Specials

Οι 6 πιο τρομακτικές ταινίες τρόμου της δεκαετίας

Όλοι λίγο πολύ γνωρίζουμε τι εστί ταινία τρόμου και όλοι έχουμε δει τουλάχιστον μία. Είναι οι ταινίες οι οποίες απαιτούν τέχνη και ευρηματικότητα και αν χειριστούν σωστά να γίνουν άψογες αλλά είναι και οι ταινίες που ποτέ δεν κερδίζουν τα μεγάλα βραβεία πέρα από μηδαμινές εξαιρέσεις. Την τελευταία δεκαετία, οι ταινίες τρόμου θεωρούνται trash και μόνο ελάχιστες έχουν καταφέρει να κερδίσουν τις καρδιές του κοινού αλλά και των κριτικών και να εισάγουν καινούργια στοιχεία και συμβάσεις στον χώρο του είδους.

Ο Reviewer, παρουσιάζει τις 6 πιο τρομακτικές ταινίες τρόμου από το 2000, που είτε mainstream, είτε όχι, είναι ταινίες που αξίζει ο κάθε σινεφίλ να παρακολουθήσει όπως και κάθε δύσπιστος που μπορεί να θεωρεί ότι πλέον δεν υπάρχουν αξιόλογες ταινίες τρόμου. Ταινίες που μέσα από τα κείμενα ή τις σκηνοθετικές ή μονταζιακές τους τεχνικές, κατάφεραν να φέρουν σε πέρας αυτό που είχαν ως στόχο: να μας κάνουν να κοιμηθούμε με ανοιχτά φώτα.

Σίγουρα, πολλοί και πολλές θα διαφωνήσετε, όμως, το ποιες ταινίες μας δημιουργούν ερεθίσματα, είναι σε ένα βαθμό υποκειμενικές απόψεις, όμως και μόνο η ατμόσφαιρα καθεμιάς από τις παρακάτω ταινίες, αξίζει τη θέαση.

 

6. Grave Encounters (2011 – The Vicious Brothers)

Μία παρέα νέων που έχει ένα «reality-show» σχετικά με στοιχειωμένο κτήρια, μπαίνει σε ένα εγκαταλελειμμένο ψυχιατρείο με σκοπό να «στήσει» ένα στοιχειωμένο περιβάλλον. Το ψυχιατρείο, όμως, έχει στα αλήθεια κάποια ενοχλημένα πνεύματα τα οποία επιφυλάσσουν εκπλήξεις στο crew του show.

Μία εξαιρετική low-budget παραγωγή η οποία παρά το ότι δεν δίνει βάθος στους χαρακτήρες, έχει αν όχι ασταμάτητη δράση, grave-encountersπανέξυπνη πλοκή και ενδιαφέρουσες τεχνικές. Με χρήση της found-footage τεχνικής, το σχεδόν ρεαλιστικό υλικό της ταινίας οδηγεί τον θεατή στην παράνοια με την οποία έρχονται αντιμέτωποι οι ήρωες καθώς μέσα στο ψυχιατρείο, όχι μόνο δεν μπορούν να βγουν αλλά, είναι πάντα νύχτα ακόμη κι όταν δεν θα έπρεπε. Κανένας νόμος της φυσικής δεν ισχύει στον χώρο και όλοι ένας-ένας οδηγούνται στην τρέλα, μέχρι και ο ίδιος ο πρωταγωνιστής. Οδηγούμενη σε ένα απρόσμενο φινάλε, η ταινία είναι ένα γεμάτο σασπένς ταξίδι, μία γεμάτη σασπένς εξερεύνηση στα πιο σκοτεινά μονοπάτια του μυαλού.

Η ταινία έχει και ένα sequel το οποίο μόνο απογοήτευση θεωρήθηκε κι ας εξηγεί το τέλος της ταινίας. Καλύτερα να παρακολουθήσετε μόνο την πρώτη και να μείνετε με κομμένη την ανάσα.

 

5. Paranormal Activity 2 (2010 – Tod Williams)

Πέρα από το γεγονός ότι το πρώτο Paranormal Activity έμεινε στην ιστορία και είναι κατά γενική ομολογία το πιο αυθεντικό, το δεύτερο είναι ακόμη πιο συναρπαστικό.

Τοποθετημένη δύο μήνες πριν τα γεγονότα στο σπίτι της Katie και του Micah, η ιστορία εκτυλίσσεται γύρω από την αδερφή της, Kristi, που ζει με τον Daniel και την κόρη του -από προηγούμενο γάμο- Ali. Μετά από μία ληστεία όπου τα μόνα πράγματα που κλάπηκαν ήταν κάτι παλιές βιντεοκασέτες, η Kristi πείθει τον Daniel να τοποθετήσουν κάμερες ασφαλείας στο σπίτι. Έτσι η Kristi ανακαλύπτει μία μεταφυσική δραστηριότητα να λαμβάνει χώρα στο σπίτι.


