FandomsFilmmaker's CornerInspirations

Alan Rickman: Ο Ημίαιμος Πρίγκηψ

Γνωστός και ως Severus Snape, ο Alan Rickman θεωρήθηκε ένα από τα μεγαλύτερα ερμηνευτικά ταλέντα του βρετανικού κινηματογράφου και θεάτρου και έγραψε ιστορία για τους ρόλους του στη σειρά του Harry Potter και στο Die Hard.

Γεννημένος το 1946, ο Rickman αναδείχτηκε για πρώτη φορά στην θεατρική παράσταση  Les Liaisons Dangereuses, που του χάρισε ένα βραβείο Tony. Έχει πρωταγωνιστήσει σε πασίγνωστες ταινίες όπως Sense and Sensibility, Love Actually, Sweeney Todd. Μία από τις καλύτερες ερμηνείες του θεωρήθηκε εκείνη του Rasputin στο Rasputin: Dark Servant of Destiny που του χάρισε Χρυσή Σφαίρα, Emmy και Screen Actors Guild Award. Μια από τις εξαιρετικές του ταινίες, όχι τόσο γνωστή στο ευρύ κοινό είναι και το Truly, Madly, Deeply μια ερωτική κομεντί όπου υποδύεται ένα φάντασμα. H τελευταία του συμμετοχή στον κινηματογράφο στην οποία έχει δανείσει τη φωνή του είναι το φιλμ τη Disney, Alice Through the Looking Glass, το οποίο θα προβληθεί εντός του 2016.

1280x720-wEr

Ο ρόλος του στο Die Hard του εξασφάλισε μία θέση στη λίστα του American Film Institute με τους 100 καλύτερους κινηματογραφικούς ανταγωνιστές σε ταινία (βλ. AFI’s 100 Years…100 Heroes & Villains) στην 46η θέση αν και εκείνος παραδέχτηκε πως το Die Hard δεν ήταν από τις ταινίες που ήθελε να πρωταγωνιστήσει και ήταν έτοιμος να απορρίψει τον ρόλο. Ο ρόλος του στο Robin Hood: Prince of Thieves του χάρισε επάξια ένα BAFTA για την ερμηνεία του. Περισσότερο γνωστός στο ευρύ κοινό έγινε με τον ρόλο του στη σειρά των ταινιών του Harry Potter ως Severus Snape, ο οποίος και παρουσίασε το πιο ενδιαφέρον τόξο μεταβολής και έγινε από τους πιο αγαπημένους των φαν, καθώς κέρδισε και τη συμπάθεια των απλών θεατών με την τελευταία ταινία. Η πιο ιστορική σκηνή από τις σύγχρονες ταινίες του Rickman, θεωρείται όταν παραδέχεται ο Snape ότι είναι ερωτευμένος με τη μητέρα του Harry όλα αυτά τα χρόνια και προσπαθεί να τον προστατέψει. Και όταν ο Dumbledore τον ρωτά «μετά από τόσο καιρό;» εκείνος απαντά «πάντα.» Πέθανε στις 14 Ιανουαρίου 2016 από καρκίνο, όπως δήλωσε η οικογένεια του.

 

Ενδεικτική φιλμογραφία:

Die Hard (John McTiernan, 1988)

Robin Hood: Prince of Thieves (Kevin Reynolds, 1991)

Sense and Sensibility (Ang Lee, 1995)

Rasputin: Dark Servant of Destiny (Uli Edel, 1996)

Galaxy Quest (Dean Parisot, 1999)

Harry Potter Series (V.A., 2001-2011)

Love Actually (Richard Curtis, 2003)

Perfume: The Story of a Murderer (Tom Tykwer, 2006)

Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street (Tim Burton, 2007)

The Butler (Lee Daniels, 2013)

 

Δημήτρης Φλωρής

Δημήτρης Φλωρής

Ο Δημήτρης Φλωρής κατάγεται από τη Θεσσαλονίκη. Έχει σπουδάσει στο Τμήμα Κινηματογράφου της Σχολής Καλών Τεχνών στο Α.Π.Θ. με ειδικότητα στο μοντάζ και την κινηματογραφική/τηλεοπτική κριτική και θεωρία. Κύριο αντικείμενο της μελέτης του είναι η επεισοδιακή αφήγηση και οι ειδολογικές συμβάσεις του superhero genre. Έχει συμμετάσχει ως σκηνοθέτης ή/και μοντέρ σε τέσσερις ταινίες προπτυχιακού επιπέδου. Οι τρεις είναι μυθοπλασίας και η μία ντοκιμαντέρ.

No Comment

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Previous post

[ΚΡΙΤΙΚΗ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ] Shadowhunters (2016) - 1x01 (01) - The Mortal Cup

Next post

Room (2015) του Lenny Abrahamson