ταινία. Και ίσως αυτό να βγάζει νόημα αν σκεφτούμε πως πρόκειται για μια βιογραφία ενός αληθινού ανθρώπου. Παρότι, όμως, η ταινία κινείται από το ένα θέμα στο άλλο, μέσω μια ελεύθερης δομής που θυμίζει την αληθινή χαώδη ζωή, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως εξακολουθεί να αποτελεί ένα προϊόν μυθοπλασίας και όχι ντοκιμαντέρ.

Η ταινία αντιμετωπίζει το πρόβλημα που βρίσκουμε συχνά σε μεταφορές λογοτεχνικών κειμένων στην μεγάλη οθόνη. Όπως είναι δύσκολο να χωρέσεις μια αφήγηση τριακοσίων και άνω σελίδων μέσα σε μια δίωρη ταινία, έτσι είναι δύσκολο να χωρέσεις ένα κομμάτι από την ζωή ενός ανθρώπου μέσα σε ένα τόσο μικρό χρονικό διάστημα. Επομένως, δε μας κάνει εντύπωση το γεγονός πως η ταινία εμφανίζει κενά στην πλοκή και την ανάπτυξη των χαρακτήρων. Πολλά πράγματα εμφανίζονται γρήγορα, χωρίς να μας πείθουν. Επίσης, η αφήγηση χάνει συχνά την πορεία της. Δεν υπάρχει μια ξεκάθαρη αφηγηματική γραμμή και ένα ξεκάθαρο θέμα. Απλά κάθεσαι και παρακολουθείς κομμάτια από την ζωή της Billie Jean King. Είναι σαν να παρακολουθείς ένα trailer από εκείνη την περίοδο της ζωής της. 

Το σενάριο έχει πολλές καλές σκηνές και πολύ καλό διάλογο. Κρατάει εξαιρετικά την ισορροπία μεταξύ του δράματος και της κωμωδίας. Ωστόσο, υπάρχουν και σκηνές που μοιάζουν άτοπες και βεβιασμένες. Κάποιες από αυτές έχουν να κάνουν με τον κόσμο της ταινίας που βγάζει αμέσως συμπεράσματα για την σχέση της Billie Jean King και της Marilyn Barnett. Οι άνθρωποι εκείνης της εποχής δε θα σκεφτόντουσαν αμέσως πως υπάρχει κάτι παραπάνω από φιλία μεταξύ τους, εφόσον μάλιστα η Billie Jean King ήταν μια παντρεμένη γυναίκα που δεν είχε δώσει ποτέ δικαιώματα. 

Previous post

O Quentin Tarantino γνώριζε για τις πράξεις του Harvey Weinstein

Οι τέσσερις αφίσες του φετινού Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
Next post

Οι τέσσερις αφίσες του φετινού Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

No Comment

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Persa Griba

Persa Griba

Φοιτήτρια του τμήματος κινηματογράφου, με ιδιαίτερη ενασχόληση στον τομέα του σεναρίου και της σκηνοθεσίας ταινιών μικρού μήκους (μυθοπλασίας και ντοκιμαντέρ). Αυτό το διάστημα, δουλεύει πάνω σε κάποια καινούρια projects, που θα παρουσιαστούν μέσα στο 2016.