6a00e54ee7b64288330133f5414f7c970b-500wiΤο πιο έξυπνο στο franchise είναι πώς τόσες διαφορετικές ιστορίες (ακόμη και η αρχική), έχουν να κάνουν με κάτι μεγαλύτερο και συνδέονται η μία με την άλλη. Ξεκινώντας ως μια ανεξάρτητη παραγωγή, μετά από τα τεράστια κέρδη που έκανε, το franchise εξαγοράστηκε από την Paramount. Έτσι, το budget μεγαλώνει, το σενάριο γίνεται πιο mainstream, το βασικό story, όμως παραμένει αναλλοίωτο και τα διακυβεύματα είναι περισσότερα. Η δεύτερη ταινία έχει τα πάντα: δομημένους χαρακτήρες, δράση, μυστήριο, τρομακτικές σεκάνς. Εξαντλεί, ως συνέπεια σχεδόν όλα όσα έχει να προσφέρει το franchise και αφήνει λιγότερα για τις επόμενες ταινίες, οι οποίες και πάλι βλέπονται ευχάριστα. Μία πάρα πολύ αξιόλογη προσθήκη στο franchise, η οποία δένεται άψογα με την πρώτη και στήνει πολλά από τα όσα πρόκειται να έρθουν στις επόμενες ταινίες.

 

4. Unfriended (2014 – Levan Gabriadze)

Το Unfriended, αποτελεί ακόμη μία αξιόλογη προσθήκη στο είδος. Το story απλό και ανακυκλώσιμο: Το πνεύμα της Laura Barns ψάχνει να πάρει εκδίκηση από τα άτομα που την οδήγησαν στην αυτοκτονία.unfriended0003

Το πώς όμως η ταινία είναι γυρισμένη, είναι κάτι διαφορετικό: Γυρισμένο εξ ολοκλήρου στην οθόνη ενός λάπτοπ, το Unfriended είναι μία ταινία, όπου ο κακός έχει το πάνω χέρι και πάει να καταστρέψει μία παρέα εκ των έσω, αποκαλύπτοντας τα πιο σκοτεινά μυστικά τους. Θα μπορούσε κάλλιστα να λέγεται «Εγώ ποτέ δεν…», ως αναφορά στο γνωστό παιχνίδι που οδηγεί σε πολλές αποκαλύψεις. Το καλύτερο για την συγκεκριμένη ταινία είναι πως σε αντίθεση με πολλές ταινίες τρόμου, έχει να διδάξει πράγματα για το bullying και να παραδώσει πολλά μηνύματα σχετικά με το θέμα, ίσως με έναν αρκετά βίαιο τρόπο.

Διαβάστε ολόκληρη την κριτική εδώ.

 

3. The Babadook (2014 – Jennifer Kent)

Δράμα χαρακτήρων με λίγες δόσεις τρέλας, μυστηρίου και άφθονη δόση τρόμου.  Το Babadook, θεωρήθηκε μία από τις καλύτερες The-Babadook-1024x576ταινίες τρόμου όλων των εποχών και ίσως η καλύτερη της δεκαετίας.
Μετά από τον θάνατο του πατέρα μίας οικογένειας, η μάνα και το «προβληματικό» παιδί της προσπαθούν να επανενταχθούν στην κοινωνία και να αρχίσουν από το μηδέν, μέχρι που το παιδί βρίσκει ένα φαινομενικά παιδικό βιβλίο στο ράφι του και αφηγείται την ιστορία του Babadook. Η μητέρα το ανοίγει, το διαβάζει και αφήνει τον Babadook να εισβάλλει στην ζωή τους και να τους καταστρέψει.

Μία υπέροχη μεταφορά για την λεπτότητα των ανθρωπίνων σχέσεων και για την οικογένεια, το Babadook είναι ότι πιο αξιόλογο έχει κυκλοφορήσει τα τελευταία χρόνια και τρομάζει τον θεατή με ελάχιστα jump-scares και μηδαμινή χρήση αίματος.

Διαβάστε ολόκληρη την κριτική εδώ.

 

2. Sinister (2012 – Scott Derickson)

Το Sinister θεωρήθηκε η πιο αυθεντική ταινία τρόμου την χρονιά που βγήκε. Η χαρισματική ερμηνεία του Ethan Hawke σε συνδυασμό με την ζοφερή ατμόσφαιρα, δίνουν στον θεατή μία ολοκαίνουργια εμπειρία με περαιτέρω ανάπτυξη των ήδη υπαρχόντων συμβάσεων στο είδος και χρήση τεχνικών ασυνήθιστων μέχρι τότε, υιοθετώντας ένα πολύ προσωπικό και ξεχωριστό στυλ.detail.66270046

Η ιστορία έχει να κάνει με έναν συγγραφέα του οποίου τα βιβλία εξιστορούν αληθινές αστυνομικές ιστορίες. Μετακομίζει, έτσι, σε ένα σπίτι στο οποίο παλιότερα σημειώθηκαν κάτι μυστηριώδεις φόνοι. Ξεκινάει, λοιπόν, την προσπάθεια να λύσει το μυστήριο, βρίσκοντας διάφορα super 8 φιλμ στην σοφίτα, τα οποία καταγράφουν τους φόνους. Ανακαλύπτει πως όλοι οι φόνοι συνδέονται με έναν παγανιστικό δαίμονα, τον Bughuul, ο οποίος τρέφεται με τις ψυχές μικρών παιδιών. Όμως, από πίσω κρύβεται κάτι ακόμη μεγαλύτερο.

Ένα υπέροχο φιλμ, το οποίο  παρουσιάζει την δυσκολία στην επικοινωνία της οικογένειας και των ανθρωπίνων σχέσεων, σε συνδυασμό με ένα γεμάτο σασπένς και τρόμο ταξίδι σε ένα σκοτεινό μονοπάτι, με νεο-νουάρ στοιχεία και συνταρακτικές ανατροπές με πολλές αναφορές στο μέσο.

 

1. REC (2007 – Jaume Balagueró, Paco Plaza)

Η πιο τρομακτική ταινία για μένα, υπήρξε το Rec, μία ανεξάρτητη low-budget παραγωγή γυρισμένη εξ ολοκλήρου σε πραγματικό χρόνο με τεχνική found-footage.
Μία παρουσιάστρια νυχτερινής εκπομπής, πηγαίνει με τον κάμεραμαν της να εξερευνήσει την ζωή των πυροσβεστών ενός τοπικού top-365-films-recπυροσβεστικού τμήματος το βράδυ. Μετά από μία καταγγελία, οι πυροσβέστες μαζί με την πρωταγωνίστρια και τον κάμεραμαν, πηγαίνουν σε μία πολυκατοικία όπου μία γυναίκα είναι κλειδωμένη στο διαμέρισμα της και κραυγάζει. Μόλις όμως μπαίνουν στο διαμέρισμα της, η γυναίκα παρουσιάζει επιθετική συμπεριφορά και δαγκώνει τον λαιμό ενός από τους αστυνομικούς που τους ακολούθησαν μέχρι το διαμέρισμα. Μετά από λίγο, ολόκληρη η πολυκατοικία μπαίνει σε καραντίνα από το ΚΕΕΛΠΝΟ, το οποίο τους ενημερώνει πώς μεταξύ αυτών των ανθρώπων, κυκλοφορεί ένας ιός παρόμοιος με την λύσσα.

Μία πολύ πρωτότυπη ταινία τουλάχιστον από τεχνικής άποψης. Σεναριακά, εισάγει πολλούς χαρακτήρες και περιέχει ασταμάτητη δράση. Μία πλοκή γεμάτη σασπένς, δράμα, θάνατο και πολύ αίμα. Παρά το απρόσμενο τέλος, τα sequel καταστρέφουν το franchise και δεν ωφελούν σε τίποτα, αντιθέτως δίνουν μία πάρα πολύ κακή εικόνα για την ταινία. Παρόλα αυτά το Rec είναι ίσως η πιο τρομακτική ταινία που υπήρξε ποτέ, και σίγουρα η πιο τρομακτική της δεκαετίας που αξίζει μαζί με τις προηγούμενες 5 οπωσδήποτε μία προβολή με καλή παρέα και ανοιχτά φώτα.

Previous post

Fantastic Four (2015) του Josh Trank

Next post

7 σειρές για να παρακολουθήσετε ασταμάτητα στις διακοπές σας

No Comment

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Δημήτρης Φλωρής

Δημήτρης Φλωρής

Ο Δημήτρης Φλωρής κατάγεται από τη Θεσσαλονίκη. Έχει σπουδάσει στο Τμήμα Κινηματογράφου της Σχολής Καλών Τεχνών στο Α.Π.Θ. με ειδικότητα στο μοντάζ και την κινηματογραφική/τηλεοπτική κριτική και θεωρία. Κύριο αντικείμενο της μελέτης του είναι η επεισοδιακή αφήγηση και οι ειδολογικές συμβάσεις του superhero genre. Έχει συμμετάσχει ως σκηνοθέτης ή/και μοντέρ σε τέσσερις ταινίες προπτυχιακού επιπέδου. Οι τρεις είναι μυθοπλασίας και η μία ντοκιμαντέρ.