FilmsGreeksReviews

Ιστορία 52 (2008) του Αλέξη Αλεξίου

Υπάρχουν κάποιες ταινίες που με την ιδιαίτερη κινηματογράφησή τους αφήνουν το κοινό με ανάμεικτα συναισθήματα. Κάποιοι τις λατρεύουν για την πρωτοτυπία τους και άλλοι δεν καταλαβαίνουν γιατί έπρεπε να υιοθετηθεί ένα περίεργο στυλ για να ειπωθεί η εκάστοτε ιστορία.story52_107c

Καθώς ο Ιάσονας διοργανώνει στο σπίτι του ένα δείπνο με τους φίλους του, γνωρίζει την Πηνελόπη. Οι δυο τους ερωτεύονται και αποφασίζουν να μείνουν μαζί αλλά ένα γεγονός αναγκάζει την Πηνελόπη να τον παρατήσει. Από εκεί και πέρα ο Ιάσονας εγκλωβίζεται μέσα σε ένα φαύλο κύκλο επαναληπτικών αναμνήσεων από την σχέση τους.

Το σενάριο έχει ενδιαφέρον σε κάποια σημεία αλλά το πλήθος των επαναλήψεων μας κουράζει. Ο πρωταγωνιστής δε γίνεται αγαπητός, εφόσον φαίνεται εξαρχής αρκετά περίεργος και ανιαρός. Μας κάνει να αναρωτιόμαστε, γιατί οι φίλοι του εξακολουθούν να κάνουν παρέα μαζί του επί 10-15 χρόνια και τι του βρήκε η Πηνελόπη και τον ερωτεύτηκε. Γενικά, πιο πολύ ενδιαφερόμαστε για την τύχη της Πηνελόπης και παρά για την τύχη  του πρωταγωνιστή. Η πλοκή μας μπερδεύει και μας κουράζει. Από ένα σημείο και έπειτα ξέρεις τι πρόκειται να γίνει και απλά περιμένεις να το δεις.

Αυτό που μας κάνει εντύπωση δεν είναι το σενάριο αλλά η κινηματογράφηση της ταινίας. Παρότι είναι φανερό πως ο χρωματισμός της εικόνας και η διεύθυνση φωτογραφίας υπηρετούν το όραμα των δημιουργών και είναι έτσι «από άποψη», δε θεωρώ πως ήταν απαραίτητα και η καλύτερη επιλογή. Υπήρχε το στοιχείο της υπερβολής στο σενάριο και στην κατασκευή της ταινίας και αυτό δε βοηθούσε τον θεατή που έπρεπε να είναι διαρκώς προσηλωμένος στην πλοκή. Ωστόσο, δημιουργήθηκε μια ισχυρή ατμόσφαιρα που συνέβαλε καθοριστικά στη διατήρηση του σασπένς.

Η «Ιστορία 52» δεν είναι μια κακή ταινία. Η υποκριτική είναι σχετικά καλή και το σενάριο έχει ενδιαφέρον. Η ενδυματολογία/σκηνογραφία είναι πολύ καλή. Το πιο δυνατό στοιχείο της ταινίας είναι η εξαιρετική σκηνοθεσία της. Προσωπικά πιστεύω πως τα υπέροχα καδραρίσματα ήταν αυτά που κράτησαν την προσοχή μου και μπορώ να πω πως χάρη σε αυτά θα μπορούσα ακόμα και να την ξαναδώ (μέχρι ένα σημείο). Την ταινία αυτή είτε θα την λατρέψεις, είτε θα τη μισήσεις. Αν σου αρέσουν οι ιδιαίτερες κινηματογραφημένες ταινίες, τότε σίγουρα θα πρέπει να τη δεις. Καλή προβολή!

 

★★★✩✩

 

Previous post

Μυστηριώδες trailer για το The Disappointments Room

Next post

The Strain [S03E01]: 23 μέρες αργότερα

No Comment

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Persa Griba

Persa Griba

Φοιτήτρια του τμήματος κινηματογράφου, με ιδιαίτερη ενασχόληση στον τομέα του σεναρίου και της σκηνοθεσίας ταινιών μικρού μήκους (μυθοπλασίας και ντοκιμαντέρ). Αυτό το διάστημα, δουλεύει πάνω σε κάποια καινούρια projects, που θα παρουσιαστούν μέσα στο 2016.