FilmsReviews

An – Sweet Red Bean Paste – (2015) της Naomi Kawase #tiff56

Η Naomi Kawase είναι μια καταξιωμένη σκηνοθέτης arthouse ταινιών και αγαπημένη του Φεστιβάλ Κανών, η οποία μας είχε καθηλώσει πέρσι με την ταινία της στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, το Still The Water. Φέτος επέστρεψε με μια ακόμη καταπληκτική δουλειά που αναλύει τις ανθρώπινες σχέσεις, τις προκαταλήψεις και την οικογένεια με τον ιδιαίτερο κινηματογραφικό λόγο της.

Ο Sentaro έχει ένα μικρό μαγαζί με dorayaki, ένα είδος ιαπωνικού γλυκού που μοιάζει με pancake και έχει γέμιση από μια γλυκιά πάστα κόκκινων φασολιών, το An το οποίο είναι η «ψυχή» του γλυκού αυτού. Μια μέρα εμφανίζεται μια ηλικιωμένη κυρία η οποία προσπαθεί να τον πείσει να δουλέψει στο μαγαζί και φτιάχνει μόνη της το An, ο Sentaro αν και στην αρχή τη διώχνει αργότερα δοκιμάζει το An της και τελικά της δίνει μια ευκαιρία που θα αλλάξει τη ζωή και των δύο για πάντα. Το μαγαζί είναι γνωστό στέκι μερικών κοριτσιών που πηγαίνουν τα πρωινά στο γυμνάσιο και ένα από αυτά είναι η Wakana, μια κοπέλα που έχει πολλά προβλήματα με τη μητέρα της και είναι ιδιαίτερα μοναχική. Όλα αλλάζουν και στη δική της ζωή καθώς η άφιξη της Tokue στο μαγαζί μοιάζει σαν τη λύτρωση που και οι δύο χαρακτήρες είχαν ανάγκη όσο τίποτε άλλο.

Μια ευχάριστη έκπληξη της προβολής στο Φεστιβάλ ήταν ένας εξαιρετικός πρόλογος της ίδιας της Kawase όπου εξηγούσε μερικά πράγματα για την ταινία. Είναι μια ταινία για τρεις γενιές όπου βρίσκουν παρηγοριά η μια στην άλλη, θυμάμαι την Ναόμι να λέει καθώς μας ευχαρίστησε για την προβολή. Πραγματικά διαβάζοντας κανείς τη σύνοψη ίσως δεν μπορεί να καταλάβει τα βαθιά συναισθήματα που μπορεί να δώσει αυτή η ταινία. Μέσα σε ένα περιβάλλον μιας μικρής πόλης στην Ιαπωνία όπου οι κερασιές είναι ανθισμένες και τα παιδιά πηγαίνουν κάθε μέρα στο σχολείο μας δίνει την εντύπωση ενός μελαγχολικού αλλά και πανέμορφου φόντου. Μια ταινία με ένα φαινομενικά μικρή, ασήμαντη ιστορία που γεννάει χιλιάδες συναισθήματα χαράς, λύπης αλλά και κατανόησης και μιλά για τρεις χαρακτήρες που δεν έχουν θέση στον κόσμο, έτσι έρχονται και κοντά. Η ταινία μας δίνει δύο βασικά ερωτήματα, εάν η οικογένεια έχει σχέση με το αίμα και αν τελικά είμαστε όλοι απόκληροι ενός σκληρού κόσμου που θέλουμε απλά να βγούμε στο φως, να ακουστούμε.

Η κινηματογράφιση της Kawase είναι εξαιρετική όπως συνήθως με τα περισσότερα πλάνα των χαρακτήρα της να είναι σε φόντο αμόρσα καθώς προτιμά να εστιάζει στους πρωταγωνιστές της με μια πιο εσωτερική ματιά. Τα υπέροχα μ513948167_640ακρινά της πλάνα δίνουν μια ονειρική υπόσταση του χώρου όπου είναι εξίσου μέρος της αφήγησης όσο οι ίδιοι οι χαρακτήρες. Η φωτογραφία και πάλι εξαιρετική με πολλά σκοτεινά πλάνα με διακριτές σκιές ειδικά στον χαρακτήρα του Sentaro όπου είναι ο πιο μυστηριώδης σε αντίθεση με το ζωντανό χρώμα και το δυνατό φως που περιβάλει την Tokue. Επίσης χρησιμοποιεί μερικά πολύ κοντινά πλάνα που τονίζουν τα μικρά πράγματα που γίνονται γύρω από τους πρωταγωνιστές, φαίνεται ακριβώς ότι ασχολείται με μερικά πολύ λεπτά ζητήματα.

Τέλος θα μπορούσα να πω ότι είναι μια ταινία που μπορεί να συνδέσει αρκετά όλες τις ηλικίες καθώς πραγματεύεται τις ζωές τριών διαφορετικών γενεών αλλά με έναν λεπτό και κατανοητό τρόπο. Είναι άλλη μια ταινία που θα χρειαστείτε σίγουρα χαρτομάντιλα εάν αποφασίσετε να την παρακολουθήσετε καθώς η τρίτη πράξη ειδικά θα σας κάνει να συγκινηθείτε βαθιά. Και ακόμη περισσότερο αυτή η ταινία θα μας κάνει να νιώσουμε ότι τελικά όλοι έχουμε μια θέση στον κόσμο και οι προκαταλήψεις των ανθρώπων είναι αυτές που μας χωρίζουν και μας αποξενώνουν από τους γύρω μας. Όπως μάλλον θα ήθελε να πει η Naomi με μια εξαιρετική της παραβολή (που δεν θα ήθελα να σας αποκαλύψω καθώς έχει μεγάλη σημασία), ο καθένας μας κουβαλάει ένα βάρος, αυτό όπως δεν πρέπει να μας εμποδίζει να κάνουμε αυτό που αγαπάμε και να είμαστε με τους ανθρώπους που μας κάνουν να νιώθουμε ζωντανοί.

 

  ★★★★★

 

Anette Cheniell

Anette Cheniell

Φοιτήτρια του τμήματος κινηματογράφου, ασχολείται με την σκηνοθεσία, το σενάριο και την παραγωγή. Έχει κάνει 3 ταινίες μικρού μήκους και οι 3 μυθοπλασίες. Κυρίως ασχολείται με τη μουσική και τη συγγραφή. Βρίσκεται στο τέταρτο έτος των σπουδών της στο σύγχρονο τραγούδι. (A.K.A. Netto Abnormal).

No Comment

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Previous post

Το Κυπαρίσσι του Βυθού (2015) του Νίκου Κορνήλιου #tiff56

Next post

GREEK OF THE WEEK: Από Έρωτα (2014) του Θοδωρή Αθερίδη #tiff56