FilmsReviews

Alien: Covenant (2017) του Ridley Scott

Στην εποχή της ακμής των κινηματογραφικών franchise, δεν θα μπορούσε το Alien, μία από τις σημαντικότερες ταινίες επιστημονικής φαντασίας να μην επεκταθεί. Μετά την επιτυχία του Prometheus το 2012, η prequel σειρά του franchise συνεχίζεται με το Alien: Covenant σε σκηνοθεσία Ridley Scott.

Το πλήρωμα του σκάφους Covenant βρίσκεται σε αποστολή αποικισμού του πλανήτη Origae-6. Κατά την πορεία του ταξιδιού, όμως, λαμβάνει ένα σήμα από έναν κοντινότερο πλανήτη ο οποίος φαίνεται ότι είναι καταλληλότερος για να γίνει ο αποικισμός. Στον πλανήτη αυτόν, η ομάδα βρίσκει το ανδροειδές David (Michael Fassbender), τον μοναδικό επιζώντα της αποστολής Prometheus αλλά και έναν εφιάλτη που έρχεται με τη μορφή ενός ιού.

Το Hollywood πλέον έχει καταλάβει πως το κοινό δεν αρκείται σε απλά blockbusters με συνεχείς εκρήξεις και συνωστισμό από εφέ. Έτσι οι περισσότερες πλέον ταινίες επικεντρώνονται στην αφήγηση και τους χαρακτήρες αλλά και οι σκηνοθέτες πειραματίζονται περισσότερο. Έτσι και στο Alien: Covenant ο Scott αναπτύσσει περισσότερο την σκηνοθεσία του και την προσαρμόζει στα πρότυπα του σημερινού εμπορικού κινηματογράφου. Παραμένει εφευρετικός στην επιλογή των πλάνων του αλλά και στον τρόπο με τον οποίον θα «παντρέψει» το είδος της επιστημονικής φαντασίας με εκείνο του τρόμου. Επιπλέον, δίνει στους/στις ηθοποιούς του την ευκαιρία να προσαρμόσουν τους ρόλους στα δικά τους ιδανικά και ικανότητες. Έτσι, η ταινία επιτυγχάνει στο μέγιστο τόσο τα σκηνοθετικά της μοτίβα όσο και τα ερμηνευτικά της ταλέντα. Βέβαια, ο Scott κάνει μία νέα απόπειρα να δημιουργήσει μία νέα Ripley στο πρόσωπο της Katherine Waterstone. Παρά το προφανές ταλέντο της και το ξεκάθαρο φεμινιστικό στοιχείο, όμως, δεν δίνεται η ευκαιρία μέσω της αφήγησης και του exposition των υπόλοιπων χαρακτήρων να πετύχει αυτό που πέτυχε με τον χαρακτήρα της Weaver 1979.

Η αφήγηση της ταινίας είναι πολύ ισορροπημένη και βάζει το κοινό από την αρχή στο θέμα της ιστορίας χωρίς να αναλώνεται σε πολλές περιττές σκηνές. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την ομαλή ροή της, οδηγώντας σε μία αν και σχετικά μικρή σε σχέση με τις προηγούμενες ταινίες του franchise, καλοφτιαγμένη κορύφωση. Αυτή η κορύφωση, δίνει με την σειρά της την σκυτάλη σε ένα σοκαριστικό φινάλε το οποίο ακόμη και αν δε γνωρίζαμε ότι προμηνύει ένα ακόμη sequel – αλίμονο – αφήνει ανοιχτά πολλά διακυβεύματα και είναι ανοιχτό προς κάθε ερμηνεία. Αυτό το φινάλε όμως δεν θα ήταν το ίδιο αν και ολόκληρη η ταινία δεν έδειχνε από την αρχή της να νοιάζεται για τους χαρακτήρες της και την κατάληξη τους.

Τα τεχνικά χαρακτηριστικά της ταινίας, βέβαια, όχι μόνο δεν απογοητεύουν, αλλά γίνονται και κομμάτι της αφήγησης, δείχνοντας ότι όλη η ταινία είναι ένα καλοκουρδισμένο ρολόι σε κάθε τομέα της. Έτσι, το μοντάζ πάει χέρι-χέρι με την σκηνοθεσία, δείχνοντας το μεγάλο αποτύπωμα που θέλει να αφήσει ο Scott στην ταινία με αποτέλεσμα να επιλέγονται τα καλύτερα πλάνα την καλύτερη δυνατή στιγμή. Σε συνδυασμό με τα μετρημένα και τα όσο-πρέπει-εκεί-που-πρέπει οπτικά εφέ, καταφέρνει και δημιουργεί ένα αυθεντικό αίσθημα τρόμου χωρίς να βασίζεται σε φτηνά jump scares και κακοφτιαγμένα τέρατα. Όταν μέσα σε όλο αυτό βοηθάει και η εξαιρετική διεύθυνση φωτογραφίας που διατηρεί την ίδια ατμόσφαιρα με το Prometheus, επιβεβαιωνόμαστε ότι το αποτέλεσμα είναι όχι μόνο μία καλοφτιαγμένη ιστορία αλλά και ένα οπτικό υπερθέαμα, το οποίο πολλές φορές δίνει και μία indie αισθητική.

Εν κατακλείδι, το Alien: Covenant είναι η ασφαλέστερη επιλογή που θα μπορούσες να κάνεις για να δεις μία δυνατή ταινία με εξαιρετική ισορροπία μεταξύ sci-fi και ταινίας τρόμου που συνεχώς θα σου προσφέρει κάτι νέο, αφήνοντας σε στο τέλος με ανοιχτό το στόμα και κάνοντας σε να θες περισσότερα.

 

 

Previous post

Κινηματογράφος και Άγρια Δύση: Τα Western που αγαπήσαμε (Μέρος Α)

Next post

This is the most recent story.

No Comment

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Δημήτρης Φλωρής

Δημήτρης Φλωρής

Ο Δημήτρης Φλωρής, φοιτητής του τμήματος κινηματογράφου, έχει ειδικότητα στο μοντάζ και ασχολείται τρία χρόνια με την κριτική ταινιών για διάφορα site. Έχει κάνει, μέχρι στιγμής, δύο ταινίες μικρού μήκους: ντοκιμαντέρ και μυθοπλασίας. Έχει ασχοληθεί ενεργά με τον εθελοντισμό σε διάφορες οργανώσεις τα τελευταία δύο χρόνια. Αυτήν τη στιγμή ασχολείται με μερικά επερχόμενα projects. Ιδρυτής του Reviewer.