FilmsReviews

1922 (2017) του Zak Hilditch

Ο δημιουργός του These Final Hours (2013) επιστρέφει για να διασκευάσει μία ακόμη ιστορία του Stephen King για λογαριασμό του Netflix. 1922

Το 1922 αφηγείται την ιστορία ενός περήφανου αγρότη που ζει στην ομότιτλη χρονιά, ο οποίος αποφασίζει να δολοφονήσει την γυναίκα του για να πάρει τα στρέμματα που κληρονόμησε. Αυτό το επιτυγχάνει με τη βοήθεια του γιου του, ο οποίος αποφασίζει να φύγει με την γυναίκα που άφησε έγκυο.

Η κινηματογραφική διασκευή είναι κάτι πολύ διαδεδομένο αλλά ταυτόχρονα μία δύσκολη και επίπονη διαδικασία. Ο Hilditch όμως κατόρθωσε και απέδωσε το θέμα του ομώνυμου βιβλίου του King μέσα σε δύο ώρες. Διατηρώντας πολλά λογοτεχνικά μοτίβα όπως την ατμόσφαιρα, τους διαλόγους και τους συμβολισμούς, το 1922 καταφέρνει να σταθεί μόνο του1922 ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑΣ 2017 THE REVIEWER 2 ως κείμενο αλλά και να συγκριθεί επάξια με το υλικό που αποτέλεσε την πηγή του.

Ο Hilditch κατάφερε να δημιουργήσει μία ταινία γεμάτη συναίσθημα και ανατροπές χαρίζοντας μία πανέμορφη εμπειρία στο κοινό του. Και ναι, μπορεί να είναι με κάθε έννοια απαισιόδοξη, όμως αναπτύσσεται χωρίς καθυστερήσεις και προσφέρει πολύ καλά σημεία ανατροπής. Πρόκειται για ένα καλά μελετημένο project το οποίο ταυτόχρονα σέβεται το αρχικό του υλικό. Και μία τόσο χαρακτηροκεντρική αφήγηση, δεν θα μπορούσε να μην έχει ένα σωστό cast για να την στηρίξει.

Ο πρωταγωνιστής της ταινίας, Thomas Jane, είναι τέρας υποκριτικής, ερμηνεύοντας άψογα έναν περίπλοκο χαρακτήρα. Εμβαθύνει στον χαρακτήρα που έχει να υποδυθεί αφήνoντας το δικό του στίγμα κάτι που δεν είναι ιδιαίτερα εύκολο. Καλείται να υποδυθεί έναν γκρίζο χαρακτήρα με ακραία πολλές φορές κίνητρα. Το κοινό θα τον μισήσει όταν σκοτώσει την γυναίκα του, αλλά θα τον λυπηθεί στις πιο δύσκολες στιγμές του. Και όσο κι αν η ταινία βασίζεται σε ένα βιβλίο με έτοιμη πλοκή, είναι πολύ δύσκολο να φτιάξεις έναν χαρακτήρα κατά τα άλλα μισητό με τον οποίον το κοινό να ταυτίζεται και να τον μεταβιβάζεις σε ένα μέσο με διαφορετικές συμβάσεις.

Το 1922 είναι το ταξίδι ενός άντρα προς την αυτοπραγμάτωση και την λύτρωση που δεν θα λάβει τόσο αυτός όσο το κοινό το ίδιο. Πρόκειται για μία ιστορία που μοιάζει σαν να διαβάζει κανείς κατευθείαν το βιβλίο στο οποίο βασίζεται. Καταφέρνει να σοκάρει και να συγκινήσει διατηρώντας μία θέση στις καλύτερες διασκευές έργων του King.

 

 

1922

Previous post

Ιερόσυλοι (2017) της Μάρσας Μακρή | #tiff58

58o Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης: Τα βραβεία | #tiff58
Next post

58o Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης: Τα βραβεία | #tiff58

No Comment

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Δημήτρης Φλωρής

Δημήτρης Φλωρής

Ο Δημήτρης Φλωρής κατάγεται από τη Θεσσαλονίκη. Έχει σπουδάσει στο Τμήμα Κινηματογράφου της Σχολής Καλών Τεχνών στο Α.Π.Θ. με ειδικότητα στο μοντάζ και την κινηματογραφική/τηλεοπτική κριτική και θεωρία. Κύριο αντικείμενο της μελέτης του είναι η επεισοδιακή αφήγηση και οι ειδολογικές συμβάσεις του superhero genre. Έχει συμμετάσχει ως σκηνοθέτης ή/και μοντέρ σε τέσσερις ταινίες προπτυχιακού επιπέδου. Οι τρεις είναι μυθοπλασίας και η μία ντοκιμαντέρ.