ListsSpecials

Μουσική και κινηματογράφος: 25 αγαπημένες Κινηματογραφικές Μελωδίες (Film Scores)

Ο κινηματογράφος αποτελεί μια τέχνη, η οποία καταφέρνει να συνδυάσει την εικόνα (η οποία έχει και την πρωτοκαθεδρία συνήθως) με τον ήχο, μεταφέροντας ένα πολυεπίπεδο ερέθισμα στον θεατή. Για τον λόγο αυτό πέρα από σπουδαίους σκηνοθέτες και κινηματογραφιστές, κατάφερε να προσελκύσει το ενδιαφέρον και να εμπνεύσει αξιόλογους μουσικούς και συνθέτες, στην δημιουργία μουσικής απόλυτα εναρμονισμένης με τις απαιτήσεις της αντίστοιχης ταινίας, τα επονομαζόμενα film scores. Αυτή η λίστα είναι αφιερωμένη σε όλους τους μεγάλους δημιουργούς, όπως τον John Williams, τον Ennio Morricone, τον Bernanard Herrmann, τον Hans Zimmer και τόσους άλλους που κατάφεραν να μας περάσουν μέσα από τις μελωδίες τους την αγωνία, την χαρά ή την λύπη των ηρώων, απογειώνοντας την κινηματογραφική εμπειρία. Παρακάτω θα εξετάσουμε αυστηρά μόνο μελωδίες και συνθέσεις που έχουν γραφτεί αποκλειστικά για κάποια ταινία (film scores), τα οποία συνήθως είναι ορχηστρικά, χωρίς στίχους, αφήνοντας τους υπόλοιπους «γάμους» κινηματογράφου-μουσικής για επόμενη λίστα.

(Σημείωση: Επειδή οι επιλογές είναι αμέτρητες, η λίστα θα έχει έντονο προσωπικό χαρακτήρα, αφήνοντας αναγκαστικά αμέτρητες επίσης άξιες επιλογές εκτός λίστας. Βέβαια, δεν αποκλείεται να επανέλθουμε με Β μέρος.)

 

#1 In the Mood for Love (Wong Kar-wai, 2000)

Yumeji’s Theme από τον Shigeru Umebayashi

Η αριστουργηματική ταινία του Wong Kar-wai είναι αλήθεια θα μπορούσε να σταθεί και μόνο με την υπέροχη κινηματογράφησή της, με κάθε πλάνο να μεταφέρει από μόνο του συναίσθημα (όπως άλλωστε και η πλειοψηφία των ταινιών του).  Σε αυτή την οπτική αρτιότητα έρχεται και «δένει» ιδανικά η γλυκόπικρη μελαγχολική μελωδία του Shigeru Umebayashi, η οποία μας μεταφέρει κάτι από την θλίψη και τα ένοχα συναισθήματα των πρωταγωνιστών, αποτελώντας εξαιρετική πινελιά στο όλο αριστούργημα.

#2 Taxi Driver (Martin Scorsese, 1976)

Taxi Driver Soundtrack από τον Bernard Herrmann

Κάθε κλασικό αριστούργημα συνοδεύεται συνήθως και από μια κλασική θεματική μελωδία, με τον Ταξιτζή του Scorsese να μην αποτελεί εξαίρεση. Ο θρυλικός Bernard Herrmann μας χαρίζει για άλλη μια φορά ένα υπέροχο soundtrack, μια ωδή στην αποξένωση του ανθρώπου από το περιβάλλον του, μεταφέροντας μας στις νυχτερινές περιπλανήσεις του insomniac ταξιτζή του De Niro. Αν μη τι άλλο ιδανική επιλογή για νυχτερινό περίπατο/οδήγηση.

#3 Vertigo (Alfred Hitchcock, 1958)

Prelude and Rooftop (και γενικότερα όλο το soundtrack) από τον Bernard Herrmann

Μένουμε στον Herrmann και σε μια άλλη αριστουργηματική του συνεισφορά, αυτή τη φορά στο αριστούργημα (θα την χρησιμοποιήσω πολύ καθώς φαίνεται αυτή την λέξη) του Hitchcock και του Αμερικανικού κινηματογράφου. Η υπέροχη ενορχήστρωση του Herrmann μας ακολουθεί από την αρχή της ταινίας κάνοντας ανά τακτά διαστήματα την εμφάνισή της, τονίζοντας την ψυχωτική εμμονή του πρωταγωνιστή με την μοιραία γυναίκα και μεταφέροντας μας στη δυσοίωνη ατμόσφαιρα της ταινίας. (Ενδιαφέρον στοιχείο: Οι δύο νότες από πνευστό που ακούγονται στην αρχή είναι εμπνευσμένες από τον αντίστοιχο ήχο από τις κόρνες ομίχλης στην Golden Gate Bridge του San Francisco, όπου και διαδραματίζονται σημαντικές σκηνές της ταινίας.)

#4 Psycho (Alfred Hitchcock, 1960)

Prelude (και γενικότερα όλο το soundtrack) από τον Bernard Herrmann

Άλλη μια άκρως επιτυχημένη συνεργασία Hitchcock-Herrmann, χαρίζοντας μας το υπέροχο Psycho. Ένα υπέροχο soundtrack, αναπόσπαστο από την ταινία, και με μεγάλο μερίδιο στην δημιουργία της αίσθησης της αγωνίας και του τρόμου της ταινίας. Ενδεικτικό είναι, άλλωστε, το γεγονός ότι ο Hitchcock έμεινε τόσο ικανοποιημένος από την δουλειά του Herrmann, που διπλασίασε τον μισθό του και δήλωσε ότι το 33% της κινηματογραφικής εμπειρίας του Psycho οφείλεται στην μουσική επένδυση.

#5 The Third Man (Carol Reed, 1949)

The Third Man Soundtrack Anton Karas

Κατά τα γυρίσματα της ταινίας το 1948 στην Βιέννη, ο σκηνοθέτης Carol Reed έψαχνε απεγνωσμένα ένα θεματικό τραγούδι. Μια μέρα που πήγε σε μια παραδοσιακή αυστριακή ταβέρνα, έτυχε να παίζει εκεί ο Anton Karas, ένας άσημος παίχτης σαντουριού (έγχορδο κρουστό επίπεδο όργανο). Ο σκηνοθέτης μαγεύτηκε από το παίξιμο του Karas, προσκαλώντας τον να γράψει κάτι αντίστοιχο για την ταινία του, παρά την απειρία του δεύτερου στην σύνθεση μουσικής (το θέμα του The Third Man αποτέλεσε την πρώτη δική του δημιουργία), και όλα τα άλλα, πλέον, είναι ιστορία.

#6 The Good, The Bad and The Ugly (Sergio Leone, 1966)

The Ecstacy of Gold (και γενικότερα όλο το soundtrack) από τον Ennio Morricone

Τι μπορεί να σχολιάσει κανείς για τον θρυλικό Ennio Morricone; Η γνωριμία του με τον Leone έδωσε άλλη πνοή στο western, δίνοντας του επικό και extravagant χαρακτήρα και χαρίζοντας σε μας τους θεατές μερικές από τις χαρακτηριστικότερες κινηματογραφικές στιγμές.

#7 Once Upon A Time In The West (Sergio Leone, 1968)

Α Man With Harmonica από τον Ennio Morricone

Εννοείται δεν γίνεται να αφήσουμε εκτός λίστας την άλλη μεγάλη συνεργασία Leone-Morricone, με την μελωδία του άνδρα με την φυσαρμόνικα να είναι ικανό να διηγηθεί από μόνο του όλη την ιστορία της ταινίας και να περιγράψει την ιδιαίτερη σύνδεση των δύο κεντρικών ηρώων, του Harmonica και του Frank. Απλά ανατριχιαστικά υπέροχο.

#8 The Magnificent Seven (John Sturges, 1960)

The Magnificent Seven Theme από τον Elmer Bernstein

Μένουμε στα western, και σε μια ακόμα εικονική ταινία, η οποία μεταξύ άλλων έχει να επιδείξει και ένα όμορφο θεματικό τραγούδι. Αναμφίβολα, δύσκολα θα μπορούσε άλλη μελωδία να πιάσει την περιπετειώδη ατμόσφαιρα της Άγριας Δύσης, που στήνει η ταινία.

#9 American Beauty (Sam Mendes, 1999)

American Beauty Soundtrack από τον Thomas Newman

Τι πιο ταιριαστό για την εν λόγω ταινία από μια πιανιστική σονάτα χαμηλού tempo; Ο συνθέτης Thomas Newman φαίνεται να εναρμονίζεται στον υπαρξιακό και αλληγορικό τόνο της ταινίας, προσφέροντας μια σοφιστικέ και συναισθηματική μουσική πινελιά.

#10 Requiem for a Dream (Darren Aronofsky, 2000)

Lux Aeterna από τους Clint Mansell και Kronos Quartet

Νομίζω τα λόγια περιττεύουν για ένα από τα χαρακτηριστικότερα κομμάτια του κινηματογράφου και απόλυτα ταιριαστό με το σκοτεινό ύφος της ταινίας.

 

Στην επόμενη σελίδα θα βρεις άλλα 10 χαρακτηριστικά Scores

Γιώργος Κωστίδης

Γιώργος Κωστίδης

Ο Γιώργος Κωστίδης είναι ένας αυτόφωτος καλλιτέχνης. Μια κινηματογραφική, και όχι μόνο, αυθεντία. Ένας γεννημένος σταρ. Ή έτσι τουλάχιστον πιστεύει. Θεωρεί τον εαυτό του πνευματικό παιδί του Tarantino και όνειρο του είναι να γίνει ο επόμενος James Bond. Όταν σταματάει να κοιτάζεται στον καθρέφτη, του αρέσει να αφήνεται στον ρομαντισμό παλιών κλασικών ταινιών, να εξερευνά indie παραγωγές, αλλά και να χάνεται στην geek κουλτούρα.

No Comment

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Previous post

Annabelle: Creation (2017) του David F. Sandberg

emmy νικητες
Next post

Οι νικητές των 69ων βραβείων Emmy: Το 'The Handmaid's Tale' ο μεγάλος νικητής