FilmsGreeksReviews

Αλίμονο στους Νέους (1961) του Αλέκου Σακελλάριου

Ποια είναι αυτή η «μόνη λέξη»; Καπιταλισμός θα έλεγα εγώ βλέποντας ξανά μετά από χρόνια μία αγαπημένη μου Ελληνική ταινία που θεωρώ από τα αριστουργήματα του Ελληνικού σινεμά, και όχι η αγάπη.

Η ταινία Αλίμονο στους Νέους , γυρίστηκε σε μία φάση ανασυγκρότησης του Ελληνικού κράτους μία δεκαετία μετά τον Εμφύλιο πόλεμο αλλά και πριν την επιβολή της δικτατορίας, σε μία έντονη πολιτικά περίοδο όπου μόλις λίγα χρόνια πριν τη παραγωγή του εν λόγω φιλμ, καθιερώθηκε για πρώτη φορά η γυναικεία ψήφος.

Η ιστορία έχει να κάνει με έναν πλούσιο μεσήλικα, ο οποίος πουλάει την ψυχή του στο διάολο προκειμένου να ξαναγίνει νέος και να είναι με τη νεαρή κοπέλα την οποία έχει ερωτευτεί, αυτός και ο ίδιας μεγάλης ηλικίας κολλητός του φίλος. Όταν, όμως, ο διάολος πραγματοποιεί την ευχή του, όχι μόνο πρέπει να βρει μία δουλειά για να αποκτήσει τα χαμένα του λεφτά, πρέπει να να ανταγωνιστεί και τον φίλο του, ο οποίος ακόμη μεσήλικας, την πέφτει στη γυναίκα για την οποία ο ήρωας μας πούλησε 24 χρόνια από την ζωή του.

Γιατί είπα πριν ότι η «μόνη λέξη» που τραγουδούν οι δύο πρωταγωνιστές (Δημήτρης Χορν, Μάρω Κοντού) στην αγαπημένη μου σκηνή σε μουσική Μάνου Χατζιδάκι, είναι ο καπιταλισμός; Γιατί με αυτό το σύστημα ασχολείται η ταινία. Ολόκληρο το κείμενο είναι μελέτη της αντίθεσης πλούτου και φτώχιας και καταλήγει στο συμπέρασμα πως ναι, τα λεφτά φέρνουν την ευτυχία και όντας ρεαλιστής θα συμφωνήσω σε μεγάλο βαθμό. Η πρωταγωνίστρια θα προτιμήσει τον γέρο που θα μπορέσει να αποκαταστήσει εκείνη και την μητέρα της που ζουν σε ένα φτωχικό σπίτι, παρά τον γόη ο οποίος στην πραγματικότητα είναι το ίδιο γέρος και έδωσε περισσότερα από τα λεφτά: έδωσε την ψυχή του. Ο ήρωας μας ψάχνει απεγνωσμένα να βρει δουλειά και περιμένει ασταμάτητα σε ουρές. Περιφέρεται σε μία Ελλάδα η οποία αποκαλύπτει την ρηχότητα και την σκληρότητα της, προκειμένου να βγάλει τα προς το ζην (θα ανέλυα και τα ποσά για να δώσω έμφαση, αλλά έχω μεγαλώσει με ευρώ και δεν καταλαβαίνω την ισοτιμία και άρα το πόσο λίγα ποσά είναι οι 1.200). Όλη η ταινία πέρα από τον έρωτα έχει να κάνει με το χρήμα, όπως η Κάλπικη Λίρα και θα μπορούσαμε να τις εντάξουμε στο είδος του πολιτικού δράματος και το γεγονός ότι ο Χορν πρωταγωνίστησε και στις δύο, ίσως να τον κάνει πιο σημαντικό ηθοποιό και άνθρωπο από όσο τον γνωρίζουμε.

Η ταινία παρόλα αυτά, αν και στο τέλος προσφέρει μία εύκολη λύση και είναι το μόνο που βάζω στα μείον μαζί με την πλοκή που θα έστεκε πολύ καλύτερα σε ταινία μικρού μήκους, είναι ένα διαμαντάκι και μία εξαίρετη  διείσδυση σε μεμονωμένα άτομα μίας Ελλάδας όχι και τόσο διαφορετικής από τη σημερινή. Κάθε ένας και μία από τους ηθοποιούς δίνουν τον καλύτερο τους εαυτό με τον Χορν να μην κερδίζει άδικα το βραβείο καλύτερου Α’ image002(5337)Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, πιθανώς στο ρόλο της καριέρας του. Πέρα από τις ερμηνείες, η ταινία είναι πολύ προχωρημένη ως κείμενο για την εποχή της αλλά και από άποψη χρήσης οπτικών εφέ, τα οποία όσο απλά και να μας φαίνονται σήμερα, εκείνη την εποχή φάνταζαν φαντασμαγορικά, ειδικά για μία Ελληνική παραγωγή. Ένα εξαίρετο αφήγημα, το οποίο δραματουργικά με το φινάλε του ότι δηλαδή όλα είναι ένα όνειρο, δε με καλύπτει, όμως από άποψη χαρακτήρων δομημένων και ολοκληρωμένων αλλά και κάθαρσης για τον πρωταγωνιστή ο οποίος χάνει έναν φίλο και τη γυναίκα που αγαπά, για την οποία όχι μόνο καταπιέζει τα αισθήματα του, αλλά θα φροντίσει να την βοηθήσει να ξεκινήσει τη ζωή της με τον νεαρό σοφέρ του, με ικανοποίησε παραπάνω από αρκετά.

Το Αλίμονο στους Νέους, είναι ένα κείμενο που αξίζει να αναλυθεί από περισσότερες από μία οπτικές και κάθε φορά θα σου δώσει κάτι καινούργιο. Και θα σε κάνει να λιώσεις με τη φωνή και την έκφραση του Χορν καθ όλη τη διάρκεια της ταινίας.

 

★★★★✩

 

Previous post

Ο Ryan Reynolds θα πρωταγωνιστήσει στο The Rosie Project

Next post

Regression (2015) του Alejandro Amenábar

No Comment

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Δημήτρης Φλωρής

Δημήτρης Φλωρής

Ο Δημήτρης Φλωρής, φοιτητής του τμήματος κινηματογράφου, έχει ειδικότητα στο μοντάζ και ασχολείται τρία χρόνια με την κριτική ταινιών για διάφορα site. Έχει κάνει, μέχρι στιγμής, δύο ταινίες μικρού μήκους: ντοκιμαντέρ και μυθοπλασίας. Έχει ασχοληθεί ενεργά με τον εθελοντισμό σε διάφορες οργανώσεις τα τελευταία δύο χρόνια. Αυτήν τη στιγμή ασχολείται με μερικά επερχόμενα projects. Ιδρυτής του Reviewer.