ListsSpecials

7 οροθετικοί χαρακτήρες που στιγμάτισαν την τηλεόραση

Είναι αστείο που στον τίτλο παίζω με τη λέξη στίγμα μιας και είναι κάτι που τα οροθετικά στον HIV άτομα αντιμετωπίζουν καθημερινά στη ζωή τους.

Η Αμερικανική τηλεόραση, έχοντας την πρωτιά σε πολλά πράγματα, έθιξε πολλές φορές την οροθετικότητα, το στίγμα, αλλά και τα στερεότυπα που αφορούν τον ιό που προκαλεί το AIDS. Βλέποντας την τηλεόραση ανά τα χρόνια, οι συμβάσεις και τα κοινωνικά πλαίσια αλλάζουν, έτσι αλλάζει και η αναπαράσταση των οροθετικών χαρακτήρων στην τηλεόραση με αποκορύφωμα την σειρά How to Get Away with Murder που αναπαριστά με αρκετά ρεαλιστικό τρόπο τη ζωή ενός δευτερεύοντα χαρακτήρα ο οποίος τυγχάνει να είναι οροθετικός, παρά τα όποια στερεότυπα μπορεί να παρατηρήσουμε. Ας το πάρουμε λοιπόν, με χρονολογική σειρά.

 

#7 Oz (1997 – 2003): Antonio Nappa, James Robson, Nat Ginzburg, Clarence Seroy και άλλοι

Η Πτέρυγα Ε, γνωστή και ως Πτέρυγα AIDS, φιλοξενεί αποκλειστικά οροθετικούς άντρες, χωρίς να τους επιτρέπεται να επικοινωνούν με τους υπόλοιπους φυλακισμένους.

 

#6 Law & Order (1990 – 2010) – «Carrier», 1998: Kenneth «Twist» Stark

Ένας άντρας κατηγορείται για φόνο, μετά από την κατηγορία ότι μολύνει σκόπιμα γυναίκες με HIV κάνοντας σεξ μαζί τους.

 

#5 Queer as Folk (2001 – 2015): Vig Grassi και Ben Bruckner

Ο Vic είναι ο θείος του Michael Novotney ο οποίος έχει αναπτύξει AIDS, ενώ ο Ben είναι το αγόρι του Michael και καθηγητής πανεπιστημίου. Όταν ο Ben ανακοινώνει στον Michael ότι είναι οροθετικός, προσπαθεί με μεγάλη δυσκολία να προσαρμοστεί. Όταν η μητέρα του Michael μαθαίνει για την οροθετικότητα του συντρόφου του, πέφτει σε μεγάλη απελπισία και προσπαθεί να πείσει τον γιο της να απομακρυνθεί από τον Ben. Έχοντας αποκτήσει μεγαλύτερη ευαισθησία ζώντας με τον Vic, δεν θέλει να φτάσει ο γιος της στο σημείο που ζει ο θείος του.

 

#4 Nip/Tuck (2003 – 2010) – 2ος κύκλος, 2005: Gina Russo

Εθισμένη στο σεξ, η Gina κάνει ένα παιδί πριν μάθει για την οροθετικότητα της αλλά δεν το μεταδίδει στο παιδί της. Το αποκαλύπτει στον Christian, ο οποίος μπαίνει στη διαδικασία να σκεφτεί ότι έχει κάνει στη ζωή του και να αρχίσει να τηλεφωνεί όλα τα κορίτσια με τα οποία έκανε σεξ μετά τη Gina για να τις προειδοποιήσει να εξεταστούν. Στο τέλος τη συγχωρεί και της πληρώνει την αγωγή αλλά και το νοίκι. Η Gina δεν πεθαίνει από κάποια ασθένεια που είχε σχέση με  AIDS αλλά πέφτοντας από ένα κτήριο.

 

#3 Brother & Sisters (2006 – 2011): Saul Holden, Jonathan Byrold

Ο Saul είναι ένας μεγάλος σε ηλικία ομοφυλόφιλος άντρας, ο οποίος βγαίνει θετικός στον HIV στον τέταρτο κύκλο. Στον πέμπτο και τελευταίο κύκλο, τα φτιάχνει με τον Jonathan, τον άντρα που άθελά του, του μετέδωσε τον ιό.

 

#2 Looking (2014 – 2015): Eddie

Παρόλο που κράτησε μόνο για δύο κύκλος, το Looking έγινε μία από τις πιο κλασσικές LGBT+ σειρές και δεν θα μπορούσε από αυτή να λείπει ένας οροθετικός άντρας, ο Eddie, ο οποίος εργάζεται σε ένα καταφύγιο για νέα LGBT+ άστεγα άτομα. Η οροθετικότητα του Eddie ήταν από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις της σειράς.

 

#1 How to Get Away with Murder (2014 – ): Oliver

H Shonda Rhimes έκανε το επόμενο μεγάλο βήμα στην ιστορία της τηλεόρασης: έφερε έναν οροθετικό χαρακτήρα στην primetime ζώνη. Το HTGAWM είναι γνωστό για τις συνεχείς ανατροπές του,το φινάλε του πρώτου κύκλου, όμως, μας άφησε με μία που αυτή κι αν δεν την περιμέναμε: Έναν οροθετικό χαρακτήρα. Έχοντας ήδη έναν γκέι χαρακτήρα, τον Connor, η Rhimes αποφάσισε να εξερευνήσει ένα ευρύτερο φάσμα της γκέι κοινότητας, κάνοντας το αγόρι του, τον Oliver θετικό στον HIV. Η μεγαλύτερη έκπληξη, όμως, ακολουθεί στο πρώτο επεισόδιο του δεύτερου κύκλου, όπου ο Connor διατηρεί ακόμη τη σχέση του με τον Oliver. Αυτό που έκανε o Peter Norwalk, για μένα είναι κάτι εξαιρετικό. Έχει εισάγει δύο χαρακτήρες που ακόμη και σήμερα, το storyline τους έχει μεγάλη επίδραση στη σειρά, και δεν μιλάει μόνο για την PrEP (Pre Exposure Prophylaxis) πιθανώς για πρώτη φορά σε τηλεπτικό κείμενο, αλλά τους κρατάει αχώριστους, μιλώντας ανοιχτά για τον HIV, το σεξ και την δέσμευση με έναν ευθύ και συνάμα αντισυμβατικό τρόπο, δείχνοντας τη ζωή ενός ανθρώπου μετά από ένα θετικό αποτέλεσμα.

 

Special Mention:

The Normal Heart (2014): Ned Weeks, Felix Turner, Craig Donner, Albert, Sanford

Αν και τηλεταινία του HBO, το Normal Heart είναι ίσως η καλύτερη αναπαράσταση των αρχών των 80s που ο HIV βρισκόταν σε έξαρση και μόλυνε κυρίως γκέι άντρες μέσα από σκληρές εικόνες και ένα σενάριο το οποίο αν και θα μας «ρίξει», αξίζει να το δούμε. Καλύτερο κατά τη γνώμη μου από το Philadelphia που έχει γίνει καραμέλα για τα κανάλια κάθε 1η Δεκέμβρη, όχι μόνο από άποψη παραγωγής (και μόνο το όνομα HBO είναι αρκετό), αλλά και από το εξαίρετο cast πασίγνωστων ηθοποιών όπως Mark Ruffalo, Matt Bomer και Jim Parsons, που αποτελούν και μεγάλα icons για την γκέι κοινότητα. Η τηλεταινία βασίζεται στο ομώνυμο θεατρικό έργο του Larry Kramer και έχει θεωρηθεί μία από τις καλύτερες ταινίες με storyline που αφορά τον HIV από κοινό και κριτικούς.

 

Μέσα σε όλο αυτό, δεν πρέπει να ξεχάσω να προσθέσω τη μητέρα ενός από τους χαρακτήρες του Sense8 στην Κένυα, του Capheus που νοσεί από AIDS και ολόκληρο το storyline του τριγυρίζει γύρω από αυτό το γεγονός, όπου ο Capheus παλεύει να της βρει φάρμακα.

Ας μη θυμόμαστε τη 1η Δεκέμβρη για να καταλάβουμε πως ο HIV είναι τριγύρω μας, και είναι κάτι που όπως μας δείχνουν και τα παραπάνω παραδείγματα δεν κάνει διακρίσεις σε φύλο, σεξουαλικό προσανατολισμό, χρώμα, ηλικία ή οικονομική κατάσταση. Αφορά όλον τον ενεργά σεξουαλικό πληθυσμό και θα πρέπει να γίνεται προληπτικός έλεγχος τουλάχιστον μία φορά τον χρόνο. Και ας καταλάβουμε ότι στις μέρες μας, ο HIV είναι περισσότερο μία κοινωνική, παρά σωματική ασθένεια.

Previous post

We'll Never Have Paris (2015) των Simon Helberg και Jocelyn Towne

Next post

Καινούριο teaser για το Batman v Superman: Dawn of Justice

No Comment

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Δημήτρης Φλωρής

Δημήτρης Φλωρής

Ο Δημήτρης Φλωρής κατάγεται από τη Θεσσαλονίκη. Έχει σπουδάσει στο Τμήμα Κινηματογράφου της Σχολής Καλών Τεχνών στο Α.Π.Θ. με ειδικότητα στο μοντάζ και την κινηματογραφική/τηλεοπτική κριτική και θεωρία. Κύριο αντικείμενο της μελέτης του είναι η επεισοδιακή αφήγηση και οι ειδολογικές συμβάσεις του superhero genre. Έχει συμμετάσχει ως σκηνοθέτης ή/και μοντέρ σε τέσσερις ταινίες προπτυχιακού επιπέδου. Οι τρεις είναι μυθοπλασίας και η μία ντοκιμαντέρ